İçinde c olan 4 harfli 119 kelime var. İçerisinde C harfi bulunan kelimeler listesini scrabble oyununda ya da Türkçe araştırmalarınızda kullanabilirsiniz. Bir de başında c harfi olan kelimeler listesine ya da sonu c harfi ile biten kelimeler listesine göz atmak isteyebilirsiniz. Ayrıca şunu da deneyebilirsiniz, işlerinizi kolaylaştıracak bir kelime bulucu: Kelime bulma makinesi

Harf Sayısına Göre Kelimeler

Kelime bulma makinesi Kelime bulma makinesi

Daha kapsamlı sonuç için lütfen kelime bulma makinesini kullanın.


Bazı kelimelerin anlamları (Kaynak : TDK)

CÜZİ

Kelime Kökeni: Arapça cuzʾī

  1. [sıfat] Çok az
  2. [felsefe] Bakınız tikel
OMCA

  1. [isim, ağızlardan] Kalça kemiğinin bir bölümü
  2. Kesilmiş ağaç kökü, bağ kütüğü
RÜCU

Kelime Kökeni: Arapça rucūʿ

  1. [isim, eskimiş] Geri dönme, sözünü geri alma; cayma, tersinme
  2. [felsefe] Bakınız kayıtım
FECİ

Kelime Kökeni: Arapça fecīʿ

  1. [sıfat] Çok acıklı
    • "Hâllerinde öyle bir kahırlı, kederli eda vardır, bütün bugünün feci hikâyesini söyler." (Halit Ziya Uşaklıgil)
LOCA

Kelime Kökeni: İtalyanca loggia

  1. [isim] Tiyatro, sinema vb. eğlence yerlerinde veya parlamento salonlarında özel bölme
    • "Gittim, bir hışımla locanın kapısını açtım." (Nâzım Hikmet)
  2. Bakınız mason locası
CAİZ

Kelime Kökeni: Arapça cāʾiz

  1. [sıfat] Din, yasa, töre vb. bakımdan işlenmesinde, yapılmasında sakınca olmayan, yapılıp işlenmesine izin verilen
  2. Uygun, yerinde sayılan, yakışık alan
    • "Akşama kalıp iskelenin üstü binbir ayakken gitmek caiz değildi." (Sermet Muhtar Alus)
CABA

  1. [isim] Bir şey ödemeden, para vermeden alınan şey
    • "Bu mâni benden sana caba olsun." (Salâh Birsel)
  2. [zarf] Ek olarak
    • "Kilometre başına bilmem ne kadar litre benzin dağıtılmış, yağ da caba!" (Sait Faik Abasıyanık)
UNCU

  1. [isim] Un satan kimse
ACEM

Kelime Kökeni: Arapça ʿacem

  1. [isim] İran’da yaşayan Fars kökenli kimse
  2. Bakınız İranlı
  3. İran ülkesi
    • "Kanepenin üstünde Müşir Ethem Paşa’nın Acem matbaalarında basılmış müthiş bir resmi." (Ömer Seyfettin)
ACYO

Kelime Kökeni: Fransızca agio

  1. [isim, ticaret] Herhangi bir paranın gerçek değeriyle sürüm değeri arasında veya bir ticaret senedinin üzerinde yazılı miktar ile indirimden sonraki tutarı arasında doğan fark
  2. Bir ticaret senedinin yenilenmesinde alınan komisyon
    • "Bu nedenle bankalar bu işlemler için iskonto işleminden ayrı olarak acyo adı verilen bir komisyonu müşteriden tahsil etmektedirler." (Yılmaz Benligiray, Kerim Banar)
  3. Bankaların senetli kredi işlemlerinde yaptıkları tahsilat
BICI

  1. "Bıcı bıcı" ikilemesinde kullanılır: çocuk dilinde yıkanma
ACEP

Kelime Kökeni: Arapça ʿaceb

  1. [zarf] Bakınız acaba
    • "Bakın çantasında acep nesi var / Bir çift kundurayla bir de fesi var" (Halk türküsü)
İRCA

Kelime Kökeni: Arapça ircāʿ

  1. [isim, eskimiş] Eski biçimine çevirme
  2. Bakınız döndürme
    • "... her guguk bizi hakikate irca için bir ihtar ve esassız sözümüzle, fiile uymayan kavlimizle bir istihza idi." (Refik Halit Karay)
  3. [kimya, matematik] Bakınız indirgeme
ACUR

Kelime Kökeni: Arapça ʿacūr

  1. [isim, bitki bilimi] Kabakgillerden, Ege ve Güneydoğu Anadolu’da yetişen, kabuğu çizgili ve tüylü, yeşil veya sarımtırak, üzeri yeşil lekeli, bir yıllık, otsu, irice bir meyve (Cucumis flexuosus)
İZCİ

  1. [isim] İz güderek aradığını bulabilen kimse; keşşaf
    • "Yel Musa Çukurova’da, Maraş, Antep yörelerinde çok ünlü bir izciydi. Ünü varıp Halep’e kadar dayanmıştı." (Yaşar Kemal)
  2. Dayanışma ve yardımlaşma duygularını geliştirmek, ruhça ve bedence güçlendirilmek için kamplarda ve okullarda eğitilen genç
    • "Tam bu sırada, sokağın başından bir izci alayı sökün etti." (Yakup Kadri Karaosmanoğlu)
RACA

Kelime Kökeni: Fransızca raja

  1. [isim] Hindistan'da prenslere verilen ünvan
CANA

Kelime Kökeni: Farsça cānā

  1. [ünlem, eskimiş] "Ey sevgili" anlamında kullanılan bir seslenme sözü
    • "Esiriaşkın olmuşum cana!" (Melih Cevdet Anday)
ACAR

  1. [isim] Güneybatı Kafkasya'nın Türkiye sınırına yakın bölgesinde yaşayan halk veya bu halkın soyundan olan kimse; Acara
BÖCE

  1. [isim, ağızlardan] Bakınız böcek
RACİ

Kelime Kökeni: Arapça rāciʿ

  1. [sıfat, eskimiş] Geri dönen
  2. Dokunan, ilgilendiren, dayanan
Kelime Anlamları Kaynağı : Türk Dil Kurumu Güncel Türkçe Sözlüğü