İçinde BI geçen 7 harfli kelimeler

İçinde bı olan 7 harfli 20 kelime var. İçerisinde BI bulunan kelimeler listesini scrabble oyununda ya da Türkçe araştırmalarınızda kullanabilirsiniz. Bir de başında bı olan kelimeler listesine ya da Sonu bı ile biten kelimeler listesine gözatmak isteyebilirsiniz. Ayrıca şunu da deneyebilirsiniz, İşlerinizi kolaylaştıracak bir kelime bulucu : Kelime bulma makinesi

Harf Sayısına Göre Kelimeler

Daha kapsamlı sonuç için lütfen kelime bulma makinesini kullanın.

Bazı kelimelerin anlamları (Kaynak : TDK)

BIÇAKÇI

1. [isim] Bıçak vb. kesici araçlar yapan veya satan kimse

BILKIMA

1. [isim] Bılkımak işi veya durumu

MURABIT

Kelime Kökeni : Arapça

1. [isim] Savaşçı derviş
2. Marabut

BIYIKLI

1. [sıfat] Bıyığı olan, bıyığını tıraş etmemiş olan
   • "Sakin yüzlü, beyaz bıyıklı, baba bir adamdı." (Sait Faik Abasıyanık)

SABIRLA

1. [zarf] Sabır göstererek, sabırlı davranarak

BIRAKMA

1. [isim] Bırakmak işi
2. Salıverme, terk

BIRAKIT

1. [isim] Miras

KILIBIK

1. Karısının baskısı altında bulunan (erkek), kazak karşıtı

BIKILMA

1. [isim] Bıkılmak işi

BIRAKIŞ

1. [isim] Bırakma işi veya biçimi
   • "Şimdi hüzün vardı, yorgunluk ve kendisini bütünüyle bırakış vardı." (Tarık Buğra)

BIÇKICI

1. [isim] Bıçkı ile ağaç ve tahta kesen kimse
2. Bıçkı yapıp satan kimse

BABIALİ

...

YALABIK

1. [isim] Alevin oynayarak parıldaması, parlama, parıltı
2. Şimşek
3. [sıfat] Parlak, parıltılı, ışıltılı
4. [sıfat] Güzel, yakışıklı, sevimli
5. [sıfat] İkiyüzlü, kaypak

BICIRIK

...

SABIRLI

1. [sıfat] Sabır gösteren, katlanan, sabreden
   • "Halim, adı üstünde sabırlı bir adamdır." (Burhan Felek)

BIRAKIM

1. [isim] Bırakma işi

MUTABIK

Kelime Kökeni : Arapça

1. [sıfat] Birbirine uyan, aralarında anlaşmazlık olmayan
   • "O akşam da müzakere sonunda bu yaşıtım üvey dayımla mutabık kaldık." (Halit Fahri Ozansoy)
2. Uygun

MÜSABIK

Kelime Kökeni : Arapça

1. [isim] Yarışçı
2. Yarışmacı

BIKIŞMA

1. [isim] Bıkışmak işi
   • "Sonra alışma, tanışma, doyuşma ve ... bıkışma gelir arkasından." (Haldun Taner)

BIÇAKLI

1. [sıfat] Bıçağı olan
   • "İyi saplansın diye bıçaklı kolumu havaya gerdim." (Aka Gündüz)