İçinde bu olan 7 harfli 103 kelime var. İçerisinde BU bulunan kelimeler listesini scrabble oyununda ya da Türkçe araştırmalarınızda kullanabilirsiniz. Bir de başında bu olan kelimeler listesine ya da Sonu bu ile biten kelimeler listesine gözatmak isteyebilirsiniz. Ayrıca şunu da deneyebilirsiniz, İşlerinizi kolaylaştıracak bir kelime bulucu : Kelime bulma makinesi

Harf Sayısına Göre Kelimeler


Kelime bulma makinesi

Daha kapsamlı sonuç için lütfen kelime bulma makinesini kullanın.



Bazı kelimelerin anlamları (Kaynak : TDK)

TAMBURİ

Kelime Kökeni : Arapça

  1. [isim] Tambur çalan kimse
    • "Zihnim bu şehirden, bu devirden çok uzakta / Tamburi Cemil Bey çalıyor eski plakta." (Yahya Kemal Beyatlı)

KABUSLU
...
BURAĞAN

  1. [isim] Güçlü esen rüzgâr

BUKLELİ

  1. [sıfat] Kıvrım kıvrım olan (saç)
    • "Dal gibi, kara bukleli, aydınlık alınlı ve yaramaz, delişmen..." (Sait Faik Abasıyanık)

BURJUVA

Kelime Kökeni : Fransızca

  1. [sıfat] Şehirde yaşayıp özel imtiyazlardan yararlanan
    • "Burjuva bir aileden doğmuş, bir fabrikatörle evlenmiş." (Hüseyin Cahit Yalçın)
  2. Orta sınıftan olan, kent soylu

BURACIK
...
BURUNDİ
...
BUZULLU

  1. [sıfat] Buzulu olan
    • "Buzullu dağlar."

MECBURİ

Kelime Kökeni : Arapça

  1. [sıfat] Zorunlu
    • "Mecburi iniş."

BULANIŞ

  1. [isim] Bulanma işi veya biçimi

BULUNMA

  1. [isim] Bulunmak işi

BURUŞUK

  1. Gerginliği, düzgünlüğü kalmamış, buruşmuş olan

BULAMAÇ

  1. [isim] Sulu, cıvık hamur
  2. Bu koyulukta yapılan çeşitli hamur yemekleri
    • "Tatlı bulamaç."
  3. [sıfat] Karışık, oradan buradan toplanmış
    • "Az çok bulamaç olan romantizm şiirinin daha imbikten geçmiş taraflarına geldim." (Yahya Kemal Beyatlı)

BUNALTI

  1. [isim] Sıkıntı, iç sıkıntısı
    • "Bütün yazdıklarımızın neticesi bir bunaltı." (Yahya Kemal Beyatlı)

PABUÇÇU

  1. [isim] Ayakkabıcı
  2. Camilerde ayakkabıları bekleyen kimse
    • "Her cami kapısında pabuççular ayakkabı toplar, numara verirdi." (Halide Edip Adıvar)

BULGARİ

Kelime Kökeni : Türkçe

  1. [isim] Dört telli bağlama

BURUNLU

  1. [sıfat] Herhangi bir biçimde burnu olan
    • "Dördü de birbirine benzeyen zayıf, kanca burunlu çocuklardı." (Haldun Taner)
  2. Çıkıntısı olan
  3. Kendini beğenmiş, kibirli

BUKANAK

  1. [isim] Ayak

BUNAYIŞ

  1. [isim] Bunama işi veya biçimi

BURCUMA

  1. [isim] Burcumak işi

Kelime Anlamları Kaynağı : Türk Dil Kurumu Güncel Türkçe Sözlüğü