İçinde bit olan 9 harfli 17 kelime var. İçerisinde BİT bulunan kelimeler listesini scrabble oyununda ya da Türkçe araştırmalarınızda kullanabilirsiniz. Bir de başında bit olan kelimeler listesine ya da sonu bit ile biten kelimeler listesine göz atmak isteyebilirsiniz. Ayrıca şunu da deneyebilirsiniz, işlerinizi kolaylaştıracak bir kelime bulucu: Kelime bulma makinesi

Harf Sayısına Göre Kelimeler

Kelime bulma makinesi Kelime bulma makinesi

Bit Harfleri ile Yazılabilecek Kelimeler

B T İ

3 Harfli Kelimeler

BİT

2 Harfli Kelimeler

İT, Tİ

Daha kapsamlı sonuç için lütfen kelime bulma makinesini kullanın.


Bazı kelimelerin anlamları (Kaynak : TDK)

BİTKİNLİK

  1. [isim] Bitkin olma durumu; bitaplık, zafiyet
    • "Kendisini bitkin hissediyordu ama tuhaf bir bitkinlikti bu." (İhsan Oktay Anar)
BİTPAZARI

  1. [isim, mecaz] Eski eşyanın alınıp satıldığı pazar
    • "Yangından kurtulan birkaç parça eşya bitpazarı tellallarının mezadından kurtulamadı." (Hüseyin Rahmi Gürpınar)
SABİTLEME

  1. [isim] Sabitlemek işi
BİTİRİMCİ

  1. [isim, argo] Barbut oynatan, barbut kahvehanesi işleten kimse
  2. Bakınız kumarbaz
BİTİŞİMLİ

  1. [sıfat, dil bilgisi] Bitişme özelliği olan
BİTİVERME

  1. [isim] Bitivermek işi
    • "Kim bilir, tartışmalarının da her zaman bir sonuca varamadan öyle, başladığı gibi bitivermesi de belki bu yüzden." (Demirtaş Ceyhun)
BİTÜMLEME

  1. [isim] Bitümlemek işi
BİTİRİLME

  1. [isim] Bitirilmek işi
    • "Kitap artık bitirilmesi için kendisini zorlayacak kadar ilerlemişti." (Ahmet Hamdi Tanpınar)
İNHİBİTÖR

Kelime Kökeni: Fransızca inhibiteur

  1. [isim] Bakınız engelleyici
BİTYENİĞİ

  1. [isim, mecaz] Bir işin gizli kalmış kötü ve aksak yanı, kuşkulu bir nokta; kurtyeniği
    • "O zaman da denizde sakal ağartmış olanların çoğu bu işte bir bityeniği var diye işkillenmişler." (Halikarnas Balıkçısı)
BİTLENMEK

  1. [nesnesiz] Bitli duruma gelmek
    • "Bu kibar kıyafetli adamdan, öteki bitlenenler ve dayak yiyenlerden daha çok iğrenir oldu." (Reşat Nuri Güntekin)
MÜMBİTLİK

  1. [isim] Bakınız verimlilik
BİTİRİLİŞ

  1. [isim] Bitirilmek işi
    • "1809’da başlayan bu çalışmanın tam anlamıyla bitirilişi 1816’dadır." (Adnan Özyalçıner)
OLDUBİTTİ

  1. [isim] Başkasına karışma fırsatı vermeden bir işi aceleye ve kargaşalığa getirip sonuca bağlama; olupbitti, emrivaki
BİTİRTMEK

  1. [-i] Bitirme işini yaptırmak
    • "Babası her fedakârlığı yaparak ona liseyi bitirtti." (Halide Edip Adıvar)
BİTEBİLME

  1. [isim] Bitebilmek işi
    • "Maddenin madde olabilmesi, bir yerde başlayıp bitebilmesi için mutlaka bir dairenin hükmü altına girmesi lazım." (Necip Fazıl Kısakürek)
OLUPBİTTİ

  1. [isim] Bakınız oldubitti
Kelime Anlamları Kaynağı : Türk Dil Kurumu Güncel Türkçe Sözlüğü