İçinde bit olan 7 harfli 17 kelime var. İçerisinde BİT bulunan kelimeler listesini scrabble oyununda ya da Türkçe araştırmalarınızda kullanabilirsiniz. Bir de başında bit olan kelimeler listesine ya da sonu bit ile biten kelimeler listesine göz atmak isteyebilirsiniz. Ayrıca şunu da deneyebilirsiniz, işlerinizi kolaylaştıracak bir kelime bulucu: Kelime bulma makinesi

Harf Sayısına Göre Kelimeler

Kelime bulma makinesi Kelime bulma makinesi

Bit Harfleri ile Yazılabilecek Kelimeler

B T İ

3 Harfli Kelimeler

BİT

2 Harfli Kelimeler

İT, Tİ

Daha kapsamlı sonuç için lütfen kelime bulma makinesini kullanın.


Bazı kelimelerin anlamları (Kaynak : TDK)

PRESBİT

Kelime Kökeni: Fransızca presbyte

  1. [sıfat] Presbitliğe uğramış (göz veya kimse)
BİTÜMLÜ

  1. [sıfat] İçinde bitüm bulunan
    • "1956 yılında sarf edilen 47.000 ton bitümlü maddeye karşılık 1961 yol programının gerçekleşebilmesi için 100.000 ton bitümlü maddeye ihtiyaç duyulduğu hesaplanmıştır." (Cavit Orhan Tütengil)
  2. Bitümün bütün özelliklerini gösteren
HABİTAT

Kelime Kökeni: İngilizce habitat

  1. [isim] Yerleşme, oturma
    • "Mesela yaşıtı olan ve aynı periferide, aynı habitatta yetiştiği amcasının oğlu, gidip altına bir araba çekmiş. Bu çekememiş." (Mustafa Karnas)
  2. Bitkinin doğal olarak yetiştiği yer, yurt
BİTTABİ

Kelime Kökeni: Arapça bi'ṭ-ṭabʿ

  1. [zarf] Doğal olarak
    • "Buna, bittabi icabı gibi cevap verildi." (Atatürk)
BİTİRİŞ

  1. [isim] Bitirmek işi
    • "Haldun’un liseyi parlak şekilde bitirişi şerefine cici teyzenin hazırladığı nefis masa Avukat Nihat’ı bile iştahlandırdı." (Orhan Kemal)
BİTİMLİ

  1. [sıfat] Bakınız sonlu
    • "Bitimli bir yolda bitmeyen bir çizgiyi düşlemektir dürüstlük." (Üstün Dökmen)
BİTİRİM

  1. [sıfat, argo] Çok hoşa giden (kimse)
  2. Açıkgöz, işini bilen (kimse)
    • "Bitirim kapkaççı ıssız bir sokakta değil de insan içinde harekete geçmeye yeltenseydi bile pek fazla bir şey değişmeyecekmiş gibiydi." (Metin Savaş)
  3. Kumar oynama, uyuşturucu alıp satma, dolandırıcılık yapma vb. işlerde deneyimli (kimse)
  4. Külhanbeyi tavırları olan (kimse)
BİTKİCİ

  1. [isim] Bitki yetiştiren kimse
BİTİŞME

  1. [isim] Bitişmek işi; ittisal
    • "Bu geniş viranelikte bize bu kadar bitişmenin manası var mı?" (Hüseyin Rahmi Gürpınar)
BİTİRME

  1. [isim] Bitirmek işi
    • "Öğrenimini bitirmeye bir yıl kala Türkiye'deki büyük fabrika sahiplerinden çağrılar alıyormuş." (Melih Cevdet Anday)
  2. Bakınız sonuçlandırma
BİTİŞİŞ

  1. [isim] Bitişmek işi
BİTELGE

  1. [isim] Toprağın bitki yetiştirme gücü
BİTİŞİK

  1. [sıfat] Yan yana olan; muttasıl
    • "Mutfaktan bir yuvarlak gümüş tepsi içinde cezveyi, fincanları, bitişik şeker ve kahve hokkasını ve bunların ortasında ispirtoluğu getirdi." (Attilâ İlhan)
  2. Yandaki, yanda olan
    • "Bir gece yatmışken kalktı, bitişik odaya girdi, ışığı yaktı." (Yusuf Atılgan)
  3. [isim] Bir yere yakın olan nokta, o yerin yakını
    • "Çoğunlukla oyun yerinin bitişiğinde bir çadır veya perdeyle kapatılabilecek bir yer yapılır, oyuncular burada hazırlanırlar." (Metin And)
  4. [isim] Yandaki ev, bina, oda vb
    • "Şakın şamata etmeyin, bitişikte İbrahim Bey yatıyor." (Attilâ İlhan)
HABİTUS

Kelime Kökeni: Latince

  1. [isim, bitki bilimi] Bitkinin yerindeki durumu, dallanması, köklerinin toprak içerisindeki dağılmasını belirten morfolojik görünüş
BİTARAF

Kelime Kökeni: Farsça bī + Arapça ṭaraf

  1. [sıfat, eskimiş] Bakınız tarafsız
    • "Ben bitaraf değil bir tarafım diyordu." (Falih Rıfkı Atay)
BİTMİŞİ

  1. [isim, ağızlardan] Bir şeyin son fiyatı
ZABİTAN

Kelime Kökeni: Arapça żābiṭ + Farsça -ān

  1. [isim, eskimiş] Subaylar
Kelime Anlamları Kaynağı : Türk Dil Kurumu Güncel Türkçe Sözlüğü