İçinde baş olan 6 harfli 23 kelime var. İçerisinde BAŞ bulunan kelimeler listesini scrabble oyununda ya da Türkçe araştırmalarınızda kullanabilirsiniz. Bir de başında baş olan kelimeler listesine ya da sonu baş ile biten kelimeler listesine göz atmak isteyebilirsiniz. Ayrıca şunu da deneyebilirsiniz, işlerinizi kolaylaştıracak bir kelime bulucu: Kelime bulma makinesi

Harf Sayısına Göre Kelimeler

Kelime bulma makinesi Kelime bulma makinesi

Baş Harfleri ile Yazılabilecek Kelimeler

A B Ş

3 Harfli Kelimeler

BAŞ

2 Harfli Kelimeler

AB, AŞ

Daha kapsamlı sonuç için lütfen kelime bulma makinesini kullanın.


Bazı kelimelerin anlamları (Kaynak : TDK)

İŞBAŞI

  1. [isim] İş yerlerinde işe başlama
BAŞUCU

  1. [isim, gök bilimi, coğrafya] Yeryüzünde bir noktada çekülün gösterdiği doğrultunun gökyüzüne doğru olan yönü
BAŞKAN

  1. [isim] Bir topluluğun, bir toplantının veya bir derneğin başında bulunan kimse; reis, reis bey
    • "Çünkü gezi başkanımızın anlatacakları bittiğinde çay molası vereceğini, böylece 1453 yılının ilkbaharındaki Konstantinopolis kuşatmasından İstanbul’un bu soğuk günlerine, zavallı Nüzhet’in ölümüne dönebileceğimizi umuyordum." (Ahmet Ümit)
  2. Bazı ülkelerde devletin ve hükûmetin başı
BAŞROL

Kelime Kökeni: Türkçe baş + Fransızca rôle

  1. [isim] Tiyatro, sinema veya televizyon dizisinde en önemli rol
    • "Derken, bileğindeki fosforlu saate baka baka, tıpkı bir başrol oyuncusu gibi yavaşça sandalyesinden kalktı Şerif; gitti, merdiven basamaklarında bekleyen beş parasız çocukların suratına kapıyı çat diye kapattı."
  2. [mecaz] Bir işte önemli, etkili olma durumu
AYBAŞI

  1. [isim] Belirli yaşlar arasında kadınların ayda bir döl yatağından kan gelmesi durumu; ay hâli, âdet
BAŞLIK

  1. [isim] Genellikle başı korumak için giyilen şapka; dolambaç, serpuş
    • "İyi ki güneş açmış, sıcak basmış da başlığını sıyırınca yüzünü görmüş, tanımışlardı." (Necati Cumalı)
  2. Üst giysilerinin yakalarına takılı başlık; kapüşon
  3. Hayvan koşumunun başa geçirilen bölümü
  4. Bir sütunun, bir direğin tepeliği
    • "Önünden yüzlerce defa geçmiş olduğumuz bin yıllık çeşme, bir sütun başlığı birden gözümüzde şahsiyet ve değer kazanırdı." (Sâmiha Ayverdi)
  5. Kâğıt veya zarf üstüne basılmış ad ve adres; antet
  6. Bir yazının, bir kitabın bölümlerinin başına konulan ve konuyu kısaca tanıtan ibare; serlevha
  7. Bakınız başlık parası
  8. Tablaların veya iş parçalarının düzgün kalmasını sağlamak amacı ile baş taraflarına takılan parça
  9. Tekerlek parmaklarının çakılı olduğu kısım
  10. Kadınların başlarına taktıkları altın, gümüş, boncuk ve taşlarla süslü şey
  11. Otomobil, dişçi, berber, kuaför vb.nde bulunan koltukların baş konan kısmı
  12. Doğan, şahin gibi avcı olarak yetiştirilen kuşların gözlerini kapatmak üzere başlarına geçirilen külah
SUBAŞI

  1. [isim, tarih] Şehirlerin güvenlik işlerine bakan görevlilerin başı
  2. Acemi ocaklarında küçük aşamalı subay
  3. Osmanlılarda kapıkulu süvarileri arasından, savaş zamanı güvenlik işlerine bakmak, barış zamanı da vergi toplamak işleri için ayrılan kimse
  4. Rumeli'de çiftlik kâhyası
NEBBAŞ

Kelime Kökeni: Arapça nebbāş

  1. [isim, eskimiş] Bakınız mezar soyguncusu
BAŞODA

  1. [isim] Geleneksel Türk evlerinde özellikle konukların ağırlandığı, özenli bir biçimde döşenmiş büyük oda
BAŞÇIL

  1. [sıfat] Başla ilgili, başa ait olan
  2. Çocuk oyunlarında oyuna ilk başlayan ve oyunu yöneten
BAŞÇIK

  1. [isim, bitki bilimi] Çiçeklerin erkek organlarında çiçek tozunu taşıyan torbacık; haşefe
ATBAŞI

  1. [zarf] Bakınız başa baş
BAŞTAŞ

  1. [isim] Bakınız kafadar
  2. Bakınız akran
BAŞTAN

  1. [zarf] Başından alarak, bir kez daha
    • "Şimdi sana her şeyi baştan, her şeyi uzun uzun anlatmak isteyişimin sebebi bu mu?" (Nâzım Hikmet)
  2. En başında
    • "Ama bu özel olayları anlatmayacağımı baştan söylemiştim." (Pınar Kür)
BAŞBUĞ

  1. [isim, tarih] Eski Türklerde devletin veya ordunun başında olan kimse
  2. Osmanlı Devleti'nde savaş zamanı başka birliklerden ayrılıp bir araya getirilerek oluşturulan birliğin veya milis güçlerinin komutanı
BAŞMAK

  1. [isim, eskimiş] Bakınız ayakkabı
ONBAŞI

  1. [isim, askerlik] On ere kumanda eden asker, erin üstündeki ilk rütbe
    • "Askeri çavuşlar, onbaşılar talim ettiriyorlardı." (Ömer Seyfettin)
BAŞMAL

Kelime Kökeni: Türkçe baş + Arapça māl

  1. [isim, ticaret] Bakınız sermaye
TOPBAŞ

  1. [isim, bitki bilimi] Anadolu'da özellikle Tokat yöresinde yetiştirilen açık renkli, orta boy yapraklı ve tatlı içimli bir tütün türü
İRİBAŞ

  1. [isim, hayvan bilimi] Kuyruksuz kurbağanın yumurtadan yeni çıkmış kurtçuğu
Kelime Anlamları Kaynağı : Türk Dil Kurumu Güncel Türkçe Sözlüğü