İçinde BAŞ geçen 12 harfli kelimeler

İçinde baş olan 12 harfli 39 kelime var. İçerisinde BAŞ bulunan kelimeler listesini scrabble oyununda ya da Türkçe araştırmalarınızda kullanabilirsiniz. Bir de başında baş olan kelimeler listesine ya da sonu baş ile biten kelimeler listesine göz atmak isteyebilirsiniz. Ayrıca şunu da deneyebilirsiniz, işlerinizi kolaylaştıracak bir kelime bulucu: Kelime bulma makinesi

Harf Sayısına Göre Kelimeler

Bazı kelimelerin anlamları (Kaynak : TDK)

BAŞDOKTORLUK

1. [isim] Bakınız başhekimlik

BAŞKALDIRTMA

1. [isim] Başkaldırtmak işi

BAŞOYUNCULUK

1. [isim] Başoyuncu olma durumu; başaktörlük, başaktrislik
2. Başoyuncunun yaptığı iş; başaktörlük, başaktrislik

MÜNECCİMBAŞI

1. [isim, tarih] Osmanlılarda, önemli bir işe girişilirken gök bilimi hesaplarına dayanarak uğurlu vakti seçmekle, takvim ve yıllık düzenlemekle uğraşan saray görevlisi

BAŞLAYICILIK

1. [isim] Başlayıcı olma durumu

BAŞARABİLMEK

1. [-i] Başarma ihtimali veya imkânı bulunmak
   • "Sonunda elde edebildiği bir tren biletiyle İzmir’den uzaklaşmayı başarabildi." (Haydar Rüştü Öktem)
2. Başarma becerisi bulunmak

BAŞYAZMANLIK

1. [isim] Bakınız başkâtiplik

BAŞLATIVERME

1. [isim] Başlatıvermek işi

ZİNDANCIBAŞI

1. [isim] Hapishanede görevli bekçilerden sorumlu kimse
   • "Hücredeyken arada zindancıbaşı gelip kontrol ediyordu beni." (İsmail Güner)

ATMACACIBAŞI

1. [isim, tarih] Osmanlı Devleti’nde atmacacıların yöneticisi olan kimse

BAŞRAHİBELİK

1. [isim] Başrahibe olma durumu
2. Başrahibenin yaptığı iş

BAŞECZACILIK

1. [isim] Başeczacı olma durumu
2. Başeczacının yaptığı iş

BAŞLAYIVERME

1. [isim] Başlayıvermek işi

BAŞÖRTÜLÜLÜK

1. [isim] Başörtülü olma durumu

BAŞMABEYİNCİ

1. [isim, tarih] Osmanlı sarayında mabeyincilik görevini yürüten en kıdemli ve yetkili mabeyinci
   • "Abdülaziz bir ara, bana başmabeyinciyi gönderin, diye seslendi." (Hıfzı Topuz)

BAŞLATTIRMAK

1. [-i] Başlatma işini yaptırmak

BAŞEKSPERLİK

1. [isim] Başeksper olma durumu
2. Başeksperin yaptığı iş

BAŞKALDIRMAK

1. [-e] Herhangi bir amaçla kurulu düzene veya devlet güçlerine karşı gelmek; isyan etmek, kalkışmak, asileşmek
   • "Hiçbir şeye isyan etmez, kimseye başkaldırmazdı." (Peyami Safa)
2. [nesnesiz, mecaz] İyice coşmak, kabarmak
   • "Başkaldırmış denizle dövüşe dövüşe boğulanı gördün mü?" (Zeyyat Selimoğlu)

BAŞVURDURMAK

1. [-e] Başvuru işi yaptırmak, müracaat etmesini sağlamak

BAŞLANABİLME

1. [isim] Başlanabilmek işi