İçinde AMAN geçen 8 harfli kelimeler

İçinde aman olan 8 harfli 12 kelime var. İçerisinde AMAN bulunan kelimeler listesini scrabble oyununda ya da Türkçe araştırmalarınızda kullanabilirsiniz. Bir de başında aman olan kelimeler listesine ya da sonu aman ile biten kelimeler listesine göz atmak isteyebilirsiniz. Ayrıca şunu da deneyebilirsiniz, işlerinizi kolaylaştıracak bir kelime bulucu: Kelime bulma makinesi

Harf Sayısına Göre Kelimeler

Bazı kelimelerin anlamları (Kaynak : TDK)

YAMANMAK

1. [nesnesiz] Bakınız yamalanmak
2. [-e, nesnesiz] Kötü bir şey veya kimse birinin üstünde kalmak, birine yük olmak, yükletilmek
   • "Kız o oğlana yamandı. Bu kedi bize yamandı."

ŞAMANİST

Kelime Kökeni: Fransızca chamaniste

1. [isim] Şamanlığa inanmış kimse; Şamani

SAMANLIK

1. [isim] Saman konulan yer
   • "Onu evvela kendi çiftliğinin samanlığında hapsetmişler." (Yakup Kadri Karaosmanoğlu)

ŞAMANLIK

1. [isim] Kuzey ve Orta Asya'da Türkler, diğer kıtalarda da başka topluluklar arasında günümüze kadar süregelen doğaya tapma, doğaüstü ruhlara inanma temeline dayalı din; Şamanizm

ŞAMANİZM

Kelime Kökeni: Fransızca chamanisme

1. [isim] Bakınız Şamanlık

AMANNAME

Kelime Kökeni: Arapça amān + Farsça nāme

1. [isim, tarih] Teslim olmak isteyen düşmana güvenlik içinde olduğunu bildirmek üzere İslam devletlerinde verilen belge
   • "Üçüncü Mehmed Eğri Kalesi’ni aman ile teslim alınca halka amanname vermiş…" (İsmail Hakkı Uzunçarşılı)

SAMANDAĞ

1. [isim] Hatay iline bağlı ilçelerden biri

KAHRAMAN

Kelime Kökeni: Farsça ḳahramān

1. [sıfat] Savaşta veya tehlikeli bir durumda yararlık gösteren (kimse); yiğit
   • "Al bayrağa narin eller işliyor zafer / Uzaklarda yaralanır kahraman nefer" (Enis Behiç Koryürek)
2. [isim] Bir olayda önemli yeri olan kimse
   • "Son golün kahramanının yüzü, öpülmekten tükürük içinde kalmıştı." (Haldun Taner)
3. [isim, edebiyat] Roman, hikâye, tiyatro vb. edebiyat türlerinde yüksek nitelikleri veya örnek alınacak davranışları dolayısıyla okurların hayranlık duyduğu başkişi

FLAMANCA

1. [isim] Flamanların kullandığı dil
2. [sıfat] Bu dille yazılmış olan

ADIYAMAN

1. [isim] Türkiye'nin Güneydoğu Anadolu Bölgesi'nde yer alan illerinden biri

ZAMANDAŞ

1. [isim] Aynı zamanda yapılanlardan veya gerçekleşenlerden her biri

ZAMANSIZ

1. [sıfat] Uygun olmayan bir zamanda yapılan, vakitsiz
2. [zarf] Uygun olmayan bir zamanda
   • "Karabekir, direniş eyleminin Erzurum’dan başlatılması gerektiğine inanıyor, öte yandan da İstanbul Hükümeti’ne cephe alınmasını biraz zamansız buluyordu." (Hıfzı Topuz)