İçinde al olan 6 harfli 491 kelime var. İçerisinde AL bulunan kelimeler listesini scrabble oyununda ya da Türkçe araştırmalarınızda kullanabilirsiniz. Bir de başında al olan kelimeler listesine ya da sonu al ile biten kelimeler listesine göz atmak isteyebilirsiniz. Ayrıca şunu da deneyebilirsiniz, işlerinizi kolaylaştıracak bir kelime bulucu: Kelime bulma makinesi

Harf Sayısına Göre Kelimeler

Kelime bulma makinesi Kelime bulma makinesi

Al Harfleri ile Yazılabilecek Kelimeler

A L

2 Harfli Kelimeler

AL, LA

Daha kapsamlı sonuç için lütfen kelime bulma makinesini kullanın.


Bazı kelimelerin anlamları (Kaynak : TDK)

KALPAK

  1. [isim] Kesik koni biçiminde deri, kürk veya kumaştan yapılmış başlık
    • "Al bir kalpak giymişti al / Al bir ata binmişti al / Zafer ırak mı dedim / Aha diyordu" (Fazıl Hüsnü Dağlarca)
ATONAL

Kelime Kökeni: Fransızca atonal

  1. [sıfat, müzik] Yeni bir bestecilik çığırına göre, ton ve makam temeline bağlı kalmadan oluşturulan (beste)
SALMAK

  1. [-e, -i] Bağımlılığına, tutukluluğuna veya baskı altındaki durumuna son vererek serbest kılmak; bırakmak
  2. Yollamak, göndermek
    • "Bununla beraber peşine adam salmak gerekir." (Aka Gündüz)
  3. Koymak, katmak
    • "Halk ruhunun benliğinizde yeniden uyanıp hararetini gönlünüze saldığını duyarsınız." (Refik Halit Karay)
  4. Bakınız sürmek
    • "Bunun içindir ki dal budak saldı, yemiş vermeye başladı." (Ruşen Eşref Ünaydın)
  5. Bakınız uğratmak
    • "Başını derde salmak."
  6. Vergi yüklemek
    • "Ona elli bin lira salmışlar."
  7. Üzerine yürütmek
    • "Tazıyı tavşana salmak."
  8. [-e] Bakınız saldırmak
    • "Aç kurt, yılana da salar, taşa da, dedi." (Memduh Şevket Esendal)
  9. Bakınız sarkıtmak
    • "Soğutmak için kuyuya su kabı saldı."
  10. Bakınız koyuvermek
  11. [denizcilik] Gemi demir üzerinde dört yana dönmek
  12. [-i, mecaz] Bakmamak, ilgilenmemek, özen göstermemek
TARALI

  1. [sıfat] Taranmış olan
ŞEVVAL

Kelime Kökeni: Arapça şevvāl

  1. [isim] Ay takviminin onuncu ayı; bayram ayı
NORMAL

Kelime Kökeni: Fransızca normal

  1. [sıfat] Alışılmış olan; olağan
    • "Atatürk'ün normal zamanlarda insana okşamak arzusunu veren ipek gibi saçları birdenbire yelelenirdi." (Yakup Kadri Karaosmanoğlu)
  2. [isim] Aşırılığı, eksikliği ve taşkınlığı olmama, ortalama durum
  3. [isim, matematik] Bir eğrinin bir teğetine değme noktasından çizilen dikme
ALAPLI

  1. [isim] Zonguldak iline bağlı ilçelerden biri
ALTÜST

  1. [sıfat] Çok karışık ve dağınık
GAGALI

  1. [sıfat] Gagası olan
  2. [isim, denizcilik] Bakınız gagaburun
BATYAL

Kelime Kökeni: Fransızca bathyal

  1. [isim, coğrafya] Okyanus veya denizin derinliği 200-2.000 metre arasında olan kısımları; batiyal
MALKAR

  1. [isim] Bakınız Balkar
MANGAL

Kelime Kökeni: Arapça manḳal

  1. [isim] Üzerinde bir şey pişirmek veya ısınmak için kullanılan, sac, bakır, pirinç vb. malzemeden yapılan, türlü biçimlerdeki üstü açık ayaklı ocak; korluk
    • "Masanın solunda küçük bir sac mangal yaz kış sürekli olarak yanardı." (Salâh Birsel)
BALTIK

  1. [isim] Baltık Denizi
    • "Aynı yıllarda, 1558’de de Baltık’a erişmiş ve bu deniz üzerinde Narva Limanı’na sahip olmuştur." (Y. Öztuna)
  2. Baltık Denizi’ne kıyısı olan ülkeler
  3. Bu ülkelerin halkı
ASALET

Kelime Kökeni: Arapça aṣālet

  1. [isim] Bakınız soyluluk
    • "Fakat çilekeş kadının asaletini biliyorum." (Necip Fazıl Kısakürek)
  2. Saygı uyandıracak biçimde davranma
  3. Bir görevi yüklenmiş olma, o görevin sahibi olma, vekillik karşıtı
  4. [edebiyat] Yazıda veya sözde bayağı söz ve deyim bulunmaması durumu
SAĞMAL

  1. [sıfat] Süt veren, sağılan; sağımlı, sütlü
  2. [isim] Bol süt veren inek
    • "İri Hollanda cinsi sağmallardı, günde 42-45 kilogram arası süt verirlerdi." (Necati Cumalı)
  3. [mecaz] Sömürülen, kendisinden çıkar sağlanılan (kimse, ülke vb.)
SODALI

  1. [sıfat] İçinde soda bulunan
POSTAL

Kelime Kökeni: Farsça postgāl

  1. [isim] Genellikle askerlerin giydiği konçlu ve kaba potin
    • "Taşıt araçlarına hiç binmez, yaz kış asker postalları ile kilometrelerce yolu yürürdü." (Haldun Taner)
BALGAM

Kelime Kökeni: Arapça balġam

  1. [isim] Solunum organlarının salgıladığı, ağızdan dışarı atılan sümüksü madde
    • "Yolda giderken balgamını herkesin geçtiği yola atmayı çok doğal sayanı neden seveyim?" (Adalet Ağaoğlu)
  2. Eski tıp anlayışına göre insan bedeninin ve mizacının temelini oluşturan balgam, kan, safra ve sevda gibi dört ögeden biri
KALOMA

Kelime Kökeni: İtalyanca caloma

  1. [isim, denizcilik] Demir atmış bir geminin zincirinin su içindeki bölümü
JALUZİ

Kelime Kökeni: Fransızca jalousie

  1. [isim] Bakınız şerit perde
Kelime Anlamları Kaynağı : Türk Dil Kurumu Güncel Türkçe Sözlüğü