İçinde af olan 6 harfli 65 kelime var. İçerisinde AF bulunan kelimeler listesini scrabble oyununda ya da Türkçe araştırmalarınızda kullanabilirsiniz. Bir de başında af olan kelimeler listesine ya da Sonu af ile biten kelimeler listesine gözatmak isteyebilirsiniz. Ayrıca şunu da deneyebilirsiniz, İşlerinizi kolaylaştıracak bir kelime bulucu : Kelime bulma makinesi

Harf Sayısına Göre Kelimeler


Kelime bulma makinesi

A F Harfleri İle Yazılabilecek Bazı Kelimeler

2 Harfli Kelimeler

AF, FA

Daha kapsamlı sonuç için lütfen kelime bulma makinesini kullanın.



Bazı kelimelerin anlamları (Kaynak : TDK)

MÜDAFİ

Kelime Kökeni : Arapça

  1. [isim] Savunucu
  2. Bir davada, davacı veya davalının haklarını savunan kimse

SAFLIK

  1. [isim] Saf olma durumu, temizlik, arılık, safiyet
    • "Yıldız bir çocuk saflığı ile gülümsedi." (Aka Gündüz)
  2. Kolayca aldatılabilme durumu
    • "Gayet basit bir hile ile saflığımdan istifade ederek işi başardı." (Reşat Nuri Güntekin)

KAFEİN

Kelime Kökeni : Fransızca

  1. [isim] Kahve ve çayda bulunan, hekimlikte kullanılan, kasları, sinirleri uyarıcı, mide salgısını ve metabolik hızı artırıcı etki yapan bir madde

KAFİLE

Kelime Kökeni : Arapça

  1. [isim] Birlikte yolculuk eden topluluk
    • "Bir yaz günü geçtik Tuna'dan kafilelerle." (Yahya Kemal Beyatlı)
  2. Aynı yöne giden taşıt veya yolcu topluluğu, konvoy
    • "Sağımızda yürüyen kafile, yolunu değiştirdi." (Halide Edip Adıvar)
  3. Sıra ile gönderilen şeylerin her bir bölüğü
    • "Malların ilk kafilesi dün geldi."

LAFZEN

Kelime Kökeni : Arapça

  1. [zarf] Sözün gelişine, söylenişine, yapısına göre, yazılı olmayarak
    • "Şantajcılıkla şarlatanlık arasında lafzen ve maddeten benzerlik var." (Hüseyin Rahmi Gürpınar)

KAFTAN

  1. [isim] Çoğu ipekten yapılan, bir çeşit uzun, süslü üst giysisi
    • "Başkasına ait sırmalı kaftanı giymektense kendi malım olan eski hırkayı tercih ederim." (Ömer Seyfettin)
  2. Padişahların, gönül almak, ödüllendirmek için birine giydirdikleri değerli kumaş veya kürkten yapılmış giysi, hilat

MASRAF

Kelime Kökeni : Arapça

  1. [isim] Harcanan para, gider
    • "Onların masrafı çoktur."
    • "Bir adamın hiç tanımadığı insanlar için bu kadar zahmet ve masrafa girmesine bir türlü akıl erdiremiyorum." (Reşat Nuri Güntekin)
  2. Bir şeyin yapımında kullanılan gereç, harç
    • "Bu yemeğin masrafı bol tutulmuş."

İTİLAF

Kelime Kökeni : Arapça

  1. [isim] Anlaşma, uyuşma, uzlaşma

TRAFİK

Kelime Kökeni : Fransızca

  1. [isim] Ulaşım yollarının yayalar ve her türlü taşıt tarafından kullanılması, seyrüsefer
  2. Ulaşım yollarında bulunan taşıt ve yayaların tümü
    • "Trafik, Bankalar Caddesi'nin ağzından Taksim doğrultusuna aralıksız boşalıyor." (Atilla İlhan)
  3. Yoğunluk
    • "Telefon trafiği."
  4. Önemli görevlerde bulunan kişilerin bir yere gidiş gelişi

SAFİHA

Kelime Kökeni : Arapça

  1. [isim] İnce, yassı ve geniş metal nesne, levha

AFRİKA
...
NAFİLE

Kelime Kökeni : Arapça

  1. [sıfat] Yararsız
  2. [isim] Fazladan kılınan namaz veya tutulan oruç
  3. [zarf] Boşuna, boş yere
    • "Avukata söyle, nafile beklemesin." (Refik Halit Karay)

MENAFİ

Kelime Kökeni : Arapça

  1. [isim] Yararlar, faydalar

SAFARİ

Kelime Kökeni : Fransızca

  1. [isim] Afrika'nın doğusunda toplu olarak yapılan vahşi hayvan avı
  2. Toplu olarak ava çıkma
  3. Katılımcıların vahşi hayatı yerinde görmelerini sağlayan turistik gezi
  4. Genellikle ketenden yapılan kısa pantolon, büyük cepli uzun ceket ve geniş kenarlı mantar şapkadan oluşan av kıyafeti

SARRAF

Kelime Kökeni : Arapça

  1. [isim] Kuyumcu
  2. Mesleği, değerli kâğıt ve metal paraları birbiriyle değiştirmek, tahvil alışverişi yapmak olan kimse

HAFİYE

Kelime Kökeni : Arapça

  1. [isim] Özel soruşturmalarla edindiği bilgileri ilgililere ileten kimse, dedektif

AGRAFİ

Kelime Kökeni : Yunanca

  1. [isim] Yazma yitimi

AFİYET

Kelime Kökeni : Arapça

  1. [isim] Hasta olmama durumu, sağlık, esenlik
    • "Allah daha ziyade afiyet versin." (Necati Cumalı)
    • "Cezveyi sürüyor, fincana boşaltıyor, kahveyi afiyetle içiyordu." (Sait Faik Abasıyanık)

ARAFAT
...
MALAFA

  1. [isim] Önceden delinmiş parçaları tornalamaya özgü torna tezgâhı bağlama aleti

Kelime Anlamları Kaynağı : Türk Dil Kurumu Güncel Türkçe Sözlüğü