İçinde AD geçen 4 harfli kelimeler

İçinde ad olan 4 harfli 27 kelime var. İçerisinde AD bulunan kelimeler listesini scrabble oyununda ya da Türkçe araştırmalarınızda kullanabilirsiniz. Bir de başında ad olan kelimeler listesine ya da sonu ad ile biten kelimeler listesine göz atmak isteyebilirsiniz. Ayrıca şunu da deneyebilirsiniz, işlerinizi kolaylaştıracak bir kelime bulucu: Kelime bulma makinesi

Harf Sayısına Göre Kelimeler

Bazı kelimelerin anlamları (Kaynak : TDK)

VADİ

Kelime Kökeni: Arapça vādī

1. [isim, coğrafya] İki dağ arasındaki çukurca arazi veya geçit; koyak
   • "Vadinin hemen kıyı başında idi ve çevresinde beş karaltı vardı." (Tarık Buğra)
2. [eskimiş, mecaz] Çalışma alanı, tutulan yol, benimsenen tarz
   • "Münakaşa kızışınca lakırtıyı hemen meslek bakımından çok zararlı bir vadiye yani şahsiyata sürüklediklerini hatırlarız." (Burhan Felek)

BADİ

1. [isim, ağızlardan] Bakınız ördek

KADI

Kelime Kökeni: Arapça ḳāḍį

1. [isim, tarih] Tanzimat'a kadar her türlü davaya, Tanzimat ile Medeni Kanun arasındaki dönemde ise yalnız evlenme, boşanma, nafaka, miras davalarına bakan mahkemelerin başkanları

HADİ

1. [ünlem] Bakınız haydi

ADAK

1. [isim] Adanılan şey; nezir
   • "Hanım, bu aldığınız şeylerin adağını unuttunuz." (Hüseyin Rahmi Gürpınar)

AKAD

1. [isim, tarih] Mezopotamya'da MÖ 24. yüzyılda kurulan devlet ve bu devletin halkı

ADAM

Kelime Kökeni: Arapça ādem

1. [isim] Bakınız insan
   • "Yemin etme, çarpılacaksın dedim, hiç adama öyle durup dururken lakap takarlar mı?" (Ömer Seyfettin)
2. Erkek kişi; herif
   • "İyi bir adam isterse, babası da verirse varacak." (Memduh Şevket Esendal)
3. Birinin yanında bulunan ve işini yapan kimse
   • "Kendisi gayet kibirli, öfkeli olduğu için hizmetçileri ve adamları korkarlar." (Kemal Tahir)
4. Birinin yararlandığı, kullandığı kimse
   • "Hemen hepsi para çevrelerinin adamlarıydı." (Cemil Meriç)
5. Daima birinin yanında olan, onu destekleyen, isteklerini yerine getiren kimse
   • "O benim adamımdır, hiçbir ricamı geri çevirmez."
6. Görevli kimse
   • "Artık şunları toplatsak, dedi, kavasa söyleseniz de bir adam buluverse." (Refik Halit Karay)
7. İyi huylu, güvenilir kimse
8. Bir alanı benimseyen kimse
   • "O nasıl harp adamı ise ben de harp adamıyım." (Ömer Seyfettin)
9. [ağızlardan] Eşlerden erkek olanı

ADİL

Kelime Kökeni: Arapça ʿādil

1. [sıfat] Adaletle iş gören, adaletten, doğruluktan ayrılmayan, hakkı yerine getiren; adaletli
   • "Milletler tarihte fatihlerden fazla adillere bağlıdırlar." (Falih Rıfkı Atay)

ADET

Kelime Kökeni: Arapça ʿādet

1. [isim, toplum bilimi] Bakınız görenek
   • "Bayram tebriği bir güzel âdettir." (Burhan Felek)
2. Bir davranışı alışkanlık hâline getirme
   • "Başka karı kocalar gibi ikide bir atışma âdetimiz yoktur." (Refik Erduran)
3. Bakınız töre
4. Bakınız aybaşı

ADLI

1. [sıfat] ... adını taşıyan; isimli
   • "Geçen gün 'Kayıp Mektup' adlı oyunu ikinci kez gördüm." (Nâzım Hikmet)

ADAY

1. [isim] Bir görev, bir iş için kendini ileri süren veya başkaları tarafından ileri sürülen kimse
   • "Babası da beni damat adayı olarak görüyordu." (Mahmut Yesari)
2. Bir iş için yetiştirilmekte, eğitilmekte olan kimse; namzet
   • "Türkiye Büyük Millet Meclisi Başkan adayları, Meclis üyeleri içinden, Meclisin toplandığı günden itibaren beş gün içinde, Başkanlık Divanına bildirilir, Başkan seçimi gizli oyla yapılır." (Anayasa)

ADAŞ

1. [isim] Adları aynı olanlardan her biri
   • "Adaşının, neyin nesi olduğunu hiç bilmiyordu." (Hüseyin Rahmi Gürpınar)

ADAP

Kelime Kökeni: Arapça ādāb

1. [isim] Bakınız töre
2. Bakınız yol yordam
   • "Edebiyatın da kendine mahsus adabı var." (Orhan Veli Kanık)

ADAT

Kelime Kökeni: Arapça ‘ādād

1. [isim] Töreler, âdetler
   • "Eğer terbiyesini tahlil etmeye kalkarsanız, ahlakının, adatının tatlılığına meftun kalacaksınız." (Ömer Seyfettin)

ADEM

Kelime Kökeni: Arapça ādem

1. [isim] Dinî inanışlara göre dünya üzerindeki ilk insan; Âdem Baba

ZADE

Kelime Kökeni: Farsça zāde

1. [isim, eskimiş] Bakınız oğul
   • "Şimdi bilmem ne zade namı altında, İstanbul'un en büyük zenginlerinden biriydi." (Ömer Seyfettin)
2. [sıfat] Doğmuş

BADE

Kelime Kökeni: Farsça bāde

1. [isim, eskimiş] Bakınız şarap
   • "Fincanı taştan oyarlar / İçine bade koyarlar" (Halk türküsü)

ADCI

1. [sıfat, felsefe] Adcılık öğretisine bağlı (kimse); isimci
   • "Orta Çağ skolastiğinin ters terminolojisi adları savunanları gerçekçi, asıl gerçeği savunanları ise adcı saymaktadır." (Orhan Hançerlioğlu)

İADE

Kelime Kökeni: Arapça iʿāde

1. [isim] Alınmış bir şeyi geri verme
   • "Sekiz buçuk altını iade için eline mühim bir para geçmesi lazımdı." (Refik Halit Karay)
2. Verilen bir şeyi almayarak geri çevirme, reddetme
3. Karşılıklı olarak yapma, mukabele etme
4. [edebiyat] Bakınız iadeli

DADI

Kelime Kökeni: Farsça dādū

1. [isim] Evlerde çocuğa bakan kimse; daye, taya
   • "Çocuk iken arife gecesi validemiz, dadılarımız bizi erken yatmaya mecbur ederlerdi." (Ahmet Hikmet Müftüoğlu)