İçinde ABE geçen 9 harfli kelimeler

İçinde abe olan 9 harfli 20 kelime var. İçerisinde ABE bulunan kelimeler listesini scrabble oyununda ya da Türkçe araştırmalarınızda kullanabilirsiniz. Bir de başında abe olan kelimeler listesine ya da Sonu abe ile biten kelimeler listesine gözatmak isteyebilirsiniz. Ayrıca şunu da deneyebilirsiniz, İşlerinizi kolaylaştıracak bir kelime bulucu : Kelime bulma makinesi

Harf Sayısına Göre Kelimeler

A B E Harfleri İle Yazılabilecek Bazı Kelimeler

3 Harfli Kelimeler

ABE

2 Harfli Kelimeler

AB, BE

Daha kapsamlı sonuç için lütfen kelime bulma makinesini kullanın.

Bazı kelimelerin anlamları (Kaynak : TDK)

ABERASYON

Kelime Kökeni : Fransızca

1. [isim] Sapınç

BİLABEDEL

...

BERABERCE

1. [zarf] Birlikte, beraber olarak
   • "Sandalyelerimizi lambaya yaklaştırıp beraberce bakmaya başladık." (Memduh Şevket Esendal)

İLMÜHABER

Kelime Kökeni : Arapça

1. [isim] Birinin yer, hâl, medeni durum vb.ni gösteren resmî belge
2. Bir şeyin teslim alındığını gösteren belge, alındı kâğıdı

HARABELİK

1. [isim] Harap olmuş yer, ören

MUHABERAT

Kelime Kökeni : Arapça

1. [isim] Haberleşmeler, haberleşme dolayısıyla yapılan yazışmalar
   • "Bu yolda cereyan etmiş olan muhaberattan bazılarını arz etmekliğime müsaadenizi rica ederim." (Atatürk)

MÜŞABEHET

Kelime Kökeni : Arapça

1. [isim] İki şey arasında benzerlik, benzeşlik

ALFABETİK

Kelime Kökeni : Fransızca

1. [sıfat] Alfabe sırasına göre dizilmiş, abecesel

REKABETÇİ

1. [isim] Rekabet yanlısı olan kimse, yarışçı, kompetitif

İSABETSİZ

1. [sıfat] Yerinde olmayan, uygun olmayan, yersiz

MEHABETLİ

1. [sıfat] Büyük, ulu, yüce
   • "Dış görünüm de önemlidir. İlle iri kıyım, mehabetli olmak şart değildir." (Haldun Taner)

TABEDİLME

...

KARACABEY

...

DİYABETİK

Kelime Kökeni : Fransızca

1. [sıfat] Şeker hastalığı ile ilgili

SAHABETÇİ

1. [isim] Koruyucu, kayırıcı kimse
   • "Kahpenin gözlerine mi tutulmuş ne, sahabetçi çıkıyor." (Refik Halit Karay)

ARABESKÇİ

1. [isim] Arabesk müzik sanatçısı
2. Arabesk müzikten hoşlanan kimse

AĞABEYLİK

1. [isim] Ağabey olma durumu
   • "Doğrusu, o bana ağabeylik etti."

TABELASIZ

...

MABEYİNCİ

1. [isim] Osmanlı Devleti'nde padişahların dışarıyla olan ilişkilerine bakan, buyruklarını ilgililere bildiren, bazı kişilerin dileklerini kendisine ileten görevli
   • "Büyük annem serasker kapısına, mabeyincilerin konaklarına giderek ağlayıp sızlıyormuş." (Reşat Nuri Güntekin)

MUSABEYLİ

...