İçinde aba olan 7 harfli 67 kelime var. İçerisinde ABA bulunan kelimeler listesini scrabble oyununda ya da Türkçe araştırmalarınızda kullanabilirsiniz. Bir de başında aba olan kelimeler listesine ya da sonu aba ile biten kelimeler listesine göz atmak isteyebilirsiniz. Ayrıca şunu da deneyebilirsiniz, işlerinizi kolaylaştıracak bir kelime bulucu: Kelime bulma makinesi

Harf Sayısına Göre Kelimeler

Kelime bulma makinesi Kelime bulma makinesi

Aba Harfleri ile Yazılabilecek Kelimeler

A A B

3 Harfli Kelimeler

ABA

2 Harfli Kelimeler

AB

Daha kapsamlı sonuç için lütfen kelime bulma makinesini kullanın.


Bazı kelimelerin anlamları (Kaynak : TDK)

KABADÜZ

  1. [isim] Ordu iline bağlı ilçelerden biri
MBABANA

  1. [isim] Esvatini'nin (Svaziland) başkenti Mbabane
BABAYAN

Kelime Kökeni: Türkçe baba + Farsça -ān

  1. [isim, din bilimi] Hacı Bektaş Veli’nin hiç evlenmediğine, dervişlerin onun manevi veya yol evladı olduğuna inanan ve bu sebeple ömür boyu bekâr yaşayan Bektaşilik kolu; Babalar, Babagân
ARABACI

  1. [isim] Arabayı süren kimse
    • "Her şey, arabacı ve atlar bile artık bizim neşemizin ahengiyle revanlaşırdı." (Abdülhak Şinasi Hisar)
  2. Araba yapan veya satan kimse
BEYABAN

Kelime Kökeni: Farsça beyābān

  1. [isim, eskimiş] Bakınız çöl
    • "Uçsuz, bucaksız beyaban insana âdeta dinî bir vect içinde hiçliğini hissettiriyor." (Halide Edip Adıvar)
KABATAŞ

  1. [isim] Ordu iline bağlı ilçelerden biri
SABAHÇI

  1. [isim] İkili öğretim yapan okullarda öğleden önce ders gören öğrenci, öğlenci karşıtı
  2. İş yerlerinde sabah vakti başlayan vardiyada çalışan kimse
  3. Uyumadan sabahı bulan kimse
BABAGAN

Kelime Kökeni: Türkçe baba + Farsça -gān

  1. [isim, din bilimi] Bakınız Babayan
    • "Babagân Bektaşi babalarında mücerretlik esas olmasına rağmen Kızılbaş dedelerinde tek eşli ve yine dede soylu olan eşlerle evlilik söz konusuydu." (Ali Yaman)
KABAHAT

Kelime Kökeni: Arapça ḳabāḥat

  1. [isim] Uygunsuz hareket, çirkin, yakışıksız davranış
    • "Bir kabahat gizlenirse büyür, söylenirse küçülür." (Peyami Safa)
  2. [hukuk] Hafif hapis, para cezası veya meslek ve sanattan alıkonulma ile cezalandırılan suç
ELMABAŞ

  1. [isim, hayvan bilimi] Bakınız tepeli dalgıç
ARABALI

  1. [sıfat] Arabası olan
  2. [isim] Bakınız arabalı vapur
KABARTI

  1. [isim] Tümsek, çıkıntı, kabarmış yer; kabarcık
    • "Bunlar biraz eğildikleri zaman cübbelerin arkasında tabanca kabzalarının kabartısı görülür." (Falih Rıfkı Atay)
KABARIŞ

  1. [isim] Kabarmak işi
    • "... çıkıntısız, kabarıksız yamyassı kuru vücudu insana hiçbir iştiha vermez, bu bir deri bir kemikten yapılmış kadın gözü doyurmaz, aldatmazdı." (Refik Halit Karay)
MERHABA

Kelime Kökeni: Arapça merḥabā

  1. [isim] Bakınız selam
    • "Sıkı fıkı dostluklarını değil, şöyle uzaktan bile merhabalarını istemiyorum." (Mahmut Yesari)
  2. [ünlem] "Geniş ve mamur yere geldiniz, rahat ediniz, günaydın, hoş geldiniz" anlamlarında bir esenleşme veya selamlaşma sözü
    • "Merhaba, arkadaş! Hoş geldiniz."
KABARIK

  1. [sıfat] Kabarmış olan
    • "Kabarık göğsündeki parlak kıvılcımlı tüyleri, altından bir zırh gibiydi." (Ömer Seyfettin)
  2. Çıkıntısı olan, tümsekli
OBABAŞI

  1. [isim] Obanın başı olan kimse
SABAHKİ

  1. [sıfat] Sabaha özgü, sabah olan, sabah yapılan
    • "Küfürlerin arasında duyduğu sözlerden, bu gözdağının sabahki olayla ilintili olduğunu anlar gibiydi." (Ayşe Kulin)
ABANMAK

  1. [-e] Eğilerek bir şeyin, bir kimsenin üzerine kapanmak
    • "Efendi, sen de ne üstüme abanıyorsun?" (Burhan Felek)
  2. Bir yere veya bir kimseye yaslanmak, dayanmak
    • "Baba, 'ya Allah' nidası ile yerinden zorla, oğluna abanarak kalktı." (Refik Halit Karay)
  3. [argo] Birine yük olarak onun sırtından geçinmeye çalışmak
  4. [argo] Bir şeyin veya bir kimsenin üzerine çöküp çullanmak
    • "İki herif zavallıya abanıyorlar." (Ahmet Rasim)
  5. [spor] Boksta karşılaşma sırasında rakibine yaslanmak
  6. [spor] Futbolda topa olanca gücüyle vurmak
    • "Bir çalım atarak, onu ters tarafa yatırarak olanca hızıyla topa abandı ve bir gol daha attı." (Ülker Kurtcan)
DÖNBABA

  1. [isim, bitki bilimi] Bakınız turnagagası
ABAZACA

  1. [isim] Abazalar tarafından kullanılan dil; Abhazca
  2. [sıfat] Bu dille yazılmış olan; Abhazca
Kelime Anlamları Kaynağı : Türk Dil Kurumu Güncel Türkçe Sözlüğü