İçinde aba olan 6 harfli 31 kelime var. İçerisinde ABA bulunan kelimeler listesini scrabble oyununda ya da Türkçe araştırmalarınızda kullanabilirsiniz. Bir de başında aba olan kelimeler listesine ya da sonu aba ile biten kelimeler listesine göz atmak isteyebilirsiniz. Ayrıca şunu da deneyebilirsiniz, işlerinizi kolaylaştıracak bir kelime bulucu: Kelime bulma makinesi
Harf Sayısına Göre Kelimeler
Aba Harfleri ile Yazılabilecek Kelimeler
3 Harfli Kelimeler
ABA
2 Harfli Kelimeler
AB
Daha kapsamlı sonuç için lütfen kelime bulma makinesini kullanın.
Bazı kelimelerin anlamları (Kaynak : TDK)
- SABAHA
-
-
[zarf]
Yarın sabah saatlerinde
- "Sabaha tıkır tıkır mektebe gideceğiz."
-
[zarf]
Yarın sabah saatlerinde
- LABADA
-
Kelime Kökeni: Rumca
-
[isim, bitki bilimi]
Karabuğdaygillerden, dere kıyılarında, sulak çayırlarda kendiliğinden yetişen, çok yıllık ve yaprakları sebze olarak kullanılan, tohumlarından çay yapılan, ıspanağa benzeyen bir bitki; efelek (Rumex patientia)
-
[isim, bitki bilimi]
Karabuğdaygillerden, dere kıyılarında, sulak çayırlarda kendiliğinden yetişen, çok yıllık ve yaprakları sebze olarak kullanılan, tohumlarından çay yapılan, ıspanağa benzeyen bir bitki; efelek (Rumex patientia)
- ABASIZ
-
-
[sıfat]
Aba giymemiş olan
- "İçim muradına ermiş / Abasız, postsuz bir derviş"
-
[sıfat]
Aba giymemiş olan
- ABAJUR
-
Kelime Kökeni: Fransızca abat-jour
-
[isim]
Işığı bir yere toplamak, doğrudan doğruya gözlere vurmasını önlemek için kullanılan, kâğıt, kumaş, maden veya renkli camdan yapılmış lamba siperi
- "Sofranın üzerindeki lambanın kırmızı abajurundan süzülen ziya içinde iri mavi gözleriyle, kumral saçlarıyla harikulade güzel görünüyordu."
-
Genellikle üzeri siperli masa lambası veya ayaklı lamba
- "Etajerin sağında bir telefon, ortasında bir heykel, solunda bir abajur."
-
[isim]
Işığı bir yere toplamak, doğrudan doğruya gözlere vurmasını önlemek için kullanılan, kâğıt, kumaş, maden veya renkli camdan yapılmış lamba siperi
- KABACA
-
-
[sıfat]
İrice, büyükçe olan
-
[zarf]
Kaba bir biçimde
- "Kendisini de pek kabaca kovan adamı gördü."
-
[zarf]
Yaklaşık olarak
-
[sıfat]
İrice, büyükçe olan
- TARABA
-
-
[isim, ağızlardan]
Bakınız tahta perde
-
[isim, ağızlardan]
Bakınız tahta perde
- ARABAN
-
Kelime Kökeni: Arapça ʿarabān
-
[isim, müzik]
Klasik Türk müziğinde neva perdesi üzerindeki bayati makamı seyrine uşşak dörtlüsü, hicaz beşlisine uşşak dörtlüsü ilavesinden meydana gelen bir makam
-
[isim, müzik]
Klasik Türk müziğinde neva perdesi üzerindeki bayati makamı seyrine uşşak dörtlüsü, hicaz beşlisine uşşak dörtlüsü ilavesinden meydana gelen bir makam
- ABAZAN
-
-
[sıfat, argo]
Uzun süre cinsel ilişkide bulunmayan (erkek)
-
Karnı aç olan (kimse)
-
[sıfat, argo]
Uzun süre cinsel ilişkide bulunmayan (erkek)
- BABACI
-
-
[sıfat, felsefe]
Babacılık yanlısı olan; paternalist
-
[sıfat, felsefe]
Babacılık yanlısı olan; paternalist
- BABACA
-
-
[sıfat]
Baba gibi, babaya yakışır
- "Bu kardeşçe, babaca muameleleri karşısında, artık böyle bir hisse kapılmanın ne kadar yersiz olduğunu anlamaya başlamıştım."
-
[sıfat]
Baba gibi, babaya yakışır
- TABAKA
-
Kelime Kökeni: Arapça ṭabaḳa
-
[isim, jeoloji]
Bakınız katman
- "Madenin üzerindeki kalın toprak tabakası kaldırılıyor."
-
[sıfat]
Baskı ve yazıda kullanılan, değişik boyutlarda kesilmiş (kâğıt)
- "... masası başına geçip oturur, bir tabaka kâğıt çeker önüne, bir şeyler yazar, dikkatle katlar..."
-
[toplum bilimi]
Bakınız kat (I)
-
Bakınız sınıf
- "Her milletten, her tabakadan, huyları, dinleri, dilleri farklı fakat amaçları aynı olan insanların bulunduğu bir yerdi burası."
-
[mimarlık]
Osmanlı mimarisinde caminin mahfilden itibaren kubbeye kadar olan çeşitli katlarından her biri
-
[isim, jeoloji]
Bakınız katman
- ALABAŞ
-
-
[isim, bitki bilimi]
Turpgillerden, şalgama benzeyen bir bitki
-
[isim, bitki bilimi]
Turpgillerden, şalgama benzeyen bir bitki
- TABAAT
-
Kelime Kökeni: Arapça ṭabāʿat
-
[isim, eskimiş]
Bakınız basımcılık
- "Sonralarda eski Mısırlılar ile Yunanlılar ve Romalılar buna yakın bazı şeyler ihtira etmiş ise de asıl tabaat denilemez."
-
[isim, eskimiş]
Bakınız basımcılık
- KALABA
-
Kelime Kökeni: Arapça ġalebe
-
[isim, ağızlardan]
Bakınız kalabalık
- "İstanbul çok kalaba bir yerdir..."
-
[isim, ağızlardan]
Bakınız kalabalık
- AKBABA
-
-
[isim, hayvan bilimi]
Akbabagillerden, başı ve boynu çıplak olan, dağlık yerlerde yaşayan, leşle beslenen, çok yüksekten uçarak keskin gözleriyle çok uzakları görebilen, iri ve yırtıcı bir kuş; kerkes (Vultur monachus)
-
[sıfat, mecaz]
Yaşı ilerlemiş, ihtiyarlamış (kimse)
-
[sıfat, mecaz]
Çıkarı için başkalarını sömüren, fırsatçılık eden
-
[isim, hayvan bilimi]
Akbabagillerden, başı ve boynu çıplak olan, dağlık yerlerde yaşayan, leşle beslenen, çok yüksekten uçarak keskin gözleriyle çok uzakları görebilen, iri ve yırtıcı bir kuş; kerkes (Vultur monachus)
- ABARTI
-
-
[isim]
Bir şeyi, bir olayı olduğundan büyük veya çok gösterme; mübalağa
- "Aşklarda, evlenmeden önceki samimiyet ve bağlılıkta abartı olabilir fakat aynı abartılı tavırların evlilik sonrasına taşınması gerçekliğe aykırıdır."
-
[isim]
Bir şeyi, bir olayı olduğundan büyük veya çok gösterme; mübalağa
- AKRABA
-
Kelime Kökeni: Arapça aḳribā
-
[isim, hukuk]
Kan bağıyla birbirine bağlı olan kimse
- "Geceleyin, babam, amcam, akrabamız, hepsi istasyonda idiler."
-
Oluşma yönünden aynı kaynağa dayanan şey
-
[mecaz]
Biri, diğerinin doğurduğu sonuç veya olgu
- "Zulüm zorbalıkla akrabadır."
-
[isim, hukuk]
Kan bağıyla birbirine bağlı olan kimse
- ABANOZ
-
Kelime Kökeni: Farsça ābnūs
-
[isim, bitki bilimi]
Abanozgillerden, sıcak ülkelerde yetişen, kerestesinden yararlanılan birçok ağacın ortak adı (Diospyros ebenum)
-
Bu ağacın ağır, sert ve siyah renkli tahtası
-
[sıfat]
Bu tahtadan yapılmış
- "Tunç işlemeli küçücük bir abanoz masa üzerinde açık bırakılmış bir kitap gördü."
-
[mecaz]
Koyu, parlak siyah
-
[sıfat]
Bu renkte olan
- "Bu bıyıklar abanoz olmayıp fildişi gibi beyaz olsa yine varır mıydın?"
-
[isim, bitki bilimi]
Abanozgillerden, sıcak ülkelerde yetişen, kerestesinden yararlanılan birçok ağacın ortak adı (Diospyros ebenum)
- BABALI
-
-
[sıfat]
Babası olan
- "Ancak babalı olup da salt babasızların gittiği bir okulda okuması vicdanını sızlatmaktadır."
-
[sıfat]
Babası olan
- KASABA
-
Kelime Kökeni: Arapça ḳaṣaba
-
[isim]
İlçeden küçük, köyden büyük, nüfusu iki bin ile yirmi bin arasında olan, belediye ile yönetilen, henüz kırsal özelliklerini yitirmemiş yerleşim merkezi; belde
- "Biz, yolun üstünde, kasabanın çıkış yerinde boş bir handa otururduk."
-
[isim]
İlçeden küçük, köyden büyük, nüfusu iki bin ile yirmi bin arasında olan, belediye ile yönetilen, henüz kırsal özelliklerini yitirmemiş yerleşim merkezi; belde