İçinde ABA geçen 5 harfli kelimeler

İçinde aba olan 5 harfli 24 kelime var. İçerisinde ABA bulunan kelimeler listesini scrabble oyununda ya da Türkçe araştırmalarınızda kullanabilirsiniz. Bir de başında aba olan kelimeler listesine ya da sonu aba ile biten kelimeler listesine göz atmak isteyebilirsiniz. Ayrıca şunu da deneyebilirsiniz, işlerinizi kolaylaştıracak bir kelime bulucu: Kelime bulma makinesi

Harf Sayısına Göre Kelimeler

Bazı kelimelerin anlamları (Kaynak : TDK)

BABAM

1. [teklifsiz konuşmada] sese verilen tona göre şaşma, beğenme, acı, üzüntü vb. duygular anlatan söz
2. kadın erkek, büyük küçük herkese karşı kullanılan bir seslenme sözü
   • "Sen bildiğini söyle babam, alt yanını ben getiririm!"

MABAT

Kelime Kökeni: Arapça mābaʿd

1. [isim, eskimiş] Bitmemiş yazı, roman vb.nde arka, devam
2. [mecaz] Bakınız kıç

ABARA

Kelime Kökeni: Arapça ʿabbāre

1. [isim, ağızlardan] Su değirmenlerinde suyun birikerek basıncının artmasını sağlayan huni biçimindeki yer
2. Tarla sulamasında suyun bir taraftan bir tarafa geçirilmesinde kullanılan tahta oluk
   • "Bizim abara deliği ekmek geçmeye geçmeye daralan, kubur bağlayan fukara boğazına benzemiş, dedi." (Şevket Bulut)
3. Tarlalarda açılan su yolu
4. Eski köy evlerinin tavanlarında iki kiriş arasında kalan boşluk

ABANİ

1. [isim] Genellikle sarık, bohça, kundak ve yorgan yüzü yapımında kullanılan, zemini beyaz, üzerinde safran renginde nakışlar bulunan ipek kumaş
   • "Kıyafet inkılabından sonra abaniler tamamıyla tarihe karışmış fakat millî kılıklarda kefiye ve şallar eskisi gibi muhafaza edilmiştir." (Kenan Özbel)
2. [sıfat] Bu kumaştan yapılmış
   • "Yalnız sarı cübbeli, abani sarıklı, peykede bağdaş kurmuş bir cüce vardı ki onu tanımadı." (Halide Edip Adıvar)

ABAŞO

Kelime Kökeni: Rumca

1. [isim, denizcilik] Gemiyi baştan veya kıçtan halatla karaya bağlama
2. [sıfat] Altta, aşağıda bulunan, alttaki

ARABA

1. [isim] Tekerlekli, motorlu veya motorsuz her türlü kara taşıtı
   • "Türk olduğumu aklına getirmeden boyuna söylenip duruyordu arabanın arka koltuğunda." (Oya Baydar)
2. [sıfat] Bu taşıtın aldığı miktarda olan
   • "İki araba saman. Bir araba kömür."

KABAK

1. [isim, bitki bilimi] Kabakgillerden, sürüngen gövdeli, sarı çiçekli, birçok türü olan bir bitki (Cucurbita)
2. [bitki bilimi] Bu bitkinin türlerine göre yemeği ve tatlısı yapılan ürünü
3. Esrarkeşlerin kullandığı bir tür nargile
4. [müzik] Bakınız kabak kemane
   • "Siperin içinde birkaç nefer ayakta ileriye bakıyor, öbürleri aşağı oturmuş konuşuyorlar, gülüyorlar, türkü söylüyorlar, kabak çalıyorlar." (Ömer Seyfettin)
5. [sıfat] Ham, tatsız (kavun, karpuz)
6. [sıfat] Tüysüz, dazlak olan
   • "Kaba kabak gibi tıraşlı!" (Halide Edip Adıvar)
7. [sıfat] Dişleri aşınarak yüzeyi düzleşmiş olan (taşıt lastiği)
8. [sıfat, mecaz] Bilgisiz, görgüsüz, kaba olan
9. [ağızlardan] Kısa boynuzlu hayvan

KABAN

Kelime Kökeni: Ermenice

1. [isim, ağızlardan] Dik yokuş
2. Bakınız tepe
   • "Seher vakti keklik çıkar kabana / Sallandıkça püskül değer tabana" (Halk türküsü)

ŞABAŞ

Kelime Kökeni: Farsça şābāş

1. [isim] Aferin, bravo anlamında takdir ve beğenme sözü
   • "Efruz Bey, üçüncü gününü de alkış, şabaş, nümayiş, azil, nasıp, hitap içinde halkın mabudu olarak tıpkı rüya gibi geçirdi." (Ömer Seyfettin)

ABAZA

1. [isim] Gürcistan’ın kuzeybatısında, Karadeniz’in doğusunda yaşayan halktan veya bu halkın soyundan olan kimse; Abhaz
2. [sıfat] Bu kimselere özgü olan

ŞABAN

Kelime Kökeni: Arapça şaʿbān

1. [isim] Ay takviminin sekizinci ayı, üç ayların ikincisi

ABANA

1. [isim] Kastamonu iline bağlı ilçelerden biri

RABAT

1. [isim] Fas'ın başkenti

ABACI

1. [isim] Aba yapan veya satan kimse
   • "Son abacı ustası Sadık Efendi'nin anlattığına göre eskiden bu kaytanlar Bulgaristan'dan gelir, İstanbul'un Kapalı Çarşısı'nda bir Yahudi'nin dükkânında satılırmış." (İhsan Coşkun Atılcan)
2. Abadan giyecek yapan veya satan kimse
3. [sıfat, mecaz] Bakınız asalak
4. [ağızlardan] Bakınız bedavacı

ABALI

1. [sıfat] Aba giymiş olan
   • "Şimdiye kadar ancak padişahlara yapılan bu alay, şu abalı Bektaşi babası için mi?" (Oğuz Özdeş)
2. [mecaz] Hamisi, koruyucusu, destekçisi olmayan (kimse)
   • "Tesadüfen tökezlediysen vur abalıya, vur ki ayağa kalkamasın hergele, diye üstünde tepinip dururlar ölmen için." (Öztürk Serengil)

BABAÇ

1. [isim, ağızlardan] Erkek kümes hayvanlarının en iri ve yaşlı olanı
   • "Bir yıllanmış ağaca anaç derler, babaç demezler." (Burhan Felek)
2. [sıfat] İri yarı ve gösterişli (kimse)
   • "Pazar günleri tek başına yedi okka şarap içebilen babaç sarhoşlar burasını dolduruyor; gece yarılarına, sabahlara kadar gayda sesleriyle, hora gürültüleriyle bizi uyutmuyorlardı." (Ömer Seyfettin)

ABADİ

Kelime Kökeni: Farsça ābādį

1. [isim, eskimiş] Bakınız abadi kâğıt

BABAİ

1. [isim] Babailik tarikatından olan kimse
   • "Gıyaseddin Keyhüsrev’den itibaren devlet zayıflamış, Babai isyanları baş göstermiş." (Gözde Özcanar)

YABAN

Kelime Kökeni: Farsça yābān

1. [isim] İnsan yaşamayan ıssız yer
2. Vahşi olan, evcil olmayan canlı
   • "Yaban keçisi. Yaban kedisi."
3. Kendi kendine yetişen bitki
   • "Yaban sarımsağı."
4. Aile ocağından uzak olan yer
   • "Az değildir varmadan senin gibi yurduna / Post verenler yabanın hayduduna, kurduna" (Faruk Nafiz Çamlıbel)
5. [sıfat] Bakınız ıssız
   • "Yalnız, yaban ormanda yaşayan yerliler bu zehrin ilacını bilirler." (Falih Rıfkı Atay)
6. [ağızlardan] Yerli halktan olmayan kimse
   • "Yerliler bize yaban derler ve aramıza katılmazlardı." (Falih Rıfkı Atay)

SABAH

Kelime Kökeni: Arapça ṣabāḥ

1. [zarf] Güneşin doğduğu andan öğleye kadar geçen zaman dilimi
   • "“Ankara’ya giden yataklıya binecek, sabah Ankara’ya varacak, Cemal’le konuşup aynı akşam İstanbul’a dönecekti.”" (Ayşe Kulin)
2. [isim, din bilimi] Bakınız sabah ezanı
3. [din bilimi] Bakınız sabah namazı
   • "Sabahı kıldım."