İçinde AB geçen 6 harfli kelimeler

İçinde ab olan 6 harfli 85 kelime var. İçerisinde AB bulunan kelimeler listesini scrabble oyununda ya da Türkçe araştırmalarınızda kullanabilirsiniz. Bir de başında ab olan kelimeler listesine ya da sonu ab ile biten kelimeler listesine göz atmak isteyebilirsiniz. Ayrıca şunu da deneyebilirsiniz, işlerinizi kolaylaştıracak bir kelime bulucu: Kelime bulma makinesi

Harf Sayısına Göre Kelimeler

Bazı kelimelerin anlamları (Kaynak : TDK)

TABURE

Kelime Kökeni: Fransızca tabouret

1. [isim] Sırt ve kol dayayacak yeri olmayan iskemle; sekmen

TABİAT

Kelime Kökeni: Arapça ṭabīʿat

1. [isim] Bakınız doğa
   • "İnsan zekâsı tabiatın içinde değil tabiatın yanında, ayrı bir kuvvettir." (Ahmet Haşim)
2. Doğal özellik
   • "Arazinin tabiatı."
3. Dış dünyanın dağlar, denizler, kırlar vb. daha çok güzelliğiyle insana hitap eden tarafı
4. İnsanın sahip olduğu güce karşılık, dış dünyada hüküm sürmekte olan düzenden doğan güç
5. Bakınız huy
   • "Mağrur, bazen zalim olacak kadar hiddetli, bazen çok müşfik ve hassas bir tabiattadır." (Asaf Halet Çelebi)
6. Güzeli ayırma melekesi; zevk
   • "Abdi Bey, tabiat sahibi, altıncı kat terasında böyle bir bahçe tanzimi, doğrusu takdire şayan." (Attilâ İlhan)
7. İnsanın büyük abdest bozma kolaylığı veya zorluğu

TABİYE

Kelime Kökeni: Arapça taʿbiye

1. [isim] Yerli yerine koyup hazırlama, yerleştirme
   • "Mete bunları atlarının renklerine nazaran tabiye etti." (Ziya Gökalp)
2. İstenen sonuca ulaşmak için izlenen yol; taktik
3. [askerlik] Bakınız taktik
   • "Fen ve silah terakkileri, tabiye üzerinde birçok tesir icra eder; tabiye usul ve kaidelerini de değiştirir." (Necip Fazıl Kısakürek)
4. [askerlik] Askerlik sanatı
   • "İlk tabiye dersine talim öğretmenlerinden Albay Hilmi Bey geldi, iyi bir giriş yaptı." (Ziya Yergök)
5. Bakınız tabya

AKBABA

1. [isim, hayvan bilimi] Akbabagillerden, başı ve boynu çıplak olan, dağlık yerlerde yaşayan, leşle beslenen, çok yüksekten uçarak keskin gözleriyle çok uzakları görebilen, iri ve yırtıcı bir kuş; kerkes (Vultur monachus)
2. [sıfat, mecaz] Yaşı ilerlemiş, ihtiyarlamış (kimse)
3. [sıfat, mecaz] Çıkarı için başkalarını sömüren, fırsatçılık eden

MABUDE

Kelime Kökeni: Arapça maʿbūde

1. [isim, eskimiş] Bakınız tanrıça
2. [mecaz] Tapınırcasına sevilen kadın, sevgili

KABİLE

Kelime Kökeni: Arapça ḳabīle

1. [isim, toplum bilimi] Bakınız boy (II)
   • "Avla geçinen bir kabile, bu gıdaları tesadüfe borçlu olduğuna inanabilir." (Cemil Meriç)

SABİTE

Kelime Kökeni: Arapça s̱ābite

1. [isim, matematik] Bir formülde geçen ve önceden belirlenmiş bulunan değişmez nicelik
2. [gök bilimi] Görünürde hareket etmeyen yıldız

ABAJUR

Kelime Kökeni: Fransızca abat-jour

1. [isim] Işığı bir yere toplamak, doğrudan doğruya gözlere vurmasını önlemek için kullanılan, kâğıt, kumaş, maden veya renkli camdan yapılmış lamba siperi
   • "Sofranın üzerindeki lambanın kırmızı abajurundan süzülen ziya içinde iri mavi gözleriyle, kumral saçlarıyla harikulade güzel görünüyordu." (Ömer Seyfettin)
2. Genellikle üzeri siperli masa lambası veya ayaklı lamba
   • "Etajerin sağında bir telefon, ortasında bir heykel, solunda bir abajur." (Necip Fazıl Kısakürek)

KİTABE

Kelime Kökeni: Arapça kitābe

1. [isim, eskimiş] Bakınız yazıt

AKRABA

Kelime Kökeni: Arapça aḳribā

1. [isim, hukuk] Kan bağıyla birbirine bağlı olan kimse
   • "Geceleyin, babam, amcam, akrabamız, hepsi istasyonda idiler." (Yahya Kemal Beyatlı)
2. Oluşma yönünden aynı kaynağa dayanan şey
3. [mecaz] Biri, diğerinin doğurduğu sonuç veya olgu
   • "Zulüm zorbalıkla akrabadır."

SABOTE

Kelime Kökeni: Fransızca saboté

1. [isim] Bakınız baltalama

TABİİN

Kelime Kökeni: Arapça tābiʽįn

1. [isim, din bilimi] Hz. Muhammed’i görmüş olanları gören, Hz. Muhammed'den sonra gelen ikinci nesil; tâbii

ZABITA

Kelime Kökeni: Arapça żābiṭa

1. [isim] Belediye hizmetlerinin güvenliğini sağlamakla görevli yönetim
   • "Bir kaza veya bir cinayet müstesna, karısını kaybeden bir kocanın zabıtaya müracaatı kadar elim bir gülünçlük var mıdır?" (Aka Gündüz)
2. Bakınız belediye zabıtası

ABANMA

1. [isim] Abanmak işi
   • "Beşte devre olur, onda biterdi abanmanın yasak olduğu maçlar ve kaleci topu üç kere sektirince açılmak âdettendi." (Sinan Mutver)

ABANIŞ

1. [isim] Abanma işi

SABAHA

1. [zarf] Yarın sabah saatlerinde
   • "Sabaha tıkır tıkır mektebe gideceğiz." (Sait Faik Abasıyanık)

BABALI

1. [sıfat] Babası olan
   • "Ancak babalı olup da salt babasızların gittiği bir okulda okuması vicdanını sızlatmaktadır." (Aziz Nesin)

RABITA

Kelime Kökeni: Arapça rābiṭa

1. [isim] Bakınız bağ (I)
   • "Bu dünya öyle bir dünya ki zengin ile fakir arasında kardeşlik rabıtaları bile kalmıyor." (Reşat Nuri Güntekin)
2. Bakınız ilişki
   • "Bu rabıtamı sizden gizlemek pek fazla azap veriyor." (Peyami Safa)
3. Birbirini tutma, tutarlık
4. Düzen, sıra
5. Birbirine geçmeli tahtadan bir döşeme türü
6. Tarikatlarda müridin şeyhi aracılığıyla kalbini Allah'a bağlaması

ALFABE

Kelime Kökeni: Fransızca alphabet

1. [isim, dil bilgisi] Bir dilin seslerini gösteren, belirli bir sıraya göre dizilmiş belli sayıda harfin bütünü; abece, yazı (I)
   • "Alfabe dönüşümü halkın okumayı kolay sökmesi içindi." (Necati Cumalı)
2. Bir dilin harflerini tanıtarak okuma öğrenmeyi sağlayan kitap
3. [mecaz] Bir işin başlangıcı
   • "Tiyatro alfabesinin ilk harfinin disiplin olduğunu ilk öğreten odur." (Haldun Taner)

EKABİR

Kelime Kökeni: Arapça ekābir

1. [isim] Büyükler, devlet büyükleri, ileri gelenler
   • "Kaymakam beyin hemen arkasında kalan ekâbiri umursamadan sıtma doktoru da kalkmıştı." (Tarık Buğra)
2. [alay yollu] Kendini beğenmiş kimse
   • "Senin gibi ekâbir bir adam bu tür haberlerin peşinde koşturmaz." (Ahmet Ümit)