İçinde AA geçen 8 harfli kelimeler

İçinde aa olan 8 harfli 29 kelime var. İçerisinde AA bulunan kelimeler listesini scrabble oyununda ya da Türkçe araştırmalarınızda kullanabilirsiniz. Bir de başında aa olan kelimeler listesine ya da Sonu aa ile biten kelimeler listesine gözatmak isteyebilirsiniz. Ayrıca şunu da deneyebilirsiniz, İşlerinizi kolaylaştıracak bir kelime bulucu : Kelime bulma makinesi

Harf Sayısına Göre Kelimeler

Daha kapsamlı sonuç için lütfen kelime bulma makinesini kullanın.

Bazı kelimelerin anlamları (Kaynak : TDK)

İTAATKAR

...

MAARİFÇİ

1. [isim] Öğretim ve eğitim kurum veya kuruluşlarında çalışan kimse

KARAASMA

1. [isim] Lohusa otu

İNŞAATÇI

1. [isim] Yapı işlerini yöneten teknik görevli
2. Yapı ustası

MÜRACAAT

Kelime Kökeni : Arapça

1. [isim] Başvuru
   • "Bize daha önce yapmış olduğunuz müracaatla evlenmek istediğinizi bildirmişsiniz." (Çetin Altan)
   • "Mademki böyledir, müracaat eder, müsaadesini alırız, dedim." (Haldun Taner)
2. Danışma
3. Herhangi bir eserden yararlanma

DEFAATLE

1. [zarf] Çok kez, çok kere

FAALİYET

Kelime Kökeni : Arapça

1. [isim] Çalışkanlık, çalışma, canlılık, hareket
   • "İstasyonda bir faaliyet vardı." (Aka Gündüz)
   • "Sendikalar siyasi amaç güdemezler, siyasi faaliyette bulunamazlar." (Anayasa)
2. İşler durumda olma, etkinlik
   • "Casusların en çok faaliyet gösterdikleri liman da burasıydı." (Feridun Fazıl Tülbentçi)
   • "Bir siyasi grup, başka cinsten bir faaliyete geçmiş görünüyordu." (Reşat Nuri Güntekin)

MUTAVAAT

Kelime Kökeni : Arapça

1. [isim] Boyun eğme, uyma, itaat etme
2. [sıfat] Dönüşlü

TAARRUZİ

...

ZİRAATÇI

1. [isim] Tarımcı

KANAATLİ

1. [sıfat] Kanaatkâr

KARAAĞAÇ

1. [isim] Karaağaçgillerin örnek bitkisi olan, kerestesi değerli bir ağaç, narven (Ulmus)

BOZCAADA

...

İCRAATÇI

1. [isim] Uygulayan, çalışan, yapan kimse

CEMAATLİ

1. [sıfat] Cemaati olan

MÜMANAAT

Kelime Kökeni : Arapça

1. [isim] Engel olma, karşı koyma

İTAATSİZ

1. [sıfat] Söz dinlemez, buyruk dinlemez, kendi başına buyruk olan (kimse)

SAATİNDE

1. [zarf] Önceden belirlenen, düşünülen vakitte

ZANAATÇI

1. [isim] Belli bir zanaatla uğraşan, bir zanaatı meslek edinen emekçi, zanaatkâr

ŞEFAATLİ

...