İçinde Ü geçen 7 harfli kelimeler

İçinde ü olan 7 harfli 889 kelime var. İçerisinde Ü harfi bulunan kelimeler listesini scrabble oyununda ya da Türkçe araştırmalarınızda kullanabilirsiniz. Bir de başında ü harfi olan kelimeler listesine ya da sonu ü harfi ile biten kelimeler listesine göz atmak isteyebilirsiniz. Ayrıca şunu da deneyebilirsiniz, işlerinizi kolaylaştıracak bir kelime bulucu: Kelime bulma makinesi

Harf Sayısına Göre Kelimeler

Bazı kelimelerin anlamları (Kaynak : TDK)

FÖTRSÜZ

1. [sıfat] Fötr şapkası olmayan

MÜNŞEAT

Kelime Kökeni: Arapça munşeʾāt

1. [isim, edebiyat] Sanatlı düzyazı veya mektupların toplandığı dergi
2. Kaleme alınmış, yazılmış şeyler

SÖĞÜTLÜ

1. [sıfat] Söğüt ağaçları bulunan (yer)

BÖBÜRTÜ

1. [isim] Bakınız böbürlenme

TÜRENTİ

1. [isim, dil bilgisi] Dilde kullanılan bir söz yerine yeni söz türetme; neolojizm: imtihan > sınav, ihtiyaç > gereksinim vb

PÜRÜZLÜ

1. [sıfat] Pürüzü olan
   • "Pürüzlü cilt."
2. Boğuk ve bozuk (ses); çatallı
   • "Sesi biraz pürüzlüydü." (Yusuf Atılgan)
3. [mecaz] Karışık, güç (durum, iş); kılçıklı
   • "Mesele pürüzlüdür, bir skandal hâlini almasından korkulur." (Refik Halit Karay)

MÜŞKÜLE

1. [isim] Bağ bozumuna yakın bir zamanda yetişen, kalınca kabuklu, iri ve uzun taneli bir üzüm

KÜSURLU

1. [sıfat] Küsuru olan

GÖRÜLME

1. [isim] Görülmek işi
   • "Kadının tedrisi ve terakkisinde muhitin de büyük bir tesiri görülmeye başladı." (Memduh Şevket Esendal)

SÜRÜNME

1. [isim] Sürünmek işi
2. [hayvan bilimi] Çoğunlukla uzun gövdeli bir hayvanın, bacaklarının yardımı olmaksızın katı bir yüzeyde ilerlemesi

ÜSTENME

1. [isim] Üstenmek işi; taahhüt
   • "Kimsenin üstenmesi, girdisi çıktısı, alacağı, borcu ile uğraşmak istemiyordum." (Necati Cumalı)

BÜKÜLÜŞ

1. [isim] Bükülmek işi
   • "Bir orman, tadına doyum olmayan bükülüşlerle denize kadar iniyordu." (Bedri Rahmi Eyüboğlu)

SÜRYANİ

Kelime Kökeni: Arapça suryānī

1. [isim] Samilerin Arami kolunun doğu bölümünde olan bir Hristiyan topluluğu ve bu topluluktan olan kimse

MÜRTECİ

Kelime Kökeni: Arapça murteciʿ

1. [sıfat, eskimiş] Bakınız gerici (I)
   • "Halk onu okuyor ve seviyor, polis ve mürteci çevreler ise ona kin besliyor ve mutat vasıtalarla tasfiye etmeye çalışıyorlardı." (Nâzım Hikmet)

TEHALÜK

Kelime Kökeni: Arapça tehāluk

1. [isim, eskimiş] Can atma, çok isteme
   • "Yeni neşriyattan ne görürse hepsinin üzerine ayrı bir tehalükle atılırdı." (Yakup Kadri Karaosmanoğlu)

MÜCAVİR

Kelime Kökeni: Arapça mucāvir

1. [sıfat, eskimiş] Bakınız komşu
   • "Mücavir alan."

YÜZÜNCÜ

1. [sıfat] Yüz sayısının sıra sıfatı, sırada doksan dokuzuncudan sonra gelen

NÜMAYİŞ

Kelime Kökeni: Farsça numāyiş

1. [isim, eskimiş] Bakınız gösteri
   • "Darülfünun gençleri İstanbul'da büyük bir nümayiş yapmışlardı." (Falih Rıfkı Atay)

HÜZMELİ

1. [sıfat] Işık saçan
   • "Kısa hüzmeli farları yaktı."

DÜZMECİ

1. [sıfat] Bakınız sahtekâr