İçinde övüş olan 15 kelime var. İçerisinde ÖVÜŞ bulunan kelimeler listesini scrabble oyununda ya da Türkçe araştırmalarınızda kullanabilirsiniz. Bir de başında övüş olan kelimeler listesine ya da Sonu övüş ile biten kelimeler listesine gözatmak isteyebilirsiniz. Ayrıca şunu da deneyebilirsiniz, İşlerinizi kolaylaştıracak bir kelime bulucu : Kelime bulma makinesi

Harf Sayısına Göre Kelimeler

11 Harfli Kelimeler

DÖVÜŞKENLİK, DÖVÜŞTÜRMEK, SÖVÜŞTÜRMEK

10 Harfli Kelimeler

DÖVÜŞÇÜLÜK, DÖVÜŞTÜRME, SÖVÜŞTÜRME

8 Harfli Kelimeler

DÖVÜŞKEN, DÖVÜŞMEK, SÖVÜŞMEK

7 Harfli Kelimeler

DÖVÜŞÇÜ, DÖVÜŞME, SÖVÜŞME

5 Harfli Kelimeler

DÖVÜŞ, SÖVÜŞ

4 Harfli Kelimeler

ÖVÜŞ


Kelime bulma makinesi

Daha kapsamlı sonuç için lütfen kelime bulma makinesini kullanın.



Bazı kelimelerin anlamları (Kaynak : TDK)

DÖVÜŞTÜRMEK

  1. [-i] Dövüşmelerini sağlamak

SÖVÜŞTÜRMEK

  1. [-e] Birbirine sövdürmek

DÖVÜŞKENLİK

  1. [isim] Dövüşken olma durumu

SÖVÜŞTÜRME

  1. [isim] Sövüştürmek işi veya durumu

DÖVÜŞTÜRME

  1. [isim] Dövüştürmek işi

DÖVÜŞÇÜLÜK

  1. [isim] Dövüşçü olma durumu

DÖVÜŞMEK

  1. [nsz] Karşılıklı birbirini dövmek, vuruşmak
    • "Öyle yiğitçe, öyle gözünü daldan budaktan sakınmadan dövüşmüş, atına binip oradan uzaklaşmıştı." (Orhan Kemal)
  2. [-le] İki silahlı kuvvet çatışmak
  3. Boks yapmak

DÖVÜŞKEN

  1. [sıfat] İyi dövüşen veya dövüşmeyi seven
    • "Eski dövüşken gür sesli erkek Osmanoğulları tanınamıyordu." (Yahya Kemal Beyatlı)

SÖVÜŞMEK

  1. [nsz] Birbirine sövmek

SÖVÜŞME

  1. [isim] Sövüşmek işi
    • "Kapının önündeki sesler, sövüşmeler boğuklaştı." (Memduh Şevket Esendal)

DÖVÜŞME

  1. [isim] Dövüşmek işi

DÖVÜŞÇÜ

  1. [isim] Dövüşen kimse
    • "Son darbesini indirecek bir dövüşçü gibi toplandı." (Ömer Seyfettin)

SÖVÜŞ

  1. [isim] Sövme işi veya biçimi
    • "Ama sıtma doktoruna değil, kendisinedir bu sövüş." (Tarık Buğra)

DÖVÜŞ

  1. [isim] Dövme işi veya biçimi
    • "Muhtarla dövüşe kalksa iki tokatla onu yere serer." (Etem İzzet Benice)
  2. Tokat, yumruk, tekme gibi saldırışlarla yapılan kavga

ÖVÜŞ

  1. [isim] Övme işi veya biçimi

Kelime Anlamları Kaynağı : Türk Dil Kurumu Güncel Türkçe Sözlüğü