İ ile başlayan 4 harfli kelimeler

Başında i olan 4 harfli 133 kelime var. İ harfi ile başlayan kelimeler listesini scrabble oyununda ya da Türkçe ile ilgili araştırmalarınızda kullanabilirsiniz. Ayrıca içinde i harfi olan kelimeler listesine ya da sonu i harfi ile biten kelimeler listesine göz atmak isteyebilirsiniz.

Karmaşık harflerden başında i bulunan kelimeleri bulmak için Kelime Bulma Makinesi'ni kullanabilirsiniz.

Harf Sayısına Göre Kelimeler

Bazı kelimelerin anlamları (Kaynak : TDK)

İLLA

Kelime Kökeni: Arapça illā

1. [zarf] Ne olursa olsun, hangi şartta olursa olsun; ille, illaki
   • "İlla seni evine kadar geçireceğim diye ayak diriyor." (Haldun Taner)
2. Hele, özellikle
3. Bakınız kesinlikle

İLLE

1. [zarf, ağızlardan] Bakınız illa

İLEK

1. [isim] İncirin döllenmesini sağlayan sinek

İRSİ

Kelime Kökeni: Arapça irs̱ī

1. [sıfat, eskimiş] Bakınız kalıtımsal

İŞÇİ

1. [isim] Başkasının yararına bedenini, kafa gücünü veya el becerisini kullanarak ücretle çalışan kimse
   • "Gazetelere daha ziyade biz işçiler sahiptik." (Hüseyin Cahit Yalçın)
2. [hayvan bilimi] Toplu olarak yaşayan böceklerde üreme yeteneği olmayan, topluluğun işlerini gören dişi veya erkek

İZAN

Kelime Kökeni: Arapça iẕʿān

1. [isim, eskimiş] Bakınız anlayış

İZAM

Kelime Kökeni: Arapça iʿzām

1. [isim, eskimiş] Bakınız yollama

İZAH

Kelime Kökeni: Arapça īżāḥ

1. [isim] Bakınız açıklama
   • "Bu kızda izahı güç bir garabet var." (Peyami Safa)

İNEK

1. [isim] Dişi sığır; sarıkız
2. [argo] Çok çalışan öğrenci
3. [kaba konuşmada] Bakınız ibne
4. [sıfat, mecaz] Aptal, bön olan

İKAZ

Kelime Kökeni: Arapça īḳāẓ

1. [isim] Bakınız uyarı
   • "Omzumda hissettiğim pençenin küçültücü ikazı, beni bütün ümitlerimden koparmış, çoktan kadılık makamına iade etmişti." (Bahaeddin Özkişi)
2. [eskimiş] Bakınız uyandırma

İZAZ

Kelime Kökeni: Arapça iʿzāz

1. [isim, eskimiş] Bakınız ağırlama

İKSA

Kelime Kökeni: Arapça iksā

1. [isim] Bir hendek veya temel çukuru kazılırken yandaki toprakları tutmak için yere yan yana çakılan ve kavramalarla birbirine tutturulan kalın tahtalarla kurulan düzen; bağın

İBİŞ

1. [isim, tiyatro] Orta oyununda çoğu kez aptal uşak rolünü oynayan komedyen
2. [sıfat, mecaz] Bakınız şapşal

İBİS

Kelime Kökeni: Rumca

1. [isim, hayvan bilimi] Leyleksilerden, Afrika ve Batı Asya'nın sulak yerlerinde yaşayan bir kuş; Mısır turnası (İbis aethiopica)

İLAM

Kelime Kökeni: Arapça iʿlām

1. [isim, eskimiş] Bakınız bildirme
2. [hukuk] Bir davanın mahkemece nasıl bir hükme bağlandığını gösteren resmî belge

İLAN

Kelime Kökeni: Arapça iʿlān

1. [isim] Bakınız duyuru
   • "Afişte, ilanda yazılı vakit gelmemiş de olsa perde açılacak demekti." (Tarık Buğra)
2. Açıkça bildirme, açıkça duyurma
   • "Cumhuriyetin ilanı."

İĞNE

1. [isim] Dikiş dikmeye yarayan, ince, ucu sivri, bir ucunda iplik geçecek deliği bulunan çelik araç
   • "Nasıl olduğunu bir göster de usta olduğunu biz de görelim, diyerek misafirin eline, iplik geçirdiği iğneyi tutuşturuverirmiş." (Sâmiha Ayverdi)
2. Vücuda şırıngayla verilen sıvı ilaç
3. Toplu iğnenin süs olarak kullanılan, iri başlı, renkli bir türü
4. Genellikle kadınların süs olarak elbiselerinin göğüs, yaka vb. yerlerine taktıkları altın veya mücevherli süs eşyası
   • "Aç kaldığı günler oldu, fakat şehzadesinin hediyesi olan elmaslı iğneyi satmayı düşünmedi." (Necip Fazıl Kısakürek)
5. Bazı araçların ucu sivri parçaları
   • "Pusula iğnesi."
6. Bazı böceklerin kendilerini savunmak için kullandıkları organ
   • "Nedir, toprağa yapışık yaşayan bu küçük hayvanın kendine özgü bir görkemi de vardır öte yandan, öleceğini anlayınca, iğnesini kendisine batırır..." (Yıldız İncesi)
7. Oltanın ucundaki küçük çengel
8. [mecaz] Dokunaklı söz
9. [bitki bilimi] Bitkilerde yumurtacıkla tepecik arasındaki sapçık
10. [tıp] Kas veya damar yoluyla vücuda sıvı bir ilacı basınçla vermek amacıyla enjektör ucuna takılan, boru biçiminde, ucu keskin metal araç

İLİM

Kelime Kökeni: Arapça ʿilm

1. [isim] Bakınız bilim
   • "İlim ilim bilmektir / İlim kendin bilmektir" (Yunus Emre)
2. [mecaz] Ayrıntı, özellik, nitelik

İZİN

Kelime Kökeni: Arapça iẕn

1. [isim] Bir şey yapmak için verilen veya alınan özgürlük; cevaz, destur, icazet, müsaade, ruhsat
   • "Ben dahi başka bir diyara gitmek için izin talep ederim." (Ahmet Kabaklı)
2. Bir kimseye çalıştığı yerce verilen tatil

İLAH

Kelime Kökeni: Arapça ilāh

1. [isim] Bir alanda yaratıcılığı ile hayranlık uyandıran, çok beğenilen, çok tutulan kimse
   • "Müzik dünyasının ilahı. Moda ilahı."
2. [din bilimi] Bakınız tanrı