Başında i olan 3 harfli 17 kelime var. İ harfi ile başlayan kelimeler listesini scrabble oyununda ya da Türkçe ile ilgili araştırmalarınızda kullanabilirsiniz. Ayrıca içinde i harfi olan kelimeler listesine ya da sonu i harfi ile biten kelimeler listesine göz atmak isteyebilirsiniz.

Karmaşık harflerden başında i bulunan kelimeleri bulmak için Kelime Bulma Makinesi'ni kullanabilirsiniz.

Harf Sayısına Göre Kelimeler

Kelime bulma makinesi Kelime bulma makinesi

Daha kapsamlı sonuç için lütfen kelime bulma makinesini kullanın.


Bazı kelimelerin anlamları (Kaynak : TDK)

İTA

Kelime Kökeni: Arapça iʿṭāʾ

  1. [isim, eskimiş] Verme, ödeme
İLK

  1. [sıfat] Zaman, sıra, yer ve önem bakımından ötekilerden önce gelen; öncel, son karşıtı
  2. [isim] Herhangi bir şeyin en önde olanı, önce geleni
    • "İnsanı insan yapan duyguların ilkidir aşk." (Necati Cumalı)
  3. [zarf] Birinci olarak, en başta
    • "İşte, önüme ilk çıkan kitapçıda, önüme ilk çıkan İngilizce kitaplara bakıyorum." (Adalet Ağaoğlu)
İRİ

  1. [sıfat] Olağandan daha hacimli, olağanı aşan büyüklüğü olan; müşekkel, ince karşıtı
    • "Erdal, nişan halkasına benzediğini fakat taşlarının iri olduğunu söyledi." (Emine Işınsu)
  2. Bakınız yapılı
İLA

Kelime Kökeni: Arapça ilā

  1. [bağlaç] Belirtilen sayıların da dâhil edildiği aralığı anlatan söz
    • "Bugün Ege'de rüzgâr üç ila beş kuvvetinde esecekmiş."
İNİ

  1. [isim, ağızlardan] Bakınız kayınbirader
İFA

Kelime Kökeni: Arapça īfāʾ

  1. [isim] Bir işi yapma, yerine getirme
  2. [eskimiş] Bakınız ödeme
İLE

  1. [edat] Kelimenin sonuna geldiğinde birliktelik, beraberlik, araç, neden veya durum anlatan cümleler yapmaya yarayan bir söz
    • "Çabuk bir süvari ile bana haber gönderiniz." (Ömer Seyfettin)
  2. Bazı soyut adlara getirildiğinde "... olarak, ... bir biçimde" anlamında durum zarfları oluşturan bir söz
    • "Koca Osman önde ötekiler arkada çarşıdan geçerlerken dükkâncılar, manifatura, bakırcı, ayakkabıcı, demirci esnafı dışarı uğrayıp Koca Osman'ı hayretle seyrettiler." (Yaşar Kemal)
  3. [bağlaç] Cümle içinde aynı görevde bulunan iki ögeyi birbirine bağlamaya yarayan bir söz
    • "Gelmeleri ile gitmeleri bir oldu."
    • "İşte bunun da İlyas'la Osman kadar yaşı." (Sevinç Çokum)
İNÇ

Kelime Kökeni: İngilizce inch

  1. [isim, matematik] Uzunluğu 2,54 santimetre olan İngiliz uzunluk ölçü birimi; parmak, pus (II)
İYİ

  1. [sıfat] İstenilen, beğenilen nitelikleri taşıyan, beğenilecek biçimde olan; yavuz, kötü karşıtı
  2. Bol, çok, aşırı
    • "İyi yağmur yağdı."
  3. Uğurlu, hayırlı, iyilik getiren
    • "İyi haber."
  4. Esen, sağlıklı
  5. Yerinde, uygun
    • "İyi bir cevap."
  6. Doğru olan
    • "İyisi bu işe karışmamaktır."
  7. Yeterli, yetecek miktarda olan
    • "Bu yün, hırka için iyidir."
  8. [isim] Öğrencinin değerlendirilmesinde kullanılan orta ile pekiyi arasındaki not
  9. [zarf] İstenilen, beğenilen, yerinde, yararlı, uygun bir biçimde
    • "Bunun çocukları iyi çıktıkları için ölünceye kadar babalarına bakmışlar." (Memduh Şevket Esendal)
İTİ

  1. [isim] İtici güç, ilham verici
    • "Hayalî aşklar ona yaratmalarında en sıcak iti oluyor, iç iklimini uzun süre ısıtıyordu." (Haldun Taner)
İKİ

  1. [isim] Birden sonra gelen sayının adı; dü
  2. Bu sayıyı gösteren 2 ve II rakamlarının adı
  3. [sıfat] Birden bir artık
    • "Ertesi gün iki kardeş erken çıkmışlardı yola." (Ayşe Kulin)
İRS

Kelime Kökeni: Arapça irs̱

  1. [isim, eskimiş, biyoloji] Bakınız kalıtım
İMA

Kelime Kökeni: Arapça īmāʾ

  1. [isim] Dolaylı olarak anlatma, üstü kapalı olarak belirtme; işaretleme, anıştırma, ihsas
    • "Başkalarına ima ile bile söylemekten çekindiğim en mahrem şeyleri bilen insandın sen." (Peyami Safa)
  2. Açıkça belirtilmeyen, dolaylı olarak anlatılan şey
İSA

Kelime Kökeni: İbranice

  1. [isim] "İyilik edeyim derken kimseyi memnun edemedi" anlamındaki İsa'yı küstürdü, Muhammed'i memnun edemedi atasözünde geçen bir söz
İYE

  1. [isim] Bakınız sahip
  2. Bakınız veli
İSE

  1. [bağlaç] Karşılaştırılan iki durumdan ikincisini belirtmek için kullanılan söz; buna karşılık
  2. [bağlaç] Şart bildiren söz; eğer öyleyse
İDE

Kelime Kökeni: Fransızca idée

  1. [isim] Bakınız düşünce
Kelime Anlamları Kaynağı : Türk Dil Kurumu Güncel Türkçe Sözlüğü