Hir ile biten 5 harfli kelimeler

Sonunda hir olan 5 harfli 10 kelime var. HİR ile biten kelimeler listesini inceleyerek aradığınız kelimeleri bulabilirsiniz. Türkçe araştırmalarınızda, scrabble oyununda bu kelimeleri kullanabilirsiniz. Ayrıca içinde hir olan kelimeler listesine ya da başında hir olan kelimeler listesine göz atmak isteyebilirsiniz. Ayrıca şunu da deneyebilirsiniz, işlerinizi kolaylaştıracak bir kelime bulucu: Kelime bulma makinesi

Harf Sayısına Göre Kelimeler

Bazı kelimelerin anlamları (Kaynak : TDK)

MAHİR

Kelime Kökeni: Arapça māhir

1. [sıfat] Bakınız becerikli
   • "Erkek aldatmakta çok mahirsin." (Hüseyin Rahmi Gürpınar)
2. Uzman, işini iyi bilen, işinin eri; usta
   • "Hiçbir hareketi tanımıyor, sadece mahir bir madrabaz edasıyla çıkarına bakıyor." (Etem İzzet Benice)

BAHİR

Kelime Kökeni: Arapça baḥr

1. [isim] Mevlidin bölümlerinden her biri
2. [eskimiş] Bakınız deniz
   • "Ben o yârin çölünde kum / Bahrinde su, elinde mum" (Mustafa Seyit Sutüven)
3. [edebiyat] Aruzdaki vezin takımlarından her biri

ZAHİR

Kelime Kökeni: Arapça ẓāhir

1. [sıfat] Bakınız belli (II)
   • "Bu işte de Türkiye Cumhuriyeti’nin büyük hevesi ve iyi niyeti çok zahirdir." (Tevfik Rüştü Aras)
2. [isim] Bakınız dış yüz
3. [zarf, ağızlardan] Bakınız kuşkusuz
   • "Zahir, o anda başıma kan çıkmış, yüzüm kızarmış olacak ki..." (Sermet Muhtar Alus)

KAHİR

Kelime Kökeni: Arapça ḳāhir

1. [sıfat, eskimiş] Kahreden, zorlayan
2. Baskın gelen, ezen, ezici

ŞEHİR

Kelime Kökeni: Farsça şehr

1. [isim] Yirmi binden çok nüfusu olan, bu nüfusunun çoğu ticaret, sanayi, hizmet veya yönetimle ilgili işlerle uğraşan, genellikle tarımsal etkinliklerin olmadığı yerleşim alanı; kent, site

TEHİR

Kelime Kökeni: Arapça teʾḫīr

1. [isim] Bakınız erteleme
2. Bakınız geciktirme

TAHİR

Kelime Kökeni: Arapça ṭāhir

1. [isim] Bakınız temiz
2. [müzik] Klasik Türk müziğinde basit bir makam

SİHİR

Kelime Kökeni: Arapça siḥr

1. [isim] Bakınız büyü

NEHİR

Kelime Kökeni: Arapça nehr

1. [isim] Bakınız ırmak
   • "Bir nehre benzeyen tarihte hiçbir an tekrarlanmaz." (Mehmet Kaplan)

ZEHİR

Kelime Kökeni: Farsça zehr

1. [isim] Organizmaya girdiğinde kimyasal etkisiyle fizyolojik görevleri bozan ve miktarına göre canlıyı öldürebilen madde; ağı, sem (I), zıkkım
   • "Evvela bir yumruk vurdu sersemledim, sonra ağzıma bilmediğim bir zehir tıktı, işte bu zehirle bayıldım." (Falih Rıfkı Atay)
2. [mecaz] Büyük üzüntü, acı, keder, sıkıntı
   • "Dünya ile küsmüş, içi zehir dolu olarak yaşamıştı bütün gençliğini." (Necati Cumalı)