H ile biten 4 harfli kelimeler

Sonunda h olan 4 harfli 16 kelime var. H harfi ile biten kelimeler listesini inceleyerek aradığınız kelimeleri bulabilirsiniz. Türkçe araştırmalarınızda, scrabble oyununda bu kelimeleri kullanabilirsiniz. Ayrıca içinde h harfi olan kelimeler listesine ya da başında h harfi olan kelimeler listesine göz atmak isteyebilirsiniz. Ayrıca şunu da deneyebilirsiniz, işlerinizi kolaylaştıracak bir kelime bulucu: Kelime bulma makinesi

Harf Sayısına Göre Kelimeler

Bazı kelimelerin anlamları (Kaynak : TDK)

ZIRH

Kelime Kökeni: Farsça zirih

1. [isim] Savaşlarda ok, kılıç, süngü vb. silahlardan korunmak için giyilen, demir ve tel levhalardan yapılmış giysi; cebe
   • "Demir halkalardan örülmüş zırh, o soğukta Bünyamin'in yüzüne yapışıverdi." (İhsan Oktay Anar)
2. Savaş gemilerinin veya bazı araçların dışına kaplanılan çelik levha
3. Herhangi bir yeri, aracı vb.ni kuvvetlendiren, zararlı etkilerden koruyan özel madde

CERH

Kelime Kökeni: Arapça cerḥ

1. [isim, eskimiş] Bakınız yaralama
2. [hukuk] Bir düşünce, inanç veya iddiayı çürütme

SULH

Kelime Kökeni: Arapça ṣulḥ

1. [isim] Bakınız barış
   • "Yurtta sulh, cihanda sulh." (Atatürk)

NARH

Kelime Kökeni: Farsça nirḫ

1. [isim, ticaret] Tüketiciyi korumak amacıyla, özellikle temel ihtiyaç maddeleri için resmî makamlarca belirlenen ve her yerde geçerli olan fiyat

TARH

Kelime Kökeni: Arapça ṭarḥ

1. [isim] Bahçelerde çiçek dikmeye ayrılmış yer
   • "Çiçek tarhları üzerinde küçük sinek kümeleri görünüyor, birden kayboluyorlardı." (Ömer Seyfettin)
2. [eskimiş] Vergi koyma
3. [eskimiş] Kurma, tertip ve tanzim etme
4. [eskimiş, matematik] Bakınız çıkarma

KERH

Kelime Kökeni: Arapça kerh

1. [isim, eskimiş] Tiksinme, iğrenme
2. Bir işi istemeyerek zorla yapma

AGAH

Kelime Kökeni: Farsça āgāh

1. [sıfat, eskimiş] Bakınız bilgili
2. Bakınız haberli

MESH

Kelime Kökeni: Arapça mesḥ

1. [isim] Bir şeyi elle sıvazlama
2. [din bilimi] Abdest alırken ıslak eli başa ve meste sürme

ERUH

1. [isim] Siirt iline bağlı ilçelerden biri

KÜNH

Kelime Kökeni: Arapça kunh

1. [isim, eskimiş] Bakınız öz (I)
   • "Bu şiirin künhü dimağla, gözle görülmez, yalnız kalple anlaşılır." (Yahya Kemal Beyatlı)

İLAH

Kelime Kökeni: Arapça ilāh

1. [isim] Bir alanda yaratıcılığı ile hayranlık uyandıran, çok beğenilen, çok tutulan kimse
   • "Müzik dünyasının ilahı. Moda ilahı."
2. [din bilimi] Bakınız tanrı

İZAH

Kelime Kökeni: Arapça īżāḥ

1. [isim] Bakınız açıklama
   • "Bu kızda izahı güç bir garabet var." (Peyami Safa)

ŞEYH

Kelime Kökeni: Arapça şeyḫ

1. [isim] Tarikat kurucusu, bir tarikatta en yüksek dereceye ulaşmış olan kimse
2. Tarikat büyüğü veya tarikat kollarından birinin başında bulunan kimse
3. Arap kabile ve aşireti başkanı
4. Ahi teşkilatında ve loncalarda bir esnaf birliğinin başı durumundaki kimse
   • "Debbağlar gibi her kuşluk zamanında, kavaf şeyhinin de dükkânı önünde bir dua yapılması âdetti." (Baha Sait)

ŞERH

Kelime Kökeni: Arapça şerḥ

1. [isim, eskimiş] Bakınız ayırma
2. Bakınız açımlama
   • "Eserin birinci cildi uzun bir ön sözden sonra ayrıca arkasına koyduğu şerh ve endeksten ibarettir." (Asaf Halet Çelebi)
3. Bir şeyi açıklamak amacıyla yazılmış kitap
4. [mecaz] Açık ve ayrıntılı anlatma

ULAH

Kelime Kökeni: Rumence

1. [isim, eskimiş] Romanya'nın yerli halkına veya bu halkın soyundan olan kimselere Osmanlı Türklerinin verdiği ad

ATEH

Kelime Kökeni: Arapça ʿateh

1. [isim, eskimiş, tıp] Bakınız bunama
   • "Akdeniz kıyılarında yaşayanlar, uzun süren bu hayati medeniyetten sonra ateh devrine girdiler." (Yahya Kemal Beyatlı)