Sonunda h olan 10 harfli 12 kelime var. H harfi ile biten kelimeler listesini inceleyerek aradığınız kelimeleri bulabilirsiniz. Türkçe araştırmalarınızda, scrabble oyununda bu kelimeleri kullanabilirsiniz. Ayrıca içinde h harfi olan kelimeler listesine ya da başında h harfi olan kelimeler listesine göz atmak isteyebilirsiniz. Ayrıca şunu da deneyebilirsiniz, işlerinizi kolaylaştıracak bir kelime bulucu: Kelime bulma makinesi

Harf Sayısına Göre Kelimeler

Kelime bulma makinesi Kelime bulma makinesi

Daha kapsamlı sonuç için lütfen kelime bulma makinesini kullanın.


Bazı kelimelerin anlamları (Kaynak : TDK)

ZİYARETGAH

Kelime Kökeni: Arapça ziyāret + Farsça -gâh

  1. [isim, eskimiş] Bakınız ziyaret yeri
    • "Ertesi gün çevre halkı kızın kıyıya vuran cesedini bulur, şimdi ziyaretgâh olan yere gömerler." (Adnan Özyalçıner)
ÇEŞMİSİYAH

Kelime Kökeni: Farsça çeşm + siyāh

  1. [isim, eskimiş] Gözü siyah olan, kara gözlü (kimse)
FENAFİLLAH

Kelime Kökeni: Arapça fenāfillah

  1. [isim, din bilimi] Allah'ın varlığı içinde yok olma
MÜTENEBBİH

Kelime Kökeni: Arapça mutenebbih

  1. [sıfat, eskimiş] Aklını başına toplamış, akıllanmış, uslanmış
İSTİNATGAH

Kelime Kökeni: Arapça istinād + Farsça -gāh

  1. [isim, eskimiş] Bakınız dayanak
VEÇHİŞEBEH

Kelime Kökeni: Arapça vech + şebeh

  1. [isim, edebiyat] Benzetme yönü
TİCARETGAH

Kelime Kökeni: Arapça ticāret + Farsça -gāh

  1. [isim, eskimiş] Ticaret yeri, ticarete elverişli yer
EVVELALLAH

  1. [zarf] Bakınız evelallah
ÖMRÜBİLLAH

Kelime Kökeni: Arapça ʿumr + billah

  1. [zarf] Şimdiye değin, hiçbir vakit
    • "Ömrübillah güneşi üzerine doğdurmamış olmakla övünüyor." (Haldun Taner)
VELİYULLAH

Kelime Kökeni: Arapça veliyullah

  1. [isim] Bakınız ermiş
MÜTEVECCİH

Kelime Kökeni: Arapça muteveccih

  1. [sıfat, eskimiş] Bir yere gitmeye, bir şeyi yapmaya karar veren
  2. Bakınız yönelik
TECELLİGAH

Kelime Kökeni: Arapça tecellį + Farsça gāh

  1. [isim] Tecelli yeri
    • "Türkler on beş asır evvel Asya’nın göbeğinde muazzam devletler teşkil etmiş ve insanlığın her türlü kabiliyetine tecelligâh olmuş birer unsurdur." (Atatürk)
  2. Tanrı’nın kudretinin insanlarda ve doğada göründüğü yer
Kelime Anlamları Kaynağı : Türk Dil Kurumu Güncel Türkçe Sözlüğü