Başında hük olan 21 kelime var. Hük ile başlayan kelimeler listesini scrabble oyununda ya da Türkçe ile ilgili araştırmalarınızda kullanabilirsiniz. Ayrıca İçinde hük olan kelimeler listesine ya da sonu hük ile biten kelimeler listesine gözatmak isteyebilirsiniz.

Karmaşık harflerden başında hük bulunan kelimeleri bulmak için Kelime Bulma Makinesi'ni kullanabilirsiniz.

Harf Sayısına Göre Kelimeler

13 Harfli Kelimeler

HÜKMEDEBİLMEK

12 Harfli Kelimeler

HÜKMEDEBİLME

11 Harfli Kelimeler

HÜKMOLUNMAK, HÜKÜMDARLIK, HÜKÜMRANLIK, HÜKÜMSÜZLÜK

10 Harfli Kelimeler

HÜKMOLUNMA, HÜKÜMFERMA, HÜKÜMLÜLÜK

9 Harfli Kelimeler

HÜKMETMEK

8 Harfli Kelimeler

HÜKMEDİŞ, HÜKMETME, HÜKÜMDAR, HÜKÜMRAN, HÜKÜMSÜZ

7 Harfli Kelimeler

HÜKUMET, HÜKÜMET, HÜKÜMLÜ

6 Harfli Kelimeler

HÜKMEN



5 Harfli Kelimeler

HÜKMİ, HÜKÜM


Kelime bulma makinesi

Daha kapsamlı sonuç için lütfen kelime bulma makinesini kullanın.



Bazı kelimelerin anlamları (Kaynak : TDK)

HÜKMEDEBİLMEK
...
HÜKMEDEBİLME
...
HÜKÜMRANLIK

  1. [isim] Egemenlik
    • "Eskiden Bulgaristan Osmanlı İmparatorluğu'nun hükümranlığı altında bir prenslikti."

HÜKMOLUNMAK

Kelime Kökeni : Arapça

  1. [nsz] Hüküm verilmek

HÜKÜMDARLIK

  1. [isim] Hükümdar olma durumu
  2. Hükümdarla yönetilen ülke
    • "Kendiliğinden bir hükümdarlık kurmuştu." (Refik Halit Karay)

HÜKÜMSÜZLÜK

  1. [isim] Hükümsüz olma durumu, geçersizlik

HÜKMOLUNMA

  1. [isim] Hükmolunmak durumu

HÜKÜMFERMA

Kelime Kökeni : Arapça

  1. [sıfat] Hüküm süren
    • "Orada âdeta kısas kaidesi hükümfermadır, öldüren ölüme yollanır." (Refik Halit Karay)

HÜKÜMLÜLÜK

  1. [isim] Hükümlü olma durumu

HÜKMETMEK

Kelime Kökeni : Arapça

  1. [-e] Egemenliği altında bulundurmak
  2. Düşünme veya yargılama sonunda bir kanıya varmak
    • "Gözlerimi açtığım zaman odamı loş görünce akşam olduğuna hükmettim." (Refik Halit Karay)
  3. Aklına esmek
  4. Bir kimseye veya topluluğa sözünü geçirmek

HÜKMEDİŞ
...
HÜKÜMDAR

Kelime Kökeni : Arapça

  1. [isim] Padişah, kral, hakan gibi taht sahibi devlet başkanı

HÜKÜMRAN

Kelime Kökeni : Arapça

  1. [sıfat] Egemen

HÜKÜMSÜZ

  1. [sıfat] Yürürlükten çıkarılmış, yürürlükten kaldırılmış, geçersiz, hükmü kalmamış
    • "Bu yasa hükümsüzdür."

HÜKMETME

  1. [isim] Hükmetmek işi

HÜKÜMLÜ

  1. [sıfat] Ceza hükmü verilmiş, hüküm giymiş, mahkûm

HÜKÜMET
...
HÜKUMET
...
HÜKMEN

Kelime Kökeni : Arapça

  1. [zarf] Hakem kararıyla
    • "Pehlivan hükmen galip ilan edildi."

HÜKMİ

Kelime Kökeni : Arapça

  1. [sıfat] Tüzel

Kelime Anlamları Kaynağı : Türk Dil Kurumu Güncel Türkçe Sözlüğü