Gö ile başlayan 5 harfli kelimeler

Başında gö olan 5 harfli 44 kelime var. Gö ile başlayan kelimeler listesini scrabble oyununda ya da Türkçe ile ilgili araştırmalarınızda kullanabilirsiniz. Ayrıca içinde gö olan kelimeler listesine ya da sonu gö ile biten kelimeler listesine göz atmak isteyebilirsiniz.

Karmaşık harflerden başında gö bulunan kelimeleri bulmak için Kelime Bulma Makinesi'ni kullanabilirsiniz.

Harf Sayısına Göre Kelimeler

Bazı kelimelerin anlamları (Kaynak : TDK)

GÖÇME

1. [isim] Göçmek işi

GÖÇÜK

1. [isim] Çökmüş, kaymış toprak, çöküntü, yıkıntı
   • "Göçük altında can vermiş kaç insan görmüştü bugüne kadar?" (Ayşe Kulin)
2. [madencilik] Kaya veya cevherin kendi kendine yer altına doğru çökmesi

GÖÇÜM

1. [isim, biyoloji] Bazı kimyasal maddelerin veya ışık, ısı, elektrik vb. güçlerin etkisiyle protoplazmanın yanaşma veya uzaklaşma biçiminde olan yer değiştirmesi; taksi (II)

GÖMÜŞ

1. [isim] Gömmek işi

GÖMÜT

1. [isim] Bakınız mezar
   • "Uyandığında iyice anımsayamadığı düşlerinde karanlık gömütlerle dolu sokaklarda koşuyor çığlık çığlığa." (İnci Aral)

GÖÇÜŞ

1. [isim] Göçmek işi

GÖÇER

1. [sıfat] Bakınız göçebe

GÖZDE

1. [sıfat] Benzerleri arasında nitelikleri sebebiyle üstün tutulan, beğenilen, önem verilen (kimse veya şey); favori
   • "Kanmamaya dayanan bir oyunun gözde bir temsilcisi olmuştu." (Üstün Dökmen)
2. [isim] Önemli bir kimsenin beğendiği kadın

GÖBÜT

1. [isim, ağızlardan] Yuvarlak, yassı, içine yumurta vb. malzemeler konan ekmek

GÖZÜM

1. "gözümün nuru" anlamında sevgi anlatan bir seslenme sözü

GÖKÇE

1. [isim] Gök rengi, mavi
2. [sıfat] Bu renkte olan
3. [sıfat] Gökle ilgili; semavi
4. [sıfat] Güzel, hoşa giden
   • "Kutlu Melek yüzü güneş esmeri, gözü menekşe moru, kumral saçı belikli, gökçe gonca artık yoktur." (Tarık Buğra)

GÖDEN

1. [isim, anatomi] Kalın bağırsağın son bölümü; göden bağırsağı, rektum
2. Bakınız işkembe
3. Hayvanın midesi

GÖBEK

1. [isim] İnsan ve memeli hayvanlarda göbek bağının düşmesinden sonra karnın ortasında bulunan çukurluk
   • "Düğmeleri birer birer açtı göbeğine dek." (Zeyyat Selimoğlu)
2. Yağ bağlamış şişman karın
3. Şehir, ülke vb.nin orta kısmı
   • "İsviçre'nin göbeğinde, nerede ise bilmem kaçıncı Türk Moskof muharebesi patlamak üzere idi." (Yakup Kadri Karaosmanoğlu)
4. Bazı sebze ve meyvelerin orta kısmı
5. Bahçe, halı, tavan, tepsi vb. süslü şeylerin ortalarındaki biçim
   • "Bu halının göbeği pek zarif."
6. Hızı azaltarak trafiği yönetmek amacıyla bir kavşağın girişine yerleştirilen çember veya üçgen biçimindeki ada
7. Bakınız poyra
8. Değirmen taşının ortası
9. Kilitleme sistemlerinde, anahtar dişlerinin tam olarak birbirine oturduğu pirinç yuva
10. [anatomi] Dölütte, yumurtanın dölüt dışında kalan bölümlerle ilişkisini sağlayan organların çıktığı yer
11. [toplum bilimi] Bakınız kuşak
    • "Temiz bir isim, züğürt evlatlarda ancak bir, nihayet iki göbek dayanabilir." (Reşat Nuri Güntekin)
12. [teknik] Ön ve arka tekerlerin ortasına oturtulmuş mil üzerinde dönen ve teker tellerinin takılmasına yarayan parça

GÖZER

1. [isim, ağızlardan] Buğday, toprak vb.nin elendiği iri gözlü kalbur

GÖBEL

1. [isim, ağızlardan] Kimsesiz, başıboş çocuk
2. Yaramaz çocuk
3. Sınırları ayırmak için tarla kenarlarında yapılan toprak tepecikler

GÖDEŞ

1. [sıfat, ağızlardan] Semiz, etli

GÖVDE

1. [isim] Bir şeyin asıl bölümü
2. [anatomi] Bakınız beden
3. [bitki bilimi] Ağaç ve bitkilerin dallarının dışında kalan ana bölümü
   • "Ağaç gövdelerini yonttular, günlerce uğraştılar, bir kağnı yaptılar." (Ahmet Hikmet Müftüoğlu)
4. [anatomi] Hayvanlarda baş, ayak ve kuyruktan geri kalan bölüm
5. [dil bilgisi] Ad ve fiil köklerinden eklerle türetilmiş kelime: evli (ev-li), inanç (inan-ç), sevdirmek (sev-dir-mek)

GÖREV

1. [isim] Bir nesne veya bir kimsenin yaptığı iş
2. Bakınız işlev
3. Resmî iş; vazife
   • "Cavit Bey görevi ona verdiği gün Abdi Bey çok sevinmişti." (Attilâ İlhan)
4. Bir kimseye veya bir kurula verilen özel amaçlı iş; misyon
5. [dil bilgisi] Bir cümlede bir dil biriminin öbür birimlerle ilişkisi aracılığıyla yerine getirdiği iş
6. [fizyoloji] Bir organ veya hücrenin yaptığı iş
7. [matematik] Bir değerin başka değerlerle olan ilişkisi

GÖNYE

Kelime Kökeni: Rumca

1. [isim] Dik açıları ölçmeye ve çizmeye yarayan dik üçgen biçiminde araç

GÖVEM

1. [isim, ağızlardan] Sığırlara dadanan zar kanatlı bir tür sinek