Fer ile başlayan 6 harfli kelimeler

Başında fer olan 6 harfli 8 kelime var. Fer ile başlayan kelimeler listesini scrabble oyununda ya da Türkçe ile ilgili araştırmalarınızda kullanabilirsiniz. Ayrıca içinde fer olan kelimeler listesine ya da sonu fer ile biten kelimeler listesine göz atmak isteyebilirsiniz.

Karmaşık harflerden başında fer bulunan kelimeleri bulmak için Kelime Bulma Makinesi'ni kullanabilirsiniz.

Harf Sayısına Göre Kelimeler

Kelime bulma makinesi Kelime bulma makinesi

Fer Harfleri ile Yazılabilecek Kelimeler

E F R

3 Harfli Kelimeler

FER

2 Harfli Kelimeler

ER, FE, RE

Daha kapsamlı sonuç için lütfen kelime bulma makinesini kullanın.


Bazı kelimelerin anlamları (Kaynak : TDK)

FERACE

Kelime Kökeni: Arapça ferāce

  1. [isim] Kadınların sokakta giydikleri, mantoya benzer, arkası bol, yakasız, çoğu kez eteklere kadar uzayan üst giysisi
  2. [eskimiş] Dervişlerin giydiği bol bir tür hırka
FERAHİ

Kelime Kökeni: Farsça ferāḫ + Arapça -ī

  1. [isim, eskimiş] Bol ve geniş olma durumu
  2. Bakınız ucuzluk
  3. II. Mahmut devrinde feslerin tepesine püskülü tutturmak için takılan metal tepelik
  4. [tarih] Polis ve inzibat görevlilerinin boyunlarına taktıkları ayça biçiminde üstü yazılı metal arma
FERYAT

Kelime Kökeni: Farsça feryād

  1. [isim] Bakınız çığlık
    • "Bu, bir hayat kurtarma feryadıdır." (Burhan Felek)
FERNEZ

Kelime Kökeni: (Fransız Maurice Fernez özel adından)

  1. [isim] Sünger toplamak için kullanılan makineli dalma aracı
FERTİK

Kelime Kökeni: Almanca fertig

  1. [ünlem, argo] "Kaç, uzaklaş; tamam, bitti" anlamlarında kullanılan bir seslenme sözü
    • "Bisiklete atlayınca haydi babam fertik!" (Hüseyin Rahmi Gürpınar)
FERSAH

Kelime Kökeni: Arapça fersaḫ

  1. [isim] Yaklaşık 5 kilometrelik bir uzaklık ölçüsü
  2. [mecaz] Çok uzun mesafe, uzaklık
FERSİZ

  1. [sıfat] Donuk, cansız olan (göz, ışık, yüz)
    • "Eski yalıların birçoklarının görünüşlerinde ihtiyarların o durgun, dalgın, fersiz ve ölgün yüzlerindeki manalar peyda olmuştu." (Abdülhak Şinasi Hisar)
FERMAN

Kelime Kökeni: Farsça fermān

  1. [isim] Bakınız emir
  2. [tarih] Osmanlı Devleti'nde padişahın verdiği, uyulması gerekli hükümleri taşıyan yazılı belge; yarlık, kaime
    • "İstanbul'dan çıkar padişahın fermanı / Gökte döner mızrağının yalmanı" (Halk türküsü)
Kelime Anlamları Kaynağı : Türk Dil Kurumu Güncel Türkçe Sözlüğü