Sonunda f olan 5 harfli 78 kelime var. F harfi ile biten kelimeler listesini inceleyerek aradığınız kelimeleri bulabilirsiniz. Türkçe araştırmalarınızda, scrabble oyununda bu kelimeleri kullanabilirsiniz. Ayrıca içinde f harfi olan kelimeler listesine ya da başında f harfi olan kelimeler listesine göz atmak isteyebilirsiniz. Ayrıca şunu da deneyebilirsiniz, işlerinizi kolaylaştıracak bir kelime bulucu: Kelime bulma makinesi

Harf Sayısına Göre Kelimeler

Kelime bulma makinesi Kelime bulma makinesi

Daha kapsamlı sonuç için lütfen kelime bulma makinesini kullanın.


Bazı kelimelerin anlamları (Kaynak : TDK)

DATİF

Kelime Kökeni: Fransızca datif

  1. [isim, dil bilgisi] Bakınız yönelme durumu
HAFİF

Kelime Kökeni: Arapça ḫafīf

  1. [sıfat] Tartıda ağırlığı az gelen; yeğni, ağır karşıtı
    • "Mustafa Kemal meraklıdır; dükkânın içini görmek istiyor, giriyor, raflarda birtakım hafif eşya var." (Afet İnan)
  2. Güç veya yorucu olmayan, kolay olan
    • "Şöyle ne bileyim, kadınların yapabileceği işler arayın, hafif işler… Yoksa hademelik sizin gibi ince, hafif nahif kadınların kârı değil." (Bekir Sıtkı Kunt)
  3. Ağırbaşlı olmayan, ciddi olmayan, hoppa olan
    • "Bu eserde eski konak ve köşk hayatının hesapsız, bilgisiz ve hafif insanlar elinde nasıl ve niçin yıkıldığı hikâye edilmek istenmiştir." (Şerif Aktaş)
  4. Miktarı az, sindirimi kolay (yiyecek)
    • "Onlar da akşam yemeğini pek hafif yerlerdi." (Sait Faik Abasıyanık)
  5. Kalınlığı veya yoğunluğu az olan
    • "Dışarıda yanan lambanın aydınlığıyla burası hafif bir karanlık içindeydi." (Memduh Şevket Esendal)
  6. Etkisi az olan, sert karşıtı
    • "Hafif esen serin rüzgâr üşümesine neden olmuştu." (Can Güzel)
  7. Önemli olmayan
    • "Bu takdirde en hafif ceza dahi, o cezaya çarptırılmış olanı, en büyük bir cezaya maruz kalmış gibi incitir." (Refik Korkud)
  8. Çok dik olmayan (sırt, yokuş)
    • "Hafif bir meyilden indik." (Hüseyin Rahmi Gürpınar)
  9. Gücü az olan, belli belirsiz olan
    • "Yaprakların hafif iniltisi içinde, çalılıklar arasından geçerek denizaltının demir attığı koya doğru yaklaşıyoruz." (Esat Mahmut Karakurt)
  10. [zarf] Sıkıntısız, ferah, rahat olarak
    • "Kendimi bugün çok hafif hissediyorum."
VUKUF

Kelime Kökeni: Arapça vuḳūf

  1. [isim, eskimiş, ruh bilimi] Bakınız anlama
  2. Bakınız bilgi
    • "Yazdığı şiirlerin tatsız ve alelade oluşuna mukabil edebiyattaki vukufu derin ve genişti." (Asaf Halet Çelebi)
  3. [ruh bilimi] Bakınız biliş
ETRAF

Kelime Kökeni: Arapça eṭrāf

  1. [isim] Yanlar, taraflar
    • "Her vakit oturdukları büyücek masanın etrafına yerleştiler." (Peyami Safa)
  2. Bakınız çevre
    • "Meçhul kadın korka korka etrafına bakındı." (Aka Gündüz)
  3. Bir kimsenin sürekli ilişkide bulunduğu kimseler, yakınlar; muhit
    • "Ama derdini etrafına anlatamıyordu işte." (Sâmiha Ayverdi)
ZİFAF

Kelime Kökeni: Arapça zifāf

  1. [isim] Bakınız gerdek
    • "Zifafın cuma akşamına tesadüf etmesi hayırlı addedilmiş bir âdettir." (Kilisli Kadri)
İNSAF

Kelime Kökeni: Arapça inṣāf

  1. [isim] Acımaya, vicdana veya mantığa dayanan adalet
    • "Sende insaf yok mu, adamcağız bu borcu birden verirse işi bozulmaz mı?"
  2. [ünlem] "Acı, düşün" anlamlarında bir seslenme sözü
    • "İnsaf! Oraya yarım saatte gidilir mi?"
POSOF

  1. [isim] Ardahan iline bağlı ilçelerden biri
REDİF

Kelime Kökeni: Arapça redīf

  1. [isim, edebiyat] Şiirde uyaktan sonra tekrarlanan, aynı harflerden oluşan kelime veya ek; yedek
  2. [tarih] Son dönem Osmanlı ordusunda, askerlik görevini bitirdikten sonra yedeğe ayrılan er
KILIF

Kelime Kökeni: Arapça ġilāf

  1. [isim] Bir şeyi korumak için kendi biçimine göre, çoğunlukla yumuşak bir nesneden yapılmış özel kap; zarf
    • "Bütün vücudu sanki ziftten bir kılıf içine tıkılmış gibi idi." (Yakup Kadri Karaosmanoğlu)
  2. [mecaz] Yolsuz bir işe bulunan sudan gerekçe
KEYİF

Kelime Kökeni: Arapça keyf

  1. [isim] Bakınız sağlık
    • "Keyfiniz nasıl?"
  2. Canlılık, tasasızlık, iç rahatlığı
    • "Bu keyif ne kadar sürerdi? Tahminime göre beş on dakikadan fazla sürmezdi." (Yakup Kadri Karaosmanoğlu)
  3. Rahat, huzur, afiyet
  4. İstek, heves, zevk
    • "Ağır ağır keyifle başladım kahvemi çekmeye." (Sait Faik Abasıyanık)
  5. Alkollü içki ve başka uyuşturucu maddeler kullanıldığında insanda görülen durum
  6. Yolsuz ve kural dışı istek
    • "Niye bir memurun keyfine boyun eğiyorsunuz?" (Necati Cumalı)
  7. [argo] Bakınız esrar (II)
AMORF

Kelime Kökeni: Fransızca amorphe

  1. [sıfat] Bir bütünü oluşturan parçalardan simetrik olmayan
    • "Oğuz Atay romanlarında türe özgü kurgunun dışına çıkan fazla sayıda amorf yapı ile karşılaşılır." (İsmet Emre)
  2. [fizik] Bakınız biçimsiz
    • "Bu alanda buluntu olarak tahıl kalıntıları, amorf demir ok uçları, amorf bronz parçalar ve yanmış ahşap hatıllar ortaya çıkartıldı." (İsmail Eroğlu)
TARAF

Kelime Kökeni: Arapça ṭaraf

  1. [isim] Ön, arka, sağ, sol, üst, alt vb. yanların her biri; yüz (II), cenah, canip
  2. Bakınız yön
    • "Deniz tarafındaki çayırdan bir sürü koyun geçiyor." (Memduh Şevket Esendal)
  3. …nın bulunduğu yer
    • "Üsküdar tarafındaki evlerin camları kor gibi parlıyordu." (Haldun Taner)
  4. İstekleri, düşünceleri karşıt olan iki kişiden veya iki topluluktan her biri
    • "Karşı tarafın adamları."
  5. Bir kişinin soyundan gelenlerin hepsi
  6. Bir şeyin belli bölümü, kısmı
    • "Tiyatronun ön tarafı konuklara ayrıldı."
  7. İyelik ve diğer çekim ekleriyle kullanıldığında bahsedilen kimse veya varlığı belirtir
YULAF

Kelime Kökeni: Rumca

  1. [isim, bitki bilimi] Buğdaygillerden, en çok hayvan yemi olarak yetiştirilen otsu bitki (Avena sativa)
  2. Bu bitkinin tohumu
AGRAF

Kelime Kökeni: Fransızca agrafe

  1. [isim] Bakınız kopça
    • "Kaftana önde bir agraf tutturulmuştur." (Özden Süslü)
KİFAF

Kelime Kökeni: Arapça kifāf

  1. [isim, eskimiş] Yaşayacak kadar rızık
TAVAF

Kelime Kökeni: Arapça ṭavāf

  1. [isim, din bilimi] İslam dininde hac ve umre sırasında Kâbe'nin çevresini yedi kez dönme
  2. Bir şeyin çevresini dolaşma
  3. Kutsal bir yeri ziyaret etme
EVKAF

Kelime Kökeni: Arapça evḳāf

  1. [isim, eskimiş] Vakıflar
  2. Vakıf mallarını yöneten kuruluş
    • "Beni bu güzel havalar mahvetti / Böyle havada istifa ettim / Evkaftaki memuriyetimden" (Orhan Veli Kanık)
HOŞAF

Kelime Kökeni: Farsça ḫoş + āb

  1. [isim] Bütün veya dilimler hâlindeki kuru meyvenin şekerli suyla kaynatılmasıyla yapılan bir tatlı türü
    • "Bu yüzden tabaklara dağıtılan hoşafların yüzü tamamıyla yağla kaplı olurmuş." (Yusuf Ziya Bahadınlı)
ZARİF

Kelime Kökeni: Arapça ẓarīf

  1. [sıfat] Çekicilik, biçim, görünüş, durum, konuşma ve davranışlarıyla hoşa giden, beğenilen; zarafetli
    • "Camilerimizdeki o zarif çizgilerin şiirini bir daha duyacak." (Orhan Seyfi Orhon)
  2. Beğenilir ve nükteli (dil, konuşma vb.)
    • "Zarif bir söz."
  3. Güzel, hoş, albenili olan
    • "Teşekküre geldim zarif hediyenize / Gücenmeyin biraz fazla güldümse size" (Enis Behiç Koryürek)
  4. Hoşa gider bir biçimde konuşan ve davranan
    • "Zarif ve hassas şair gittikçe artan bu iltifatlar karşısında saadetinden ağlıyordu." (Asaf Halet Çelebi)
ZAYIF

Kelime Kökeni: Arapça żaʿīf

  1. [sıfat] Eti, yağı az olan, şişman olmayan (insan veya hayvan); arık (II), ince, kavruk, nahif
    • "Uzun boylu, zayıf, ellilik bir hanım." (Sermet Muhtar Alus)
  2. Görevini yapacak yeterli gücü olmayan
    • "Zayıf bir ordu. Gözleri zayıf."
  3. [mecaz] Sağlamlığı, dayanıklılığı olmayan
    • "Zayıf bir yapı."
  4. [mecaz] Önemli, güvenilir olmayan
    • "Zayıf bir bilgi."
  5. [mecaz] Çok az
    • "Zayıf bir ihtimal."
  6. Enerjisi, etkisi, yoğunluğu az olan
    • "Radyoda uzak bir istasyonun zayıf sesini duydu. Zayıf ışık."
  7. [isim] Ortanın altında olan not
  8. [mecaz] Bilgi yönünden yeterli olmayan, yeteneksiz
    • "Zayıf bir öğretmen."
  9. [mecaz] İradesi gereği kadar güçlü olmayan
    • "Zayıf ve uydurma bir âşık bu cevaba karşı perişan olurdu." (Aka Gündüz)
Kelime Anlamları Kaynağı : Türk Dil Kurumu Güncel Türkçe Sözlüğü