F ile biten 3 harfli kelimeler

Sonunda f olan 3 harfli 26 kelime var. F harfi ile biten kelimeler listesini inceleyerek aradığınız kelimeleri bulabilirsiniz. Türkçe araştırmalarınızda, scrabble oyununda bu kelimeleri kullanabilirsiniz. Ayrıca İçinde f harfi olan kelimeler listesine ya da başında f harfi olan kelimeler listesine gözatmak isteyebilirsiniz. Ayrıca şunu da deneyebilirsiniz, işlerinizi kolaylaştıracak bir kelime bulucu : Kelime bulma makinesi

Harf Sayısına Göre Kelimeler

Daha kapsamlı sonuç için lütfen kelime bulma makinesini kullanın.

Bazı kelimelerin anlamları (Kaynak : TDK)

PAF

...

HAF

Kelime Kökeni : İngilizce

1. [isim] Oyun kurucu

GAF

Kelime Kökeni : Fransızca

1. [isim] Yersiz, beceriksiz, zamansız söz veya davranış, patavatsızlık, pot
   • "Gerçekçi olmayışı yüzünden, bugün bize tarihî gaf olarak görülen atılımlarla, bu çizgi hayli gölgelenmiştir." (Haldun Taner)
   • "Sesinde ve tavrında hiçbir değişiklik olmamasına rağmen bir gaf yaptığımı zannederek kulaklarıma kadar kızardım." (Reşat Nuri Güntekin)

RAF

Kelime Kökeni : Arapça

1. [isim] Üstüne öteberi koymak için duvara veya bir dolabın içine birbirine paralel olarak tutturulmuş, genellikle geniş, uzun tahta veya metal levha
   • "Yemek paketini, raflarda yer bulamadığı için masa üstüne koydu." (Memduh Şevket Esendal)
   • "Anayasayı rafa kaldırarak keyfî, gelişigüzel sınırlar çizmeye kalkışmak, bu yaygaraları koparanların başlıca özelliğidir." (Necati Cumalı)

POF

1. [isim] Yere düşen kaba ve yumuşakça bir şeyin veya havası boşalan bir nesnenin çıkardığı ses
   • "Yastık pof diye yere düştü. Balon pof diye söndü."

ŞİF

1. [isim] Pamuk kozası
2. Şırası alınmış üzüm posası

PÖF

1. [ünlem] İğrenme anlatan bir söz
   • "Pöf, ne pis koku!"

SAF

Kelime Kökeni : Arapça

1. [isim] Dizi, sıra
   • "Bütün garsonlar saf teşkil edip selama dururlardı." (Ercüment Ekrem Talu)
2. Grup

ÖRF

Kelime Kökeni : Arapça

1. [isim] Yasalarla belirlenmeyen, halkın kendiliğinden uyduğu gelenek
   • "Yaşandığı asrın örf ve âdetlerini belirtmek bakımından kıymetli bulmuyor değilim." (Refik Halit Karay)

LEF

Kelime Kökeni : Arapça

1. [isim] İçine sokma, iliştirme

TEF

Kelime Kökeni : Farsça

1. [isim] Zilli bir kasnağa geçirilmiş kursak zarından oluşan çalgı
   • "Davul değişmiş, tef değişmiş, kemençe bambaşka bir çalgı olmuştu." (Tarık Buğra)
   • "Sonradan anlaşıldı ki adam hükûmeti tefe koymuş." (Talât Halman)

SİF

Kelime Kökeni : İngilizce

1. [isim] İthalatta bir malın bedeli, sigortası ve navlunu giderleriyle birlikte olmak üzere maliyeti

ŞEF

Kelime Kökeni : Fransızca

1. [isim] Yetki ve sorumluluğu olan, yöneten kimse
   • "İstasyon şefi. Büro şefi."
2. Önder, lider
3. [sıfat] Baş, yönetici durumda bulunan
   • "Şef garson şarabı övünce heveslendim." (Tarık Buğra)

MUF

...

DEF

Kelime Kökeni : Arapça

1. [isim] Savma
   • "Rakı içmesi doğru bir hareket değildi amma sırf defigam etmek için olduktan sonra ehemmiyeti kalmazdı." (Reşat Nuri Güntekin)

RUF

Kelime Kökeni : İngilizce

1. [isim] Çatı, dam

SOF

Kelime Kökeni : Arapça

1. [isim] Bir çeşit sertçe, ince yünlü kumaş
2. Ham ipekten yapılmış astarlık kumaş
   • "Ankara sofu."

PUF

1. [isim] Arkalıksız, alçak, yumuşak, ayakları gözükmeyen oturacak
   • "Aynanın önündeki kumaş kaplı, arkalıksız, kabarık, yumuşacık pufa oturmuş." (Refik Halit Karay)
2. Kaba, kabartılmış, yumuşak minder

KOF

1. [sıfat] Kuruyarak veya çürüyerek içi boşalmış olan
   • "Kof ceviz."
2. Boş, değersiz, bilgisiz, yetkisiz (kimse)
   • "Bunlar medeni milletlerin lügat kitaplarına süs olsun diye yazılmış fantazyalı kof lakırtılardır." (Hüseyin Rahmi Gürpınar)
3. Güçsüz, dermansız
   • "Kof adam."

KEF

...