Eğ ile başlayan 7 harfli kelimeler

Başında eğ olan 7 harfli 27 kelime var. Eğ ile başlayan kelimeler listesini scrabble oyununda ya da Türkçe ile ilgili araştırmalarınızda kullanabilirsiniz. Ayrıca İçinde eğ olan kelimeler listesine ya da sonu eğ ile biten kelimeler listesine gözatmak isteyebilirsiniz.

Karmaşık harflerden başında eğ bulunan kelimeleri bulmak için Kelime Bulma Makinesi'ni kullanabilirsiniz.

Harf Sayısına Göre Kelimeler

Daha kapsamlı sonuç için lütfen kelime bulma makinesini kullanın.

Bazı kelimelerin anlamları (Kaynak : TDK)

EĞİRDİR

...

EĞDİRİŞ

1. [isim] Eğdirme işi veya biçimi

EĞELEME

1. [isim] Eğelemek işi

EĞLEŞME

1. [isim] Eğleşmek, oyalanmak işi, tevakkuf

EĞDİRME

1. [isim] Eğdirmek işi

EĞİTMEK

1. [-i] Birinin akla uygun, fiziksel ve moral gelişmesi üzerine etki yaparak çeşitli davranış yatkınlıkları, bilgi ve görgü aşılayarak önceden tespit edilmiş amaçlara göre onun belirli bir yönde gelişmesini sağlamak, terbiye etmek
   • "Çocukları eğitmek."
2. Hayvanı istenilen davranışları yapabilecek biçimde yetiştirmek

EĞLENME

1. [isim] Eğlenmek işi
2. Neşeli, hoşça vakit geçirme
3. Alay etme
   • "Herkesle eğlenmeye ne hakkın var?"
4. Oyalanma

EĞİRMEK

1. [-i] Yün, pamuk vb.ni iğ ile büküp iplik durumuna getirmek

EĞLENTİ

1. [isim] Neşeli ve hoşça vakit geçirilen toplantı
   • "Dün geceki heyecan bir eğlenti coşkunluğu idi." (Falih Rıfkı Atay)

EĞLEMEK

1. [-i] Durdurmak
   • "Deveniz gidiyordu eğleyemedim / Kıratın boşanmış bağlayamadım." (Halk türküsü)
2. Oyalamak
   • "Beni işler eğledi de vaktinde yetişemedim."
3. Avutmak

EĞİTİCİ

1. [isim] Genellikle çocuk eğitimi ile uğraşan kimse, mürebbi
2. [sıfat] Eğitimi sağlayan, eğitmeye elverişli veya eğiten değerleri bulunan
   • "Eğitici film."

EĞLENCE

1. [isim] Eğlenme işi, sefahat
   • "Biz bu işe tuhaf bir merakla eğlence şeklinde başladık." (Falih Rıfkı Atay)
2. Neşeli ve hoşça vakit geçirten şey veya kimse
   • "Karıma göre en güzel eğlence, kırda yayan gezmek, kırların havasından istifade etmektir." (Ömer Seyfettin)

EĞİTSEL

1. [sıfat] Eğitimsel, terbiyevi

EĞİNMEK

1. [-e] Gönül vermek

EĞRİLİK

1. [isim] Eğri olma durumu

EĞMEÇLİ

1. [sıfat] Eğmeci olan, kavisli, mukavves

EĞLENİŞ

1. [isim] Eğlenme işi
   • "Garp âleminde eğlenişin bir misali bu." (Yahya Kemal Beyatlı)

EĞİLMEK

1. [nsz] Belirli bir yönle açı oluşturacak bir durum almak, bir yöne doğru çarpılmak:, dikliğini kaybetmek
   • "Sofraya pilav gelince Aziz eğilerek kokladı." (Cahit Uçuk)
2. İnsan, bir işi yapmak için belini eğmek
   • "Tenis oynarken yüz çeşit çeviklikler içinde eğilir, kalkar, sıçrar, koşar." (Refik Halit Karay)
3. Başkasının baskısını veya egemenliğini benimsemek, kabul etmek
   • "Türk eğilmez."
4. [-e] Bir işi önemseyip ele almak
   • "Bir yandan ayrıntılara eğilirken, bir yandan da bunları alaylı bir süzgeçten geçirir." (Salâh Birsel)

EĞRİLİŞ

1. [isim] Eğrilme işi veya biçimi

EĞRİTME

1. [isim] Eğritmek işi