Sonunda ek olan 4 harfli 13 kelime var. EK ile biten kelimeler listesini inceleyerek aradığınız kelimeleri bulabilirsiniz. Türkçe araştırmalarınızda, scrabble oyununda bu kelimeleri kullanabilirsiniz. Ayrıca içinde ek olan kelimeler listesine ya da başında ek olan kelimeler listesine göz atmak isteyebilirsiniz. Ayrıca şunu da deneyebilirsiniz, işlerinizi kolaylaştıracak bir kelime bulucu: Kelime bulma makinesi

Harf Sayısına Göre Kelimeler

Kelime bulma makinesi Kelime bulma makinesi

Ek Harfleri ile Yazılabilecek Kelimeler

E K

2 Harfli Kelimeler

EK, KE

Daha kapsamlı sonuç için lütfen kelime bulma makinesini kullanın.


Bazı kelimelerin anlamları (Kaynak : TDK)

GREK

Kelime Kökeni: Fransızca grec

  1. [isim] Yunan uygarlığının MÖ 800 ile MÖ 323 yılları arasındaki antik döneminde yaşamış olan halk
İNEK

  1. [isim] Dişi sığır; sarıkız
  2. [argo] Çok çalışan öğrenci
  3. [kaba konuşmada] Bakınız ibne
  4. [sıfat, mecaz] Aptal, bön olan
ÖZEK

  1. [isim] Bakınız merkez
    • "Elbette her iki yolun da tartışılacak yönleri var. Ama ikisinde de kentin özeği, insanların toplanma yeri agora, agoralar…" (Cengiz Bektaş)
EREK

  1. [isim] Bakınız amaç
    • "Onun metodunu uygulamakla araştırıcının varamayacağı erek yoktur." (Azra Erhat)
ELEK

  1. [isim] Taneli veya toz durumunda olan maddelerin kalınını incesinden ayırmak veya içindeki yabancı maddelerden ayıklamak için kullanılan, küçük delikli tel, bez vb. gerilmiş kasnak biçimindeki gereç
    • "Evden bir elek getirilecek, eleğin kenarına bir sopa konup kaldırılacak." (Sait Faik Abasıyanık)
ENEK

  1. [sıfat, ağızlardan] İğdiş edilmiş
  2. Hadım edilmiş
EŞEK

  1. [isim, hayvan bilimi] Atgillerden, uzun kulaklı binek ve hizmet hayvanı; merkep, karakaçan, uzun kulaklı (Equus asinus)
    • "Arkadaşını böyle dar vakit eşeğin üstünde görünce koştu." (Fakir Baykurt)
  2. [ağızlardan] Odun kesme, duvar örme, sıva yapma vb. işlerde kullanılan üç veya dört ayaklı sehpa
ÖREK

  1. [isim, ağızlardan] Bakınız duvar
İLEK

  1. [isim] İncirin döllenmesini sağlayan sinek
ÖBEK

  1. [isim] Bakınız küme
    • "Bahçeye iner, bir çiçek öbeğinin dibinde bir hasır iskemleye otururdu." (Falih Rıfkı Atay)
  2. [gök bilimi] Genel olarak yaş, kimyasal yapı, uzay dağılımları ve hızları bakımından benzer özellik gösteren yıldızlar veya yıldız kümeleri
  3. [dil bilgisi] Birden çok kelimeden oluşan, yapı ve anlamındaki bütünlük dolayısıyla cümle içinde tek bir öge gibi işlem gören söz dizisi; grup
ETEK

  1. [isim] Bedenin belden aşağısına giyilen, değişik biçimlerde, genellikle kadın giysisi; eteklik
    • "Sevim'in eteği bir dikene takılıp yırtılmış, beyaz potinleri çamura batmıştı." (Reşat Nuri Güntekin)
  2. Giysinin belden aşağıda kalan bölümü
  3. Giysinin alt kenarı
    • "Vedia'nın eteklerinden gözlerini ayırmayarak onu takip ediyordu." (Peyami Safa)
  4. Çadır, kanepe örtüsü gibi kumaştan olan şeylerin yere sarkan bölümü
  5. Dağ, tepe, yığın vb. yamaçlı şeylerin alt bölümü
    • "Dağın eteklerine küme küme serpilen kerpiç evleri gördü." (Halit Ziya Uşaklıgil)
  6. Yağmur sularının, çatının bazı yerlerinden içeri sızmasını önlemek için yapılan saç örtü
    • "Baca eteği. Boru eteği."
  7. [argo] Bakınız edep yeri
İPEK

  1. [isim] İpek böceği kozaları çözülerek çıkarılan ve dokumacılıkta kullanılan çok ince, esnek ve parlak tel; harir
    • "Hamam takımları hep sırma ve ipek işlemeli imiş." (Salâh Birsel)
  2. [sıfat] Bu telden yapılmış
    • "Altın çizgili, yemyeşil ipek kravatı ne olursa olsun almalıydı. Ceketiyle asorti olacaktı." (Nâzım Hikmet)
EMEK

  1. [isim] Bir işin yapılması için harcanan beden ve kafa gücü; alın teri
    • "Ücret emeğin karşılığıdır." (Anayasa)
  2. Uzun ve yorucu, özenli çalışma
    • "Bir darbe benim bütün o uzun emeklerimi sıfıra indirir." (Hüseyin Cahit Yalçın)
  3. [toplum bilimi] İnsanın bilinçli olarak belli bir amaca ulaşmak için giriştiği, hem doğal ve toplumsal çerçevesini hem de kendisini değiştiren çalışma süreci
Kelime Anlamları Kaynağı : Türk Dil Kurumu Güncel Türkçe Sözlüğü