Efen ile başlayan kelimeler

Başında efen olan 10 kelime var. Efen ile başlayan kelimeler listesini scrabble oyununda ya da Türkçe ile ilgili araştırmalarınızda kullanabilirsiniz. Ayrıca içinde efen olan kelimeler listesine ya da sonu efen ile biten kelimeler listesine göz atmak isteyebilirsiniz.

Karmaşık harflerden başında efen bulunan kelimeleri bulmak için Kelime Bulma Makinesi'ni kullanabilirsiniz.

Harf Sayısına Göre Kelimeler

13 Harfli Kelimeler

EFENDİBABACIK

12 Harfli Kelimeler

EFENDİCESİNE, EFENDİLEŞMEK

11 Harfli Kelimeler

EFENDİLEŞME

10 Harfli Kelimeler

EFENDİBABA

9 Harfli Kelimeler

EFENDİCİK, EFENDİLİK

8 Harfli Kelimeler

EFENDİCE

7 Harfli Kelimeler

EFENDİM

6 Harfli Kelimeler

EFENDİ

Bazı kelimelerin anlamları (Kaynak : TDK)

EFENDİBABACIK

1. [isim] Efendibaba sözünün sevgiyle dolu söylenen biçimi
   • "Münir, ezgince bir suratla: - Ne yapayım efendibabacığım, geçinme derdi bu." (Hüseyin Rahmi Gürpınar)

EFENDİLEŞMEK

1. [nesnesiz] Efendi duruma gelmek

EFENDİCESİNE

1. [zarf] Bakınız efendice
   • "Tekrar geldi, kendisiyle konuştum, terbiyeli terbiyeli, efendicesine konuştum." (Nâzım Hikmet)

EFENDİLEŞME

1. [isim] Efendileşmek durumu

EFENDİBABA

1. [isim, eskimiş] Bazı ailelerde çocukların babaları, gelinlerin kayınpederleri için kullandıkları saygı sözü

EFENDİCİK

1. [isim] Efendi sözünün sevgiyle dolu söylenen biçimi
   • "Hiç ister miyim ben eli nimetli efendiciğimi kaptırayım o cilvebazlara?" (Osman Cemal Kaygılı)
2. [mecaz] Davranışları efendiliğe yakışmayan kimse

EFENDİLİK

1. [isim] Efendiye yakışır özellik, efendice davranış
   • "Bu azade insanlarda her türlü adiliklerden uzak bir efendilik olduğu ne kadar da bellidir." (Asaf Halet Çelebi)

EFENDİCE

1. [sıfat] Efendi gibi
   • "Her hâli ile insancıl, sevecen, efendice bir tavırdır." (Haldun Taner)
2. [zarf] Efendiye yaraşır bir biçimde; efendicesine

EFENDİM

1. [ünlem] Bir sesleniş karşısında "buradayım, buyurun" anlamında kullanılan bir söz
   • "Hasan! -Efendim!"
2. Saygı, nezaket ve sevgi ifadesi olarak kullanılan bir söz
   • "Efendim, arkadaşımız beyefendi, şüphesiz vâkıfane ve âlimane buyuruyorlar, istifade ediyoruz." (Memduh Şevket Esendal)
3. Anlaşılmayan bir sözü tekrarlatmak için söylenen bir söz
   • "Ne, ne, ne, ne dediniz efendim!"
4. Karşı çıkma, paylama cümlesini pekiştirmek için söylenen bir söz
   • "Olur mu, efendim! Bu ne sorumsuzluktur, bu ne hafifliktir böyle?" (Zeyyat Selimoğlu)

EFENDİ

Kelime Kökeni: Rumca

1. [isim] Günümüzde bey ünvanından farklı olarak özel adlardan sonra kullanılan ikinci derecede bir ünvan
   • "Yeni ev, Rüstem Efendi'ye kiraya verildi." (Yusuf Ziya Ortaç)
2. Buyruğu yürüyen, sözü geçen kimse
   • "Köylü memleketin efendisidir." (Atatürk)
3. Bakınız koca (I)
   • "Bizim efendi artık geceleri de eve gelmiyor." (Cahit Uçuk)
4. [ünlem] Hizmetlilere seslenilirken kullanılan bir söz
5. [ünlem] Erkekler için kullanılan bir seslenme sözü
   • "Efendi! Allah'ın emriyle kızını bana ver." (Sait Faik Abasıyanık)
6. [sıfat, mecaz] Görgülü, nazik, kibar olan
7. [eskimiş] Eğitim görmüş kişiler için özel adlardan sonra kullanılan ünvan