Başında e olan 8 harfli 266 kelime var. E harfi ile başlayan kelimeler listesini scrabble oyununda ya da Türkçe ile ilgili araştırmalarınızda kullanabilirsiniz. Ayrıca İçinde e harfi olan kelimeler listesine ya da sonu e harfi ile biten kelimeler listesine gözatmak isteyebilirsiniz.

Karmaşık harflerden başında e bulunan kelimeleri bulmak için Kelime Bulma Makinesi'ni kullanabilirsiniz.

Harf Sayısına Göre Kelimeler


Kelime bulma makinesi

Daha kapsamlı sonuç için lütfen kelime bulma makinesini kullanın.



Bazı kelimelerin anlamları (Kaynak : TDK)

EMZİRMEK

  1. [-i] Kadın veya dişi hayvan, memesindeki sütü yavruya vermek
    • "Tam karşımdaki sıranın köşesinde genç irisi bir taze sol memesini çıkarmış, yavrusunu emziriyor." (Haldun Taner)

EDEMEMEK

  1. yapamamak, yapmadan duramamak
    • "Şemsi, sıra düştükçe emlak komisyonculuğu ediyordu." (Haldun Taner)
    • "O zamanlar denize girmeden edemediği için bu nezleyi bir türlü geçiremediğini anlattı." (Sait Faik Abasıyanık)
    • "Etme eyleme ağabey, ben ne yaptım?" (Sait Faik Abasıyanık)
  2. yeterli olmamak
    • "İyi ettiniz de geldiniz."

EKMEKLİK

  1. [isim] İçine ekmek konulan kap
  2. Oyunda her zaman yenilerek kendisinden para kazanılan kimse
  3. [sıfat] Ekmek yapmaya yarayan veya ayrılan
    • "Ekmeklik un."

EKLEKTİK

Kelime Kökeni : Fransızca

  1. [sıfat] Seçmeci
    • "Okurların bu eklektik bilgilerin temelini merak edip kitaplara başvuracağını umuyorlar." (Tomris Uyar)

ETKİLEME

  1. [isim] Etkilemek işi, tesir

EVSİZLİK

  1. [isim] Evsiz olma durumu

EZİCİLİK

  1. [isim] Ezici olma durumu

ETNOGRAF

Kelime Kökeni : Fransızca

  1. [isim] Etnografya uzmanı, budun betimci

ERKENDEN

  1. [zarf] Erken olarak, çok erken
    • "Kısmet olursa erkenden yola düzüleceğiz." (Ömer Seyfettin)

EKSELANS

Kelime Kökeni : Fransızca

  1. [isim] Bakanlık ve elçilikten başlayarak cumhurbaşkanlığına kadar yükselen, yüksek makam sahibi yabancılara verilen şeref unvanı
  2. Bu unvanı taşıyan kimse

EŞKIYACA
...
EŞLENMEK

  1. [nsz] Eşleme işine konu olmak

EKLEŞMEK

  1. [nsz] Ek durumuna gelmek
    • "Eski Türkçe turur kelimesi ekleşerek -dir şekline dönüşmüştür."

EMANETEN

Kelime Kökeni : Arapça

  1. [zarf] Emanet olarak

ETOLOJİK

Kelime Kökeni : Fransızca

  1. [sıfat] Etoloji ile ilgili

ENTELEKT

Kelime Kökeni : Fransızca

  1. [isim] Anlık

ERSİZLİK

  1. [isim] Kocasızlık

EFELENME

  1. [isim] Efelenmek işi
    • "Dur hele yerinde bakalım sen, efelenmeyi bırak!" (Necati Cumalı)

EĞLEŞMEK

  1. [nsz] Oyalanmak, eğlenmek, tevakkuf etmek
    • "Hadi boş yere eğleşme. Git eşeğini ara." (Memduh Şevket Esendal)
  2. Bir yerde oturmak, yaşamak, ikamet etmek

ELEMANLI
...
Kelime Anlamları Kaynağı : Türk Dil Kurumu Güncel Türkçe Sözlüğü