E ile başlayan 7 harfli kelimeler

Başında e olan 7 harfli 339 kelime var. E harfi ile başlayan kelimeler listesini scrabble oyununda ya da Türkçe ile ilgili araştırmalarınızda kullanabilirsiniz. Ayrıca içinde e harfi olan kelimeler listesine ya da sonu e harfi ile biten kelimeler listesine göz atmak isteyebilirsiniz.

Karmaşık harflerden başında e bulunan kelimeleri bulmak için Kelime Bulma Makinesi'ni kullanabilirsiniz.

Harf Sayısına Göre Kelimeler

Bazı kelimelerin anlamları (Kaynak : TDK)

EKSTREM

Kelime Kökeni: Fransızca extrême

1. [sıfat] Bakınız aşırı
2. Bakınız uç
3. Bakınız sıra dışı

EVLENİŞ

1. [isim] Evlenmek işi

EKSİLTİ

1. [isim, dil bilimi] Bir kelime grubunun veya cümlenin, içinden kelime çıkarılarak kullanılması; eksiltim, elips: saban ağacı > saban, cep telefonu > cep; - Nereye gidiyorsun? - Eve

EVVELSİ

1. [sıfat] Önce olan

EKSİLME

1. [isim] Eksilmek işi; tenakus
   • "Gökte yıldızların üçer beşer eksilmeye başlamasından anlaşılıyordu sabahın yaklaştığı." (Necati Cumalı)

EVİRTİM

1. [isim, kimya, fizik] Evirtmek işi; evirme, akis
   • "Evirip çevirmek ikilemesini çağrıştıran evirtimde dil ile düşünüş birbirinin yerini alıyor, düşüncenin içeriği ile taşıyıcısının, dilin eytişimsel dansına katılıyoruz." (Sadık Albayrak)

EĞRİLME

1. [isim] Eğrilmek işi; inhina

EĞİRMEN

1. [isim] Elde yün eğirmeye yarayan, iki yassı ve silindirik bir çubuktan oluşan, üst ucu ip bağlamak için çentikli olan, döndürülerek bükülen iplerin çapraz şekilde sarılmasıyla yumak oluşturan, ağaçtan yapılmış araç; kirmen
   • "İki arkadaş, yüzlerce yıllık tonozların altında eğirmenlerini çevirirlerken her günkü ahenklerine giriştiler." (Hüseyin Rahmi Gürpınar)

ELÇEKLİ

1. [sıfat] Elçeği olan
   • "Ellerin elçekli gelin / Kolların kolçaklı gelin" (Halk türküsü)

EZANSIZ

1. [sıfat] Ezan okunmayan (yer)
   • "Minaresiz ve ezansız semtlerde doğan, Frenk terbiyesiyle yetişen Türk çocukları dönecekleri yeri hatırlamayacaklar!" (Yahya Kemal Beyatlı)

EĞİRMEK

1. [-i] Yün, pamuk vb.ni iğ ile büküp iplik durumuna getirmek

EMPİRME

Kelime Kökeni: Fransızca imprimé

1. [isim] Değişik renkte boya kullanılarak kumaş üzerine desen ve zemin basma işlemi; emprime
2. [sıfat] Bu işleme uğratılan (pamuklu, sentetik vb. kumaş); emprime

ESRİTME

1. [isim] Esritmek işi

EDİBANE

Kelime Kökeni: Arapça edīb + Farsça -āne

1. [sıfat, eskimiş] Terbiyeli, nazik olan
2. [zarf] Edebiyatçıya yakışır bir biçimde

ERBİYUM

Kelime Kökeni: Fransızca erbium

1. [isim, kimya] Atom numarası 68, atom ağırlığı 167,2 olan, tabiatta çok az bulunan, uygulama alanı olmayan bir element (simgesi Er)

EKMEKÇİ

1. [isim] Ekmek yapan veya satan kimse
2. Ekmek satılan dükkân
   • "Delikanlılardan biri, bir ekmekçi hamurkârı idi." (Sait Faik Abasıyanık)

ERİŞMEK

1. [-e] Varılması zamana, emeğe bağlı olan veya uzakta bulunan bir amaca varmak, ulaşmak
   • "Genç yaşında üne erişmiş, yönettiği oyunlar afişlerden inmemiş." (Necati Cumalı)
2. Bir yere ulaşmak, varmak
   • "Boyu bir elli beş olduğu için eli ancak on beşinci düğmeye erişebilmektedir." (Haldun Taner)
3. [nesnesiz] Bitkiler veya bunların ürünleri olgunlaşmak
   • "Yemişler bu yıl çabuk erişti."
4. [nesnesiz] Zaman gelip çatmak
   • "Vakit erişti. Bahar erişti."

EŞYASIZ

1. [sıfat] Eşyası olmayan

EKONOMİ

Kelime Kökeni: Fransızca économie

1. [isim] İnsanların yaşayabilmek için üretme, ürettiklerini bölüşme biçimlerinin ve bu faaliyetlerden doğan ilişkilerin bütünü; iktisat
   • "Almanya akılalmaz bir çabuklukla yeniden kalkındı, ekonomisini çelikleştirdi, parasını altın yaptı." (Tarık Buğra)
2. Bu ilişkileri inceleyen bilim dalı; iktisat
3. Bakınız tutum
   • "Ekonomi, kendinin ve çoluk çocuğunun boğazından kesmek demekti." (Reşat Nuri Güntekin)

ELEMENT

Kelime Kökeni: Almanca Element

1. [isim, kimya] Kimyasal yöntemlerle ayrıştırılamayan veya bileşim yoluyla elde edilemeyen madde
   • "Grafit ve elmas, karbon elementinin iki değişik biçimidir."