Dü ile başlayan 5 harfli kelimeler

Başında dü olan 5 harfli 42 kelime var. Dü ile başlayan kelimeler listesini scrabble oyununda ya da Türkçe ile ilgili araştırmalarınızda kullanabilirsiniz. Ayrıca İçinde dü olan kelimeler listesine ya da sonu dü ile biten kelimeler listesine gözatmak isteyebilirsiniz.

Karmaşık harflerden başında dü bulunan kelimeleri bulmak için Kelime Bulma Makinesi'ni kullanabilirsiniz.

Harf Sayısına Göre Kelimeler

Daha kapsamlı sonuç için lütfen kelime bulma makinesini kullanın.

Bazı kelimelerin anlamları (Kaynak : TDK)

DÜBEL

Kelime Kökeni : Almanca

1. [isim] Vidanın daha sağlam yerleşmesi için duvarlarda açılan deliğe önceden çakılan plastik yuva
2. 4-20 mm çaplarında, uçları yarık ve tırtıllı, baş tarafı uca doğru daralan delikli, orta sert veya sert plastikten yapılmış özel kavela

DÜMEN

Kelime Kökeni : İtalyanca

1. [isim] Hava ve deniz taşıtlarında, taşıta istenilen yönü vermeye ve belirli bir doğrultuda götürmeye yarayan hareketli parça
   • "Herhâlde kaçmayı düşünüyor olmalıydı. Yolun kenarındaki tek tük ağaçlara doğru dümen kırdı." (Reşat Nuri Güntekin)
   • "Kimimiz dümen tutar mavnalarda / Kimimiz çımacıdır halat başında." (Orhan Veli Kanık)
   • "Başımıza gelenler, son elli yılda ekonominin dümenini elinde tutan sıfırlardan kaynaklanıyor." (Aydın Boysan)
2. Yönetim, idare
3. Dalavere, hile
   • "Hani öldürseler yaşayamazdı bensiz? Yalan mıydı? Dümen miydi?" (Orhan Kemal)

DÜZEM

1. [isim] Bir birleşiğe veya bir karışıma girecek madde miktarlarının belirtilmesi, dozaj
2. Düzey
   • "Bu filmleri, Türk sinemasına insancıl ve belli bir düzemde yeraltı gerçekliği getiren yapıtlardır." (Selim İleri)

DÜŞES

Kelime Kökeni : Fransızca

1. [isim] Dükün karısı

DÜRZÜ

Kelime Kökeni : Arapça

1. [ünlem] Ağır hakaret ve küfür sözü

DÜZME

1. [isim] Düzmek işi
2. [sıfat] Gerçek olmayan, aslına benzetilerek uydurulan, uydurma, sahte
   • "Düzme senet. Düzme belge."

DÜRÜM

1. [isim] Dürme, silindir biçiminde kıvırma
2. İçine türlü katıklar konularak sarılmış yufka ekmeği veya ince pide

DÜĞÜN

1. [isim] Evlenme veya sünnet dolayısıyla yapılan tören, eğlence, cemiyet
   • "Babam düğünün savaştan sonraya kalmasını uygun görmüş." (Aka Gündüz)
2. Bir olayı kutlamak için yapılan büyük eğlence veya tören

DÜZGÜ

1. [isim] Yargılama ve değerlendirmenin kendisine göre yapıldığı ölçüt, uyulması gereken kural, norm
2. Önceden belirlenmiş kalıp, norm

DÜZEN

1. [isim] Belli yöntem, ilke veya yasalara göre kurulmuş olan durum, uyum, nizam, sistem
   • "Onun kendi yaşayışına yeni bir düzen vermesi gerekiyordu." (Tarık Buğra)
   • "Yatak odasını düzene sokmakla meşguldü." (Refik Halit Karay)
2. Soyut ve somut nesnelerin bir sıraya, bir hedefe, bir amaca göre sıralanması
   • "Ağaçlarla evler arasında bir düzen kurmadıkça bir şehrin tadı tuzu kalır mı?" (Bedri Rahmi Eyuboğlu)
   • "Şu sazıma bir düzen ver." (Âşık Ali İzzet Özkan)
3. Yerleştirme, tertip
   • "Evin en bozuk düzeninde bile hastalığa mahsus birtakım aletler vardır." (Reşat Nuri Güntekin)
4. Bir devletin belli başlı ilkeleri bakımından yönetimde tuttuğu yol, yönetim biçimi, rejim
5. Bir kimseye, bir kuruluşa karşı toplu olarak alınan gizli karar, dolap, komplo
6. Topluca ve gizlice yürütülen herhangi bir plan, dolap, komplo
7. Dolap, hile
   • "Hile, düzen dağarcığından elbette yeni bir şey bulup çıkaracak." (Ercüment Ekrem Talu)
8. Müzik aletlerinde ses ayarı, akort
9. Toplumsal bir yapı içinde ögelerin bütüne, bütünün ögelere ve ögelerin birbirlerine göre ilişkileri
   • "Orta hâlli ailelerin kurduğu bu düzende herkesin bacası tüten, kapısı çalınan bir evi var." (Nezihe Meriç)
10. Alet edevat takımı
11. Bez dokuma tezgâhı

DÜNYA

Kelime Kökeni : Arapça

1. [isim] Güneşe yakınlık bakımından üçüncü gezegen, yer, yerküre, yer yuvarı, yer yuvarlağı, acun
   • "Fakat kendi tabiri üzerine dünya başına yıkılmış zannetti." (Yakup Kadri Karaosmanoğlu)
   • "... bütün dünya bir araya gelse fikrimi değiştiremez." (Ömer Seyfettin)
   • "Seni dünya gözüyle bir daha görmeyi nasip edene şükrolsun." (Yahya Kemal)
   • "Eve döneyim desen Feneryolu istasyonuna dünya kadar yol var." (Sermet Muhtar Alus)
2. Dış, çevre, ortam
   • "Biz dünyadan ayrı yaşarken dünya epey değişmiş." (Hüseyin Cahit Yalçın)
3. İnançları bir olan ülke veya insanlar topluluğu
   • "Batı dünyası. Doğu dünyası."
4. Meslek veya iş birliği içinde bulunma, camia
   • "Ressamlar dünyasında onun yeri ayrıdır."
5. [zamir] Elgün, herkes
6. Duygu, düşünce ve hayal âlemi
   • "Köprüye kadar kendi dünyaları içinde ne tatlı, ne özlü konuşurlardı." (Yusuf Ziya Ortaç)

DÜŞÇÜ

1. [sıfat] Hayalperest
   • "Ancak onun gibi düşçü olanların yapabileceği bir atılımla gönüllü yazılmasını minnet ve şükranla karşıladı." (Atilla İlhan)

DÜZEY

1. [isim] Bir yüzeyin veya bir noktanın yüksekliğindeki yatay sınır, seviye
   • "Su düzeyi."
2. Bir kursun basamaklarından her biri, kur (I)
3. Bir nesnenin, bir kimsenin başka nesnelere veya kimselere göre olan değer ve yücelik derecesi, seviye
   • "Eğitim düzeyi. Kültür düzeyi."

DÜNÜR

1. [isim] Eşlerin baba ve analarının birbirlerine göre durumu
   • "Dayısı, amcası dâhil, obadan, oymaktan kimse dünür gitmeye gönüllü değildir." (Tarık Buğra)

DÜNİT

Kelime Kökeni : Fransızca

1. [isim] Temel maddesi olivin olan iri taneli kayaç

DÜŞÜŞ

1. [isim] Düşme işi veya biçimi

DÜBEŞ

Kelime Kökeni : Farsça

1. [isim] Oyunda, atılan zarlardan ikisinin de beş benekli yüzünün üste gelmesi

DÜVER

1. [isim] Yapılarda kullanılan kalın ağaç, direk, mertek

DÜDÜK

1. [isim] İçinden hava veya buhar geçirildiğinde keskin ses çıkaran ve işaret vermek için kullanılan araç
   • "Ben düdük sesi işitir gibi oldum, posta geçmiş olmasın..." (Memduh Şevket Esendal)
   • "Mayosunu kendi ördü, yün çekti, düdük gibi dapdaracık oldu." (Refik Halit Karay)
2. Taşıtlarda karşı tarafı uyaran korna
3. [sıfat] Akılsız, boş kafalı

DÜŞÜK

1. [sıfat] Aşağı doğru düşmüş, aşağı sarkmış
   • "Düşük mide. Düşük omuz."
2. Az
   • "Düşük faiz. Düşük fiyat."
3. İktidardan düşmüş veya düşürülmüş
4. Dil bilgisi kurallarına uymayan
   • "Düşük cümle."
5. [isim] Yaşayabilecek duruma gelmeden doğan yavru, ceninisakıt, sakıt, sıkıt (II)
6. Eski değer ve onurunu yitirmiş olan
   • "Dolmuşa bindiğine göre orta hâlli belki de daha düşük olacak." (Refik Halit Karay)