Dö ile başlayan 7 harfli kelimeler

Başında dö olan 7 harfli 44 kelime var. Dö ile başlayan kelimeler listesini scrabble oyununda ya da Türkçe ile ilgili araştırmalarınızda kullanabilirsiniz. Ayrıca İçinde dö olan kelimeler listesine ya da sonu dö ile biten kelimeler listesine gözatmak isteyebilirsiniz.

Karmaşık harflerden başında dö bulunan kelimeleri bulmak için Kelime Bulma Makinesi'ni kullanabilirsiniz.

Harf Sayısına Göre Kelimeler

D Ö Harfleri İle Yazılabilecek Bazı Kelimeler

2 Harfli Kelimeler

ÖD

Daha kapsamlı sonuç için lütfen kelime bulma makinesini kullanın.

Bazı kelimelerin anlamları (Kaynak : TDK)

DÖNERCİ

1. [isim] Döner yapıp satan kimse

DÖNÜŞME

1. [isim] Dönüşmek işi, tahavvül
2. Benzeşme

DÖKMECİ

1. [isim] Dökümcü

DÖNBABA

1. [isim] Turnagagası

DÖKÜMCÜ

1. [isim] Döküm işleri yapan kimse, dökmeci

DÖNÜŞLÜ

1. [sıfat] Dönüşü olan
2. Öznesi ile nesnesi bir olan, mutavaat

DÖŞETME

1. [isim] Döşetmek işi

DÖŞEKLİ

1. [sıfat] Döşeği olan
2. [isim] Yalpası az olan yayvan gemi

DÖRTNAL

1. [isim] Atın en hızlı koşma biçimi
   • "Dörtnal giden atların köpüklü boynuna bir daha yatmayacak." (Nazım Hikmet)
2. Bir işi çok çabuk yapma, acele etme

DÖŞENME

1. [isim] Döşenmek işi

DÖNÜŞÜM

1. [isim] Olduğundan başka bir biçime girme, başka bir durum alma, tahavvül, inkılap, transformasyon
   • "Alfabe dönüşümü halkın okumayı kolay sökmesi içindi." (Necati Cumalı)
2. Görevinin değişikliğe uğraması yüzünden bir organda ortaya çıkan değişme
3. Bilinçaltına itilmiş bir duygu veya isteğin, karşıtı görünümünde veya başka bir biçimde bilince yükselmesi, transformasyon

DÖVÜŞÇÜ

1. [isim] Dövüşen kimse
   • "Son darbesini indirecek bir dövüşçü gibi toplandı." (Ömer Seyfettin)

DÖVÜLME

1. [isim] Dövülmek işi

DÖVÜNÜŞ

1. [isim] Dövünme işi veya biçimi

DÖKÜNÜŞ

...

DÖNÜLME

1. [isim] Dönülmek işi veya durumu

DÖKÜNME

1. [isim] Dökünmek işi

DÖKÜMLÜ

1. [sıfat] Niteliğinden ötürü kolayca istenilen biçim verilebilen (kumaş)

DÖŞGÖMÜ

1. [isim] Hayvanın ön iki bacağı ile göbek arasındaki etten yapılan pastırma

DÖKÜNTÜ

1. [isim] Dökülmüş, saçılmış şeyler
   • "Onlar kendi küfleri, kendi yırtık pırtıkları, kendi döküntüleriyle yaşayabiliyorlar." (Yahya Kemal Beyatlı)
2. Bir topluluktan geri kalmış kimseler
3. Deniz yüzüne yakın, üzerinde dalgaların çatladığı kaya kümesi
4. Kâğıtçılıkta üretimin herhangi bir safhasında ıskartaya çıkan, genellikle tekrar hamur durumuna getirilen, yaş ve kuru biçimleri olan kâğıt veya karton artığı
5. Değersiz, bayağı, ayak takımından olan kimse
   • "Meşrutiyete uygun yönetim, yurt hainlerinin döküntüleriyle kurulamaz." (Hüseyin Cahit Yalçın)
6. [sıfat] İşe yaramayan, değersiz, kötü, berbat
   • "Şoföre önce kentin en döküntü mahallelerinin adını söylediler." (Çetin Altan)
7. Bazı hastalıklarda görülen çıban, leke, uçuk, kızarıklık vb. belirti
8. Parçalanan taşların yamaç aşağı kayması, yuvarlanması, etekte birikmesiyle oluşan yer