Di ile başlayan 6 harfli kelimeler

Başında di olan 6 harfli 73 kelime var. Di ile başlayan kelimeler listesini scrabble oyununda ya da Türkçe ile ilgili araştırmalarınızda kullanabilirsiniz. Ayrıca İçinde di olan kelimeler listesine ya da sonu di ile biten kelimeler listesine gözatmak isteyebilirsiniz.

Karmaşık harflerden başında di bulunan kelimeleri bulmak için Kelime Bulma Makinesi'ni kullanabilirsiniz.

Harf Sayısına Göre Kelimeler

D İ Harfleri İle Yazılabilecek Bazı Kelimeler

2 Harfli Kelimeler

İD

Daha kapsamlı sonuç için lütfen kelime bulma makinesini kullanın.

Bazı kelimelerin anlamları (Kaynak : TDK)

DİNDAŞ

1. [isim] Aynı dinden olan kimse

DİLHUN

...

DİPNOT

1. [isim] Metin içinde geçen herhangi bir bilgi ile ilgili olarak sayfa altına, çalışmanın sonuna konulan açıklama veya kaynak bilgisi, haşiye

DİMNİT

1. [isim] Erken olgunlaşan ince kabuklu bir çeşit siyah üzüm

DİLBAZ

Kelime Kökeni : Türkçe

1. [sıfat] Güzel söz söyleyen, konuşkan
2. Konuşmasıyla kandıran
   • "Benli küheylan çok yaman, çok dilbaz, çok dessas bir karı." (Osman Cemal Kaygılı)

DİNDAR

Kelime Kökeni : Arapça

1. [sıfat] Din inancı güçlü, din kurallarına bağlı (kimse), mütedeyyin

DİVANİ

Kelime Kökeni : Arapça

1. [isim] Divan kaleminden çıkan ferman, berat vb. belgelerde kullanılmış olan yazı

DİFANA

Kelime Kökeni : Rumca

1. [isim] Üç katlı bir balık ağı

DİŞEME

1. [isim] Dişemek işi

DİKMEN

1. [isim] Koni biçiminde tepe

DİSKUR

Kelime Kökeni : Fransızca

1. [isim] Söylev, nutuk
   • "Adayın etnoloji kürsüsüne layık olmadığına dair bir diskur geçer." (Haldun Taner)

DİREKT

Kelime Kökeni : Fransızca

1. [sıfat] Dolaysız, aracısız
   • "İki devlet arasında direkt ilişki yok."
2. [zarf] Doğru olarak, hiçbir yerde durmadan, duraksız, doğruca
   • "Bu otobüs direkt İstanbul'a gider."
3. [zarf] Doğrudan, doğrudan doğruya
   • "Sınıfını direkt geçen öğrenci."

DİKGEN

1. [sıfat] Birbiriyle veya kesim noktasındaki teğetleriyle dik açı yapacak biçimde kesişen
   • "Dikgen doğrular. Dikgen eğriler."

DİKLİK

1. [isim] Dik olma durumu

DİZDAR

Kelime Kökeni : Farsça

1. [isim] Kale muhafızı, kale bekçisi
   • "'Bunlar şehir subaşısının adamları, dizdarlarıydı." (Ömer Seyfettin)

DİDONA

1. [isim] Didon

DİLCİK

1. [isim] Buğdaygillerde, yaprak ayası ile yaprak kınının birbirinden ayrıldığı yerde bulunan sivri uçlu, küçük, saydam çıkıntı
2. Üflemeli çalgılarda, org borularında kamış, tahta veya metalden yassı parça
3. Böceklerin ağzında küçük dilin önünde bulunan bölüm

DİŞLEK

1. [sıfat] Dişleri dışarıya doğru çıkık olan (kimse)
   • "Kız, hafifçe dişlektir, gülünce belli olur." (Refik Halit Karay)
2. Sözünü geçiren, istediğini yaptırabilen (kimse)
   • "Hacı Resul'e gelince Çatalkaya'nın ve başka köylerin en dişlek kodamanıydı." (Halikarnas Balıkçısı)

DİŞÇİK

1. [isim] Çok küçük diş

DİLEME

1. [isim] Dilemek işi