Dem ile başlayan 7 harfli kelimeler

Başında dem olan 7 harfli 10 kelime var. Dem ile başlayan kelimeler listesini scrabble oyununda ya da Türkçe ile ilgili araştırmalarınızda kullanabilirsiniz. Ayrıca içinde dem olan kelimeler listesine ya da sonu dem ile biten kelimeler listesine göz atmak isteyebilirsiniz.

Karmaşık harflerden başında dem bulunan kelimeleri bulmak için Kelime Bulma Makinesi'ni kullanabilirsiniz.

Harf Sayısına Göre Kelimeler

Bazı kelimelerin anlamları (Kaynak : TDK)

DEMETLİ

1. [sıfat] Demet biçiminde olan
   • "Öyleyse iki elime iki demet nergis alıp öyle geleyim, tek demetli birileriyle karıştırmasınlar, dedi ve gülmeye başladı." (Burhan Günel)

DEMİRLİ

1. [sıfat] İçinde metal veya karışım durumunda demir bulunan
   • "Demirli sular. Demirli ilaçlar."
2. Demir parmaklık veya demir bir parça takılmış olan
   • "Önüne bakmadığı için ucu demirli kunduraları köprü dubalarının çivilerine takılıp tökezliyor." (Burhan Felek)
3. [mecaz] Bağlanıp kalmış
   • "Ali Bey İstanbul'da demirli bir hayat temposuna bağlı kalan tek insan gibi görünüyordu." (Halide Edip Adıvar)
4. [denizcilik] Demir atmış (gemi)
5. [zarf] Demir atmış bir biçimde
   • "Her sabah, şimdi limanda demirli duran bu gemide uyanacaklardı." (Halikarnas Balıkçısı)

DEMİRCİ

1. [isim] Demir satan, demir eşya yapan veya onaran kimse
   • "Sonraki gün harçlıklarını birleştirip demirciden büyük boy kırk beş ve küçük boy iki yüz çivi aldılar." (İhsan Oktay Anar)

DEMARKE

Kelime Kökeni: Fransızca demarké

1. [sıfat, spor] Sıyrılmış, boşta kalmış
   • "Demarke duran Fuat’ın şimşek gibi şutu ağları havalandırdı." (Haldun Taner)

DEMAGOG

Kelime Kökeni: Fransızca démagogue

1. [isim] Bakınız laf cambazı
   • "Demagog, kelime oyunu içinde hakikati güme götüren bir hokkabazdır." (Necip Fazıl Kısakürek)

DEMETÇİ

1. [isim] Demet yapan kimse
   • "Demetçi kadın ve kızlar tütün yapraklarına hep ayrı birer süs takarlardı." (Turan Aziz Beler)
2. Harman makinesini ekin demetleriyle dolduran kimse

DEMEMEK

1. koşullar ne olursa olsun aldırış etmemek
   • "Kar demedi, kış demedi, fırtına, yağmur demedi denize çıktı." (Yaşar Kemal)

DEMLEME

1. [isim] Demlemek işi; demlendirme

DEMİNKİ

1. [sıfat] Biraz önce adı geçen, biraz önce olan, biraz önce yapılan
   • "Deminki ihtiyar nine, bu sağlam yapılı Türk evlerini, yerlilerin nasıl yaktıklarını, kendilerini şehirden nasıl kovduklarını bize anlattı." (Hamdullah Suphi Tanrıöver)

DEMİRSİ

1. [sıfat] Demiri andıran, demire benzeyen, demir gibi; demirimsi