Dü ile başlayan 7 harfli kelimeler

Başında dü olan 7 harfli 49 kelime var. Dü ile başlayan kelimeler listesini scrabble oyununda ya da Türkçe ile ilgili araştırmalarınızda kullanabilirsiniz. Ayrıca içinde dü olan kelimeler listesine ya da sonu dü ile biten kelimeler listesine göz atmak isteyebilirsiniz.

Karmaşık harflerden başında dü bulunan kelimeleri bulmak için Kelime Bulma Makinesi'ni kullanabilirsiniz.

Harf Sayısına Göre Kelimeler

Bazı kelimelerin anlamları (Kaynak : TDK)

DÜZENCİ

1. [sıfat] Bakınız düzenbaz

DÜMENCİ

1. [isim, denizcilik] Gemilerde dümeni kullanan kimse
2. [sıfat, argo] Dalavereci olan
3. [sıfat, argo] En tembel
   • "Bahriye Mektebinden dümenci yani sonuncu olarak çıktım." (Abdülhak Şinasi Hisar)

DÜALİST

Kelime Kökeni: Fransızca dualiste

1. [sıfat, felsefe] Bakınız ikici

DÜNYALI

1. [sıfat] Dünyaya ait olan

DÜĞÜMLÜ

1. [sıfat] Düğümlenmiş olan
2. Bakınız budaklı
   • "Yüksek çınarların yamru yumru düğümlü dalları henüz yapraklarla örtülmemişti." (Ömer Seyfettin)
3. [mecaz] Sorunlu, karışık olan

DÜZENCE

1. [isim] Bakınız disiplin

DÜZMECE

1. [sıfat] Bakınız sahte

DÜZLEME

1. [isim] Bakınız tesviye

DÜZELTİ

1. [isim] Düzeltme işi; tashih
2. Basılmakta olan bir yayının provaları üzerinde özel düzeltme işaretleriyle yanlışları gösterme; düzeltme, tashih

DÜZENEK

1. [isim] Belli bir sonuca ulaşmak için karmaşık bir biçimde düzenlenmiş organ veya parçalar birleşimi; tertibat, mekanizma, sistem

DÜNÜRCÜ

1. [isim] Kız istemeye giden kimse

DÜTTÜRÜ

1. [isim] Dar ve kısa giysi
2. [sıfat, mecaz] Açık saçık, tuhaf ve hafif giyimli (kadın)

DÜRTMEK

1. [-i] Ucu sivri bir şeyle veya elle hafifçe itmek
   • "On dakika kadar dürttükten ve bağırdıktan sonra nihayet biraz ayılabildi." (Etem İzzet Benice)
2. Bir yere değmek, dokunmak
3. [mecaz] İstenilen şeyi yaptırmak için birine kışkırtıcı söz söylemek, birini tahrik etmek
4. [mecaz] Birini uyarmak, ikaz etmek

DÜPEDÜZ

1. [zarf] Çok düz ve doğru bir biçimde, dümdüz olarak
2. Yalın, basit, süssüz, sade bir biçimde
   • "Bir lakırtıyı düpedüz söylemek dururken, daha çok beğenilsin diye dolambaçlı yollardan söylediniz mi, çok kere manasız manasız şeyler meydana çıkıyor." (Orhan Veli Kanık)
3. [mecaz] Başka bir amaç gütmeden; açıkçası
   • "Daha başkaları vardı ki bunlar düpedüz korkuyorlardı." (Tarık Buğra)

DÜZAYAK

1. [sıfat] İçinde merdiven veya inilip çıkılacak bölüm bulunmayan (ev, yol)
   • "Eşyayı -onlar da pek matah şeyler değildi ya- toparlayarak düzayak bir ev bulduk." (Halikarnas Balıkçısı)
2. [isim] Özellikle Orta Anadolu'da oynanan bir halay türü

DÜZYAZI

1. [isim, edebiyat] Şiir olmayan söz ve yazı; nesir, mensur, inşa
   • "O, düzyazıyı şiirden üstün tutar." (Sait Faik Abasıyanık)

DÜZEYLİ

1. [sıfat] Düzeyi, değeri olan; seviyeli

DÜNYEVİ

Kelime Kökeni: Arapça dunyevī

1. [sıfat, felsefe] Bu dünya ile ilgili; dünyasal, uhrevi karşıtı
   • "Bazı dünyevi meseleleri bahane ederek kardeşlerle olan bağı kesmek, yabancılaşmak, uzak durmayı tercih etmek hiçbir şekilde hoş karşılanmayan bir davranıştır." (Mehmed Paksu)

DÜZGÜLÜ

1. [sıfat] Düzgüye uygun

DÜZELME

1. [isim] Düzelmek durumu