Başında dü olan 10 harfli 48 kelime var. Dü ile başlayan kelimeler listesini scrabble oyununda ya da Türkçe ile ilgili araştırmalarınızda kullanabilirsiniz. Ayrıca içinde dü olan kelimeler listesine ya da sonu dü ile biten kelimeler listesine göz atmak isteyebilirsiniz.

Karmaşık harflerden başında dü bulunan kelimeleri bulmak için Kelime Bulma Makinesi'ni kullanabilirsiniz.

Harf Sayısına Göre Kelimeler

Kelime bulma makinesi Kelime bulma makinesi

Daha kapsamlı sonuç için lütfen kelime bulma makinesini kullanın.


Bazı kelimelerin anlamları (Kaynak : TDK)

DÜRTÜŞLEME

  1. [isim] Dürtüşlemek işi
DÜZENLEYİM

  1. [isim, hukuk] Devlete ve kişilere ait ormanların, önceden hazırlanıp kabul edilmiş esaslara uygun olarak işletilmesi; amenajman
  2. Doğal kaynakların işletilmesi; amenajman
DÜRÜMCÜLÜK

  1. [isim] Dürümcünün yaptığı iş
DÜĞMELENME

  1. [isim] Bakınız iliklenme
DÜZEYSİZCE

  1. [zarf] Düzeysiz bir biçimde; seviyesizce
DÜRTELEMEK

  1. [-i] Dürter gibi yapmak, hafifçe dürtmek
DÜĞÜNCÜLÜK

  1. [isim] Düğüncü olma durumu
DÜŞÜNCESİZ

  1. [sıfat] Düşüncesi olmayan
  2. Düşünmeden davranan
DÜĞÜMLEMEK

  1. [-i] Düğüm yapmak
  2. Düğüm yaparak bağlamak
    • "Sandalın koltuğunu demir halkaya düğümledi." (Sait Faik Abasıyanık)
DÜZCELİLİK

  1. [isim] Düzceli olma durumu
DÜBBÜEKBER

Kelime Kökeni: Arapça dubb + ekber

  1. [isim, gök bilimi] Bakınız Büyükayı
DÜZELTİLME

  1. [isim] Düzeltilmek işi
DÜŞÜNÜLMEK

  1. [nesnesiz] Düşünme işine konu olmak
    • "Uygarlık bağlamında Batı ve Doğu diye bir ayrım yapılmamakta bir bütün olarak düşünülmektedir." (Ahmet Cemal)
DÜZENLEŞİM

  1. [isim, felsefe] Aynı sıradaki nesne veya kavramların birbirinin yanında oluşu
  2. Bir sınıflamada aynı sırada bulunan iki veya daha çok kavramın bağıntısı
DÜZENLEŞİK

  1. [sıfat] Düzenleri birbirine uygun
  2. [felsefe] Bir sınıflamada aynı düzen ve aynı sırada bulunan
DÜŞÜVERMEK

  1. [nesnesiz] Ansızın veya kısa sürede düşmek
    • "Başı bir yana düşüverdi, başladı ağzından iplik iplik kan sızmaya." (Nâzım Hikmet)
DÜZELTMECİ

  1. [sıfat] Düzeltmecilik yanlısı; ıslahatçı, reformcu, reformist
DÜBBÜASGAR

Kelime Kökeni: Arapça dubb + aṣġar

  1. [isim, gök bilimi] Bakınız Küçükayı
DÜMENCİLİK

  1. [isim] Dümencinin yaptığı iş
  2. [argo] Dümenci olma durumu
  3. [argo] En geride olma, sonuncu olma durumu
    • "Bu dümencilikle okulu on yılda zor bitirir."
DÜĞÜMLENME

  1. [isim] Düğümlenmek durumu
Kelime Anlamları Kaynağı : Türk Dil Kurumu Güncel Türkçe Sözlüğü