Ci ile biten 5 harfli kelimeler

Sonunda ci olan 5 harfli 20 kelime var. Cİ ile biten kelimeler listesini inceleyerek aradığınız kelimeleri bulabilirsiniz. Türkçe araştırmalarınızda, scrabble oyununda bu kelimeleri kullanabilirsiniz. Ayrıca İçinde ci olan kelimeler listesine ya da başında ci olan kelimeler listesine gözatmak isteyebilirsiniz. Ayrıca şunu da deneyebilirsiniz, işlerinizi kolaylaştıracak bir kelime bulucu : Kelime bulma makinesi

Harf Sayısına Göre Kelimeler

Daha kapsamlı sonuç için lütfen kelime bulma makinesini kullanın.

Bazı kelimelerin anlamları (Kaynak : TDK)

DİNCİ

1. [isim] Dinî görüşleri her alana yaymak isteyen kimse

BENCİ

1. [sıfat] Kendini beğenen, kendini her konuda üstün gören, hodpesent, megaloman

İTİCİ

1. [sıfat] İtme işini yapan
2. Soğuk, benimsenilmeyen, sevimsiz, sevilmeyen, beğenilmeyen, antipatik
   • "Birbirlerinin itici özellikleriyle de şimdiki kadar burun buruna gelmiyorlardı." (Refik Erduran)

DİLCİ

1. [isim] Dil bilimci
2. Dille ilgili araştırmalar yapan kimse

ZENCİ

Kelime Kökeni : Arapça

1. [isim] Siyah ırktan olan kimse, siyahi
   • "Avrupalılar arasında, bizi zenci gibi kara zannedenler varmış." (Falih Rıfkı Atay)

EZİCİ

1. [isim] Ezme işini yapan kimse veya şey
2. [sıfat] Yıpratıcı, bunaltıcı, sıkıntılı
   • "Hep ağır, ezici, sıkıntılı şeyler düşündükleri belliydi." (Sait Faik Abasıyanık)
3. [sıfat] Üstün gelen, yok eden, ağır basan
   • "Ezici çoğunluk."

CİNCİ

1. Cin çağırma, onlarla konuşma vb. iddialarla geçimini sağlayan (kimse)
   • "Cinci hoca."

İÇİCİ

1. [isim] İçme işini yapan kimse
2. [sıfat] Ayyaş

YEMCİ

1. [isim] Yem satan kimse

DEMCİ

...

BİRCİ

1. [sıfat] Tekçi

MERCİ

Kelime Kökeni : Arapça

1. [isim] Başvurulacak yer veya makam
   • "O devirlerde devletin yüksek kademeli mercilerine 'kapu' denirdi." (Samiha Ayverdi)

FENCİ

1. [isim] Fenle uğraşan kimse
2. Fen konularında ders veren öğretmen

EKİCİ

1. [isim] Herhangi bir tarım ürününü üreten, tarımla uğraşan çiftçi
   • "Ekicinin ürünü değer fiyatına satın alınacaktır." (Necati Cumalı)
2. Birini uydurma bir sebeple bırakıp giden, atlatan kimse

EMİCİ

1. [isim] Emme işini yapan kimse veya şey

TEŞCİ

Kelime Kökeni : Arapça

1. [isim] Cesaret verme, cesaretlendirme, yüreklendirme
   • "Bedia bu teşciden şok bir heyecan duydu." (Ömer Seyfettin)
   • "Vali tevazu ve istihza ile karışık tebessümlerle, alkışlarla onu bir teşci etti ki!.." (Sait Faik Abasıyanık)

KİNCİ

1. [sıfat] Öç almak isteyen, kin tutan, kindar

BEZCİ

1. [isim] Bez yapan veya alıp satan kimse

ABECİ

...

İKİCİ

1. İkicilik felsefesini kabul eden, düalist
   • "Hüseyin Rahmi ikici ahlak anlayışımızı eleştirmek açısından görev yükleniyordu." (Selim İleri)