C ile başlayan 5 harfli kelimeler

Başında c olan 5 harfli 129 kelime var. C harfi ile başlayan kelimeler listesini scrabble oyununda ya da Türkçe ile ilgili araştırmalarınızda kullanabilirsiniz. Ayrıca içinde c harfi olan kelimeler listesine ya da sonu c harfi ile biten kelimeler listesine göz atmak isteyebilirsiniz.

Karmaşık harflerden başında c bulunan kelimeleri bulmak için Kelime Bulma Makinesi'ni kullanabilirsiniz.

Harf Sayısına Göre Kelimeler

Bazı kelimelerin anlamları (Kaynak : TDK)

CİCİM

1. birine sevgiyle yaklaşıldığında kullanılan söz
   • "Cicim! Sen ne kadar dışarlıklı olmuşsun." (Reşat Nuri Güntekin)

CENİN

Kelime Kökeni: Arapça cenīn

1. [isim, anatomi] Oğulcuğun gelişimini büyük ölçüde tamamladığı, bütün organ taslaklarının oluştuğu üçüncü aydan doğuma kadarki durumu; dölüt, fetüs

CİNSİ

Kelime Kökeni: Arapça cinsī

1. [sıfat, eskimiş] Bakınız cinsel
   • "Şehrin bir mahallesinde bir kişinin evine güzel gençlerin gelmesi, oraya cinsî sapık ve ahlaksızların hücum etmelerine yol açabiliyordu." (İbrahim Sarı)

CİNCİ

1. [sıfat] Cin çağırma, onlarla konuşma vb. iddialarla geçimini sağlayan (kimse)
   • "Yanlış adım atmamalıydı, atarsa yanlış dua okuyan acemi cincilere dönerdi." (Kerim Korcan)

CEVVİ

Kelime Kökeni: Arapça cevvī

1. [sıfat, eskimiş, gök bilimi] Bakınız atmosferik

CÜLUS

Kelime Kökeni: Arapça culūs

1. [isim] Hükümdarlık tahtına çıkma, tahta oturma

CUŞİŞ

Kelime Kökeni: Farsça cūşiş

1. [isim, eskimiş] Bakınız coşkunluk
   • "Yürüdükçe gönlündeki cuşiş artıyor." (Yakup Kadri Karaosmanoğlu)

CANİP

Kelime Kökeni: Arapça cānib

1. [isim, eskimiş] Bakınız taraf

CUNTA

Kelime Kökeni: İspanyolca junta

1. [isim] Bir ülkede yönetime silah zoruyla el koyan kimselerden oluşan kurul

CANLI

1. [sıfat] Yaşamakta olan, yaşayan; diri
   • "Bütün canlıların kendilerini yarı baygın, uykulu, hareketsiz bir tembelliğe bıraktıkları saatler başlamıştı." (Necati Cumalı)
2. Yerinde duramayan, hayat dolu olan; hareketli, zihayat, dinamik
   • "Yeni ufuklar arıyor, insanlarla daha geniş, canlı ilişkiler kurmak istiyordum." (Adalet Ağaoğlu)
3. Güçlü, etkili olan
4. Dikkat çekici, göz alıcı, parlak (renk); ateş parçası
5. [isim] Yaşayıp yer değiştirebilen yaratık, hayvan
6. [isim] Bakınız canlı yayın
7. [zarf] Hareketli, hayat dolu, dinamik bir biçimde
   • "Umut iyidir. İnsanı canlı ve güçlü tutar." (Ayla Kutlu)

CEBRİ

Kelime Kökeni: Arapça cebrī

1. [sıfat, eskimiş] Zorla yapılan
   • "Cebrî muamele."
2. Zor kullanılarak yaptırılan
3. Bakınız zorlama

CÜBBE

Kelime Kökeni: Arapça cubbe

1. [isim] Hukukçuların, üniversite öğretim üyelerinin, din adamlarının, mezuniyet törenlerinde öğrencilerin elbise üstüne giydikleri uzun, yanları geniş, düğmesiz giysi
   • "Artık cübbenin altına kolalı gömlek giyiyor." (Mithat Cemal Kuntay)

CEBEL

1. [isim, ağızlardan] Sahipsiz, boş toprak
2. Ekilmemiş tarla, ekime elverişli olmayan yer

CEZBE

Kelime Kökeni: Arapça ceẕbe

1. [isim, eskimiş] Bir duygu veya bir inanışın etkisiyle aşırı ölçüde coşup kendinden geçme durumu
   • "İsmet Paşa'yı birer serdengeçti cezbesiyle savunanlar arasında ben de vardım." (Yakup Kadri Karaosmanoğlu)

CÜRET

Kelime Kökeni: Arapça curʾet

1. [isim] Kendini bilmezlik
   • "Bu ne cüret, benimle böyle nasıl konuşursunuz?"
2. Düşüncesizce, saygıyı aşan davranış
   • "Bu cüretini asla unutmayacağım."
3. Bakınız cesaret
   • "Geceleri evinin bahçesinde buluşacak kadar cüreti arttırmışlar." (Reşat Nuri Güntekin)

CİMRİ

1. [sıfat] Elindeki parayı harcamaya kıyamayan; demirhindi, eli sıkı, ekti, hasis, kısmık, kibritçi, mıhsıçtı, nekes, pinti, varyemez
   • "Örneğin cimri biri sadece malını sakınmaz, sevgisini göstermede de cimri olur." (Esra Ezmeci)

CEPÇİ

1. [isim, argo] Bakınız yankesici
   • "Biraz sonra çalışmaya başlar çepçi; yanaşır birine, şıp diye alır cüzdanını, atar zulaya. İlk durakta da iner." (Erdal Öz)

CESUR

Kelime Kökeni: Arapça cesūr

1. [sıfat] Bakınız cesaretli
   • "Bu, yeterince cesur olamadığımın bir göstergesi olabilir." (İhsan Oktay Anar)
2. [zarf] Cesaretli bir biçimde
   • "Erkeklere karşı ilk tanışmada cesur ve ümit verici davranırdı." (Refik Halit Karay)

CANİK

1. [isim] Samsun iline bağlı ilçelerden biri

CAHİL

Kelime Kökeni: Arapça cāhil

1. [sıfat] Öğrenim görmemiş, okumamış
   • "Bu maskara sosyete bana cahil diye bakar." (Halide Edip Adıvar)
2. Bakınız bilgisiz
   • "Sansürcülerin çoğu cahil, tiyatrodan anlamaz kişilerdi." (Metin And)
3. [ağızlardan] Deneyimsiz, toy olan (delikanlı veya kız)