Bur ile biten 6 harfli kelimeler

Sonunda bur olan 6 harfli 7 kelime var. BUR ile biten kelimeler listesini inceleyerek aradığınız kelimeleri bulabilirsiniz. Türkçe araştırmalarınızda, scrabble oyununda bu kelimeleri kullanabilirsiniz. Ayrıca içinde bur olan kelimeler listesine ya da başında bur olan kelimeler listesine göz atmak isteyebilirsiniz. Ayrıca şunu da deneyebilirsiniz, işlerinizi kolaylaştıracak bir kelime bulucu: Kelime bulma makinesi

Harf Sayısına Göre Kelimeler

Bazı kelimelerin anlamları (Kaynak : TDK)

ETOBUR

1. [sıfat, hayvan bilimi] Dişleri et yiyecek biçimde gelişmiş, omurgalı, memeli (hayvan); etçil, karnivor

MECBUR

Kelime Kökeni: Arapça mecbūr

1. [sıfat] Herhangi bir konuda yükümlü, bir şeyi yapmak zorunda olan; eli mahkûm
   • "Biz toprağımızdan düşmanı atmaya mecburuz." (Ruşen Eşref Ünaydın)
2. [eskimiş] Bağlı, düşkün, tutkun
   • "Ben sana mecburum, bilemezsin" (Attilâ İlhan)

KAMBUR

1. [isim] Bel veya göğüs kemiğinin eğrilmesi, raşitizm sonucu sırtta ve göğüste oluşan tümsek; çıkıntı, kambur zambur
2. Bazı hayvanların sırtındaki çıkıntı
   • "Bu genç bir deve idi. Semeri yoktu. Çok tüylü kamburu meydandaydı." (Ömer Seyfettin)
3. Yapı veya eşyada dışarıya doğru eğrilme
4. Bakınız ütü yastığı
5. [sıfat] Vücudunda bu tümsek bulunan (kimse)
   • "Omuzları çökmüş, kambur bir dilenciye benzetiyorum kendimi." (Ahmet Ümit)
6. [mecaz] Sıkıntı, dert

NALBUR

Kelime Kökeni: Arapça naʿl + Farsça -ber

1. [isim] At nalı yapan demirci
2. Çivi, kilit, menteşe gibi yapı işlerinde kullanılan şeyleri satan kimse

TAMBUR

Kelime Kökeni: Arapça ṭanbūr

1. [isim, müzik] Klasik Türk müziğinin başlıca çalgılarından biri olan, yay veya mızrapla çalınan, uzun saplı, telli çalgı
   • "Eczacı İhsan Bey'in tamburundan ağır tınlamalı birtakım sesler geliyordu." (Attilâ İlhan)

KALBUR

Kelime Kökeni: Arapça ġirbāl

1. [isim] Tahıl ve başka iri taneli maddeleri elemek için kullanılan büyük delikli veya seyrek telli elek
   • "Ahmet, bir kalbur kucaklamış, onu indiriyordu." (Fakir Baykurt)

OTOBUR

1. [sıfat, hayvan bilimi] Otla beslenen (hayvan); otçul, bitkicil, herbivor