Bile ile başlayan 7 harfli kelimeler

Başında bile olan 7 harfli 18 kelime var. Bile ile başlayan kelimeler listesini scrabble oyununda ya da Türkçe ile ilgili araştırmalarınızda kullanabilirsiniz. Ayrıca içinde bile olan kelimeler listesine ya da sonu bile ile biten kelimeler listesine göz atmak isteyebilirsiniz.

Karmaşık harflerden başında bile bulunan kelimeleri bulmak için Kelime Bulma Makinesi'ni kullanabilirsiniz.

Harf Sayısına Göre Kelimeler

Bazı kelimelerin anlamları (Kaynak : TDK)

BİLEMEK

1. [-i] Kesici aletlerin ağzını çark, zımpara, eğe, bileği taşı vb.ni kullanarak keskinleştirmek, keskin duruma getirmek; bileğilemek, bileylemek
   • "Berber İhsan usturasını önce taşa, sonra kayışa tuttu, uzun uzadıya biledi ki çok emek verdi." (Kemal Tahir)
2. [mecaz] Güçlendirmek, etkisini artırmak

BİLEYLİ

1. [sıfat] Bilenmiş (bıçak, ustura vb.); bileğili
   • "Hazreti İbrahim kendince iş kolay olsun diye bileyli bıçağını aldığında ona bir koç hediye ediliyor." (Yılmaz Dündar)

BİLEZİK

1. [isim] Genellikle altın, gümüş vb. elementlerden yapılan ve bileğe süs için takılan halka
   • "Küpelerini, yüzüğünü, bileziklerini satsa taksi parasını denkleştirebilir miydi acaba?" (Orhan Kemal)
2. İki borunun ucunu birleştirmeye yarayan halkaya benzer parça
   • "Sonra ayağını yandaki su borusunun bileziğine koydu." (Çetin Altan)
3. Motor pistonlarına, yağlama, soğutma, özellikle sızıntıyı önleme vb. amaçlarla yerleştirilmiş, genel olarak dökme demirden yapılmış, uçları açık ve esnek halka
4. Mobilyaların ayak altlarına takılan kare, dikdörtgen, silindir, kesik koni vb. şekilli, pirinç veya nikel kaplı demirden yapılmış, iki ucu delik gereç
5. [argo] Bakınız kelepçe

BİLEYİŞ

1. [isim] Bilemek işi; bileyleyiş

BİLEŞİK

1. [sıfat] Birleşerek oluşmuş, basit olmayan; mürekkep (I)
2. [kimya] Kimyasal tepkimeler sonucu iki veya daha çok elementten oluşan ve bunlardan bağımsız fiziksel, kimyasal nitelikler gösteren (madde); mürekkep (I)
   • "Su, bileşik bir maddedir."
3. [isim] Ses ve görüntünün birlikte yer aldığı film parçası

BİLEŞME

1. [isim] Bileşmek işi; terekküp

BİLEŞİM

1. [isim] Bileşmek işi
   • "Mustafa Kemal Dil Kurumunu, Tarih Kurumunu ulusal bir bileşim yaratılsın, ulusal bir bilinç doğsun diye kurmuş." (Attilâ İlhan)
2. [kimya] İki veya daha çok öge bir araya gelerek yeni bir öge oluşturma; terkip
   • "Suyun bileşiminde hidrojenle oksijen vardır."
3. [kimya] Bir maddenin hangi kimyasal türlerden oluştuğunu belirleyen verilerin tamamı
4. [kimya] Bileşme sonucu oluşan cisim

BİLEREK

1. [zarf] Yaptığı işin doğuracağı sonuçların farkında olarak; bile bile, kasten
2. [hukuk] Önceden zihinde tasarlayarak, bilinçli olarak, isteyerek; bile bile, bililtizam, kasten, taammüden

BİLECEN

1. [sıfat, ağızlardan] Her şeyi bilen, her şeyden anlayan
2. Bakınız ukala

BİLENİŞ

1. [isim] Bilenmek işi; bileğileniş, bileğileyiş, bileyleniş

BİLEŞKE

1. [isim] Bir araya gelme
   • "İkisinin bileşkesinden doğacak cehennemse birkaç yıl sonra Avrupa'nın genel görünümüne dönüşecektir." (Selim İleri)
2. [fizik] Bir cisme uygulanan birkaç kuvvetin toplam etkisine eşit olan tek kuvvet; muhassala

BİLEŞEN

1. [isim, fizik] Bir bileşke oluşturan kuvvetlerin her biri

BİLETME

1. [isim] Biletmek işi

BİLENME

1. [isim] Bilenmek işi; bileğilenme, bileylenme

BİLETİŞ

1. [isim] Biletmek işi

BİLETLİ

1. [sıfat] Bileti olan
2. Bilet kullanılan

BİLETÇİ

1. [isim] Bilet satan görevli
   • "Bilet kutusunu koltuğunun altına sıkıştırmış, elleri ceplerinde bir otobüs biletçisi geçti." (Necati Cumalı)

BİLECİK

1. [isim] Türkiye'nin Marmara Bölgesi'nde yer alan illerinden biri