Bey ile başlayan 7 harfli kelimeler

Başında bey olan 7 harfli 13 kelime var. Bey ile başlayan kelimeler listesini scrabble oyununda ya da Türkçe ile ilgili araştırmalarınızda kullanabilirsiniz. Ayrıca içinde bey olan kelimeler listesine ya da sonu bey ile biten kelimeler listesine göz atmak isteyebilirsiniz.

Karmaşık harflerden başında bey bulunan kelimeleri bulmak için Kelime Bulma Makinesi'ni kullanabilirsiniz.

Harf Sayısına Göre Kelimeler

Bazı kelimelerin anlamları (Kaynak : TDK)

BEYZADE

Kelime Kökeni: Türkçe bey + Farsça zāde

1. [isim] Beyin oğlu
   • "Ben beyzade, kişizade / Her türlü dertten topyekûn azade" (Bedri Rahmi Eyüboğlu)
2. Soylu kimse
   • "Eşsiz bir beyzadeydi, zamanımızda artık benzeri çıkmıyor." (Attilâ İlhan)
3. [mecaz] Özenli bir biçimde büyütülmüş, nazlı kimse

BEYAĞAÇ

1. [isim] Denizli iline bağlı ilçelerden biri

BEYBABA

1. [isim] Çocukların babaları için kullandığı saygı sözü
   • "Beybabam nerede, dadı?" (Peyami Safa)
2. [ünlem, teklifsiz konuşmada] Yaşlı erkekler için kullanılan bir seslenme sözü
   • "Dükkân komşuları ona bazen ‘hacıbaba’, bazen ‘beybaba’ derlerdi." (Kemal Tahir)

BEYAZLI

1. [sıfat] Beyazı bulunan
2. Beyaz olan
   • "Kavisli yollarına kakılmış beyazlı siyahlı çakıl taşları henüz sulanmış." (Refik Halit Karay)

BEYİTLİ

1. [sıfat] Beyti bulunan, içinde beyit olan
   • "Yeniden bir beyitli nara düz de giderken yollarda onu atalım." (Osman Cemal Kaygılı)

BEYYİNE

Kelime Kökeni: Arapça beyyine

1. [isim, eskimiş] Bir olayın doğruluğunu ortaya koyabilen yöntem
2. [hukuk] Bakınız kanıt

BEYZBOL

Kelime Kökeni: İngilizce base-ball

1. [isim, spor] Dokuzar kişilik iki takım arasında oynanan, sahada savunma yapan takımdan bir oyuncusu atıcı olmak üzere dokuz oyuncunun, hücum eden takımdan ise vurucu olmak üzere sadece bir oyuncunun bulunduğu, vurucuların sopayla atıcıdan gelen topa vurarak sayı yapmasına dayalı bir tür oyun
   • "Babam bana ucuz bir beyzbol topu bulacağına inanıyor diye düşündü kendi kendine." (Demir Özlü)

BEYİNLİ

1. [sıfat] İçinde beyin bulunan
   • "Fakat dedi, böbrek ızgarası, şiş, beyinli salata filan da olmalı ki..." (Orhan Kemal)
2. [mecaz] Akıllı, düşünceli olan (kimse)

BEYANAT

Kelime Kökeni: Arapça beyānāt

1. [isim] Bakınız demeç
   • "Beyanatın askerî kısmını Falih Rıfkı almış, bana da siyasi kısmını bırakmıştı." (Yakup Kadri Karaosmanoğlu)

BEYABAN

Kelime Kökeni: Farsça beyābān

1. [isim, eskimiş] Bakınız çöl
   • "Uçsuz, bucaksız beyaban insana âdeta dinî bir vect içinde hiçliğini hissettiriyor." (Halide Edip Adıvar)

BEYİNSİ

1. [sıfat] Beyni andıran, beyne benzeyen, beyin gibi
   • "Beyinsi boğumlar."

BEYHUDE

Kelime Kökeni: Farsça bīhūde

1. [sıfat] Bakınız yararsız
   • "Onun için ben para istedikçe zinhar, beyhude muhaberelerle beni ve kendini yormayasın." (Reşat Nuri Güntekin)
2. [zarf] Bakınız boşuna
   • "O kırkyıllık davada beyhude akıntıya kürek çekmişiz." (Yahya Kemal Beyatlı)

BEYOĞLU

1. [isim] İstanbul iline bağlı ilçelerden biri