Bed ile başlayan 6 harfli kelimeler

Başında bed olan 6 harfli 9 kelime var. Bed ile başlayan kelimeler listesini scrabble oyununda ya da Türkçe ile ilgili araştırmalarınızda kullanabilirsiniz. Ayrıca içinde bed olan kelimeler listesine ya da sonu bed ile biten kelimeler listesine göz atmak isteyebilirsiniz.

Karmaşık harflerden başında bed bulunan kelimeleri bulmak için Kelime Bulma Makinesi'ni kullanabilirsiniz.

Harf Sayısına Göre Kelimeler

Bazı kelimelerin anlamları (Kaynak : TDK)

BEDİHİ

Kelime Kökeni: Arapça bedīhī

1. [sıfat, eskimiş] İspat gerektirmeyecek şekilde açık seçik olan
   • "Lakin üçünün dahi düşündüğü şey başka olacağı bedihidir." (Ahmet Midhat Efendi)

BEDAVA

Kelime Kökeni: Farsça bād + Arapça hevā

1. [sıfat] Bakınız parasız
   • "Özellikle bu bedava lokantalar konusundan göğüslerini kabarta kabarta bahsetmişlerdi." (Mehmet Arif Demirer)
2. Emek vermeden, zahmet çekmeden kazanılan
3. Çok ucuz
4. [zarf] Herhangi bir bedel ödemeden, parasız olarak; bilabedel, bedavadan, bedavasına, bedavaya, beleş, beleşe, beleşten, cabadan, meccanen

BEDENİ

Kelime Kökeni: Arapça bedenī

1. [sıfat, eskimiş] Bakınız bedensel
   • "Hastaları ziyarete gider, onlara bedenî yardımda bulunurlar." (Necip Fazıl Kısakürek)

BEDDUA

Kelime Kökeni: Farsça bed + Arapça duʿā

1. [isim] Bir kimsenin kötü bir duruma düşmesini dilemek için söylenen söz; ilenç, kargış

BEDBİN

Kelime Kökeni: Farsça bed-bīn

1. [sıfat, felsefe] Bakınız kötümser
   • "Onu tanımasaydım insanlık hakkında bedbin bir fikir taşıyarak hayattan geçecektim." (Yahya Kemal Beyatlı)

BEDAYİ

Kelime Kökeni: Arapça bedāyiʿ

1. [isim, eskimiş] Estetik yönü ağır basan güzellikler

BEDEVİ

Kelime Kökeni: Arapça bedevī

1. [isim] Çölde, çadırda yaşayan göçebe
   • "İngiliz cephesinden at kaçırıp bize satan bedeviler dönüşlerinde bizim atlarımızı çalıp İngilizlere satarlardı." (Falih Rıfkı Atay)
2. [mecaz] Böyle bir hayat sürdüren kimse
   • "Devriyeler, isyancılara silah götüren bedevileri yakalamışlar." (Attilâ İlhan)
3. Çölle ilgili

BEDNAM

Kelime Kökeni: Farsça bed + nām

1. [sıfat, eskimiş] Kötü ün kazanan, kötülüğü ile dillere düşen
   • "... bir edepsizlik çıkaracak oldular mı hemen müdahale olunur ve ekseriya kendileri rezil ve bednam olurlardı." (Reşat Ekrem Koçu)

BEDHAH

Kelime Kökeni: Farsça bed + ḫāh

1. [sıfat, eskimiş] Başkasının kötülüğünü isteyen, kötü yürekli
   • "İstikbalde dahi seni bu hazineden mahrum etmek isteyecek dâhilî ve haricî bedhahların olacaktır." (Atatürk)