Baş ile biten 8 harfli kelimeler

Sonunda baş olan 8 harfli 9 kelime var. BAŞ ile biten kelimeler listesini inceleyerek aradığınız kelimeleri bulabilirsiniz. Türkçe araştırmalarınızda, scrabble oyununda bu kelimeleri kullanabilirsiniz. Ayrıca içinde baş olan kelimeler listesine ya da başında baş olan kelimeler listesine göz atmak isteyebilirsiniz. Ayrıca şunu da deneyebilirsiniz, işlerinizi kolaylaştıracak bir kelime bulucu: Kelime bulma makinesi

Harf Sayısına Göre Kelimeler

Bazı kelimelerin anlamları (Kaynak : TDK)

BÜYÜKBAŞ

1. [isim] Eti, sütü ve derisinden yararlanılan sığır, manda vb. hayvanların genel adı; kocabaş
2. [mecaz] Makam mevki sahibi kimse
   • "Kim bilir yukarılarda hangi büyükbaşları tanıyor?" (Ahmet Ümit)

ALTINBAŞ

1. [isim, bitki bilimi] Genellikle Ege Bölgesi'nde yetişen, yuvarlak, kalınca kabuklu güzel bir tür kavun

KÜÇÜKBAŞ

1. [isim] Kasaplık hayvanlardan koyun ve keçiye verilen ortak ad

BALTABAŞ

1. [isim, denizcilik] Baş bodoslaması omurga hattına dikey olarak çelik lamadan yapılmış gemi
   • "Selçuk kadırgalarının kullanışları pek kolaydı, bunlara baltabaş denilirdi." (Enver Behnan Şapolyo)
2. [sıfat] Bu gemiye benzeyen (otomobil vb.)

SALLABAŞ

1. [sıfat] Başı sürekli sallanan
2. [mecaz] Her sözü düşünmeden onaylayan

KANCABAŞ

1. [isim] Başı kancaya benzer biçimde olan, altı veya sekiz çift kürekle çekilen, dar, uzun bir tür kayık

KIZILBAŞ

1. [isim] Şii mezhebinin bir kolundan olan

YEŞİLBAŞ

1. [isim, hayvan bilimi] Ördekgillerden, tüyleri mavi, beyaz, kara, kahverengi, erkeğinin başı yeşil renkli bir tür yaban ördeği (Anas platyrhynchos)

DEMİRBAŞ

1. [isim] Bir yerde kullanılan, bir yere kayıtlı olan, bir görevliden öbürüne teslim edilen dayanıklı eşya
   • "Salonun demirbaşı olan piyano, yağmurlu günlerde çocukların eğlenmesi için kullanıldı." (Ayla Kutlu)
2. [sıfat] Bu nitelikte olan
   • "Demirbaş gereç. Demirbaş dolap."
3. [sıfat, mecaz] Bir yerin eskisi, emektarı olan (kimse)
   • "Her romancının bütün romanlarında değişmeyen demirbaş bir kişisi var: kendisi." (Adalet Ağaoğlu)
4. [sıfat, mecaz] Bir yerde eskiden beri bulunan veya bir yerin müdavimi olan (kimse)