Baş ile başlayan 7 harfli kelimeler

Başında baş olan 7 harfli 28 kelime var. Baş ile başlayan kelimeler listesini scrabble oyununda ya da Türkçe ile ilgili araştırmalarınızda kullanabilirsiniz. Ayrıca içinde baş olan kelimeler listesine ya da sonu baş ile biten kelimeler listesine göz atmak isteyebilirsiniz.

Karmaşık harflerden başında baş bulunan kelimeleri bulmak için Kelime Bulma Makinesi'ni kullanabilirsiniz.

Harf Sayısına Göre Kelimeler

Bazı kelimelerin anlamları (Kaynak : TDK)

BAŞLAMA

1. [isim] Başlamak işi; iftitah

BAŞKASI

1. [zamir] Diğer bir kişi, herhangi bir kimse; bir başkası, bir diğeri, ötekisi
   • "Sana peşin haber vereyim ki onlar kızlarının başkası ile âşıktaşlık yapmasını istemezler." (Osman Cemal Kaygılı)

BAŞKALE

1. [isim] Van iline bağlı ilçelerden biri

BAŞKİŞİ

1. [isim, edebiyat] Bakınız başkahraman

BAŞESKİ

1. [isim] Bir yerde çalışanların en kıdemlisi
2. [tarih] Yeniçeri bölüklerinin en kıdemsiz subayı
3. [tarih] Yeniçeri bölüklerinde erlerin en kıdemlisi

BAŞKACA

1. [zarf] Bakınız ayrıca
   • "Evinin damına, temeline güvenemeyenlerin dinamit atımı son bulana kadar evlerinden dışarı çıkmalarını, ... başkaca ocakları, mangalları, varsa yemek sobalarını söndürmelerini emretti." (Yaşar Kemal)
2. Başka türlü, başka biçimde
   • "Vermezsen benim ölümün üstünden geçip öyle gidersin. Başkaca gidemezsin, diye sırnaştı." (Yaşar Kemal)

BAŞKENT

1. [isim] Bir devletin yönetim merkezi olan şehir; hükûmet merkezi, başşehir, payitaht
   • "Bir akşam, bu servetle başkentin en şık pavyonuna gitmişti." (Çetin Altan)

BAŞKURT

1. [isim] Rusya Federasyonu’na bağlı Başkurdistan Özerk Cumhuriyeti’nde yaşayan Türk halkı veya bu halkın soyundan olan kimse

BAŞESER

Kelime Kökeni: Türkçe baş + Arapça es̱er

1. [isim] Bakınız şaheser
   • "Yazacaktı, mutlaka yazacaktı: yeni bir başeser." (Selim İleri)

BAŞARMA

1. [isim] Başarmak işi
   • "Annem, derslerine çalışıp eylülde sınavları başarması gerektiğini hatırlatıyordu." (Ayla Kutlu)

BAŞÜSTÜ

1. [isim, denizcilik] Geminin ön bölümünde çıpanın bulunduğu yer
   • "İçlerinden bir gönüllü istedim, baş üstüne gidip ırgatı çalıştıracak güçte bir adam." (Zeyyat Selimoğlu)

BAŞVURU

1. [isim] Başvurmak işi; müracaat
   • "O günlerde her fakülteye ayrı başvuru yapmak gerekiyordu." (Ayla Kutlu)
2. Bir bilgiye ulaşmada, bir eseri hazırlamada temel kaynak olarak kullanılan yazı, kitap, makale vb.
   • "Başvuru kitapları."

BAŞALTI

1. [isim, denizcilik] Gemilerde tayfa ve erlerin ön güverte altındaki koğuşları
   • "Bütün tayfa, sandıklarını ve torbalarını başaltıdan güverteye taşımışlardı." (Halikarnas Balıkçısı)

BAŞARIŞ

1. [isim] Başarmak işi
   • "Bu zafer, Bizanslılara karşı kazanılan ilk Türk başarışı olması bakımından önemlidir." (Ali Sevim)

BAŞLICA

1. [sıfat] En önemli, başta gelen
   • "Eleştirme her okurun, her seyircinin başlıca hakkıdır." (Nurullah Ataç)

BAŞIBOŞ

1. [sıfat] Bir şeye veya kimseye bağlı olmayan
   • "Başıboş yaşayışa alışkın değildir." (Haldun Taner)
2. Bağlanmamış, serbest bırakılmış
   • "İstanbul'un başıboş köpekleri rahatça ömür sürmektedirler." (Salâh Birsel)
3. [zarf, mecaz] Yönetimsiz, baskısız, denetimsiz bir biçimde
   • "Günün birçok saatlerinde dar sokaklarda başıboş dolaşır, eski Anadolu evlerini seyrederdim." (Ahmet Hamdi Tanpınar)
4. [zarf, mecaz] Kendi isteğine göre, hiçbir etki altında kalmadan
   • "Geceye kadar başıboş, derbeder gezinip durdum." (Emine Işınsu)

BAŞÜLKE

1. [isim] Sömürge imparatorluklarında sömürgelere egemen olan ülke
   • "Yabancı yatırımcılar az gelişmiş ülkeyi üs edinerek başülke sermayecileriyle hem bunların kendi ülkelerinde hem de üçüncü ülkelerde yani genel olarak dünya pazarında rekabete girerler." (Nail Satlıgan)

BAŞBAYİ

Kelime Kökeni: Türkçe baş + Arapça bāyiʿ

1. [isim] Bakınız ana bayi

BAŞAĞAÇ

1. [isim, bitki bilimi] Boyuna dikey yönden kesilmiş olan ve yıl halkaları çember biçiminde görüntü veren ağaç

BAŞARIM

1. [isim] Elde edilen bir başarı
2. Herhangi bir olayı veya durumu başarma isteği ve gücü
3. Bakınız performans