Baş ile başlayan 8 harfli kelimeler

Başında baş olan 8 harfli 51 kelime var. Baş ile başlayan kelimeler listesini scrabble oyununda ya da Türkçe ile ilgili araştırmalarınızda kullanabilirsiniz. Ayrıca içinde baş olan kelimeler listesine ya da sonu baş ile biten kelimeler listesine göz atmak isteyebilirsiniz.

Karmaşık harflerden başında baş bulunan kelimeleri bulmak için Kelime Bulma Makinesi'ni kullanabilirsiniz.

Harf Sayısına Göre Kelimeler

Bazı kelimelerin anlamları (Kaynak : TDK)

BAŞKEŞİŞ

Kelime Kökeni: Türkçe + Farsça keşĮş

1. [isim] Bakınız başrahip

BAŞBEKÇİ

1. [isim, eskimiş] Bekçilik görevini yürüten en kıdemli ve yetkili bekçi

BAŞTARDA

Kelime Kökeni: İtalyanca bastarda

1. [isim, denizcilik, tarih] Osmanlı donanmasında yer alan kadırga cinsinden bir savaş gemisi

BAŞAKTÖR

Kelime Kökeni: Türkçe baş + Fransızca acteur

1. [isim, sinema, tiyatro] Bakınız başoyuncu (erkek)
   • "Servet Bey onun başaktörünü de kumpanyaya almayı düşünmektedir." (Reşat Nuri Güntekin)

BAŞMEMUR

Kelime Kökeni: Türkçe baş + Arapça me´mūr

1. [isim] Memurluk görevini yürüten en kıdemli ve yetkili memur
   • "Başmemur çantayı karakola götürdü." (Aziz Nesin)

BAŞKADIN

1. [isim] Devlet başkanı veya cumhurbaşkanının eşi; başbayan
2. [tarih] Padişahın nikâhlı kadınlarından en eskisi

BAŞARMAK

1. [-i] Bir işi istenilen bir biçimde bitirmek; muvaffak olmak
   • "Birçok şeyi unutabilmeyi istediğim çok zamanlarım oldu ama bunu bir türlü başaramadım." (Adalet Ağaoğlu)

BAŞBAKAN

1. [isim] Hükûmetin ve bakanlar kurulunun başı, kabinenin başı; başvekil

BAŞSEDİR

Kelime Kökeni: Türkçe baş + Arapça ṣadr

1. [isim] Geleneksel Türk evlerindeki odalarda saygın konuklar için ayrılmış sedir

BAŞYAZAR

1. [isim] Bir gazete veya derginin başyazılarını yazan kimse; başmuharrir, sermuharrir
   • "Namık Kemal'in tek başına kalem oynattığı alanlarda başyazarlar, fıkra yazarları, sanat eleştiricileri yetişir." (Necati Cumalı)

BAŞKESİT

1. [isim] Ağacın boyuna dikey yönde kesilmesi sonunda yıl halkalarının çember biçiminde görüntü verdiği yüzey

BAŞVEZİR

Kelime Kökeni: Türkçe baş + Arapça vezīr

1. [isim] Vezirlik görevini yürüten en kıdemli ve yetkili vezir
   • "Eski zamanlarda padişahın biri başvezirini azletmiş, ıssız bir köye sürmüş." (Mehmet Tuğrul)

BAŞTABAN

1. [isim, mimarlık] Yunan ve Roma mimarlıklarında, sütunların üstüne oturan ve iki sütun arasındaki uzaklığın üstünü örten büyük, uzun taş kirişlerin oluşturduğu taban bölümü

BAŞŞEHİR

Kelime Kökeni: Türkçe baş + Farsça şehr

1. [isim] Bakınız başkent
   • "İstanbul kadar, kendiliğinden başşehir olan, kendinde başkentlik özelliği bulunan kaç şehir vardır?" (Sezai Karakoç)

BAŞLANIŞ

1. [isim] Başlanmak işi

BAŞATLIK

1. [isim] Bakınız baskınlık

BAŞBAYAN

1. [isim] Bakınız başkadın

BAŞARTMA

1. [isim] Başartmak işi

BAŞLAYIŞ

1. [isim] Başlamak işi
   • "Önce ‘Hak Dostum!' sütununa, sonra da ‘Devekuşuna Mektuplar’ sütununa tekrar yazı yazmaya başlayışım böyle oldu." (Haldun Taner)

BAŞMAKÇI

1. [isim] Bakınız ayakkabıcı
2. Camilerde, giriş bölümünde, çıkarılan ayakkabılara bekçilik eden kimse