Aç ile biten 5 harfli kelimeler

Sonunda aç olan 5 harfli 37 kelime var. AÇ ile biten kelimeler listesini inceleyerek aradığınız kelimeleri bulabilirsiniz. Türkçe araştırmalarınızda, scrabble oyununda bu kelimeleri kullanabilirsiniz. Ayrıca İçinde aç olan kelimeler listesine ya da başında aç olan kelimeler listesine gözatmak isteyebilirsiniz. Ayrıca şunu da deneyebilirsiniz, işlerinizi kolaylaştıracak bir kelime bulucu : Kelime bulma makinesi

Harf Sayısına Göre Kelimeler

Daha kapsamlı sonuç için lütfen kelime bulma makinesini kullanın.

Bazı kelimelerin anlamları (Kaynak : TDK)

TUTAÇ

1. [isim] Laboratuvar maşası
2. Tutacak

MİRAÇ

Kelime Kökeni : Arapça

1. [isim] Göğe çıkma

SAYAÇ

1. [isim] Hava gazı, elektrik, su vb.nin kullanılan miktarını veya mekanik etkilenmeleri ölçen alet, saat

BAKAÇ

1. [isim] Dürbün
2. Vizör

AYRAÇ

1. [isim] Cümle içinde geçen bir sözü, metin dışı tutmak için o sözün başına ve sonuna getirilen yay veya köşeli biçimde işaret, parantez

TIKAÇ

1. [isim] Herhangi bir şeyin delik veya ağzını tıkamaya yarayan nesne

SARAÇ

Kelime Kökeni : Arapça

1. [isim] Koşum ve eyer takımları yapan veya satan kimse
2. Koşum ve eyer takımlarını işleyen ve süsleyen kimse
3. Deri, muşamba vb.nden bavul, çanta yapan kimse

TURAÇ

Kelime Kökeni : Arapça

1. [isim] Sülüngillerden, uzunluğu 34 cm olan, soyu azalmış bir kuş türü (Tetrao francolinus)
   • "İyi bir avcı olur da turaç vurursan bana da turaç getir." (Yahya Kemal)

TOPAÇ

1. [isim] Çevresine ip sarılıp birden bırakılarak veya kamçı ile vurularak döndürülen koni biçiminde ucu sivri oyuncak
2. Kurşun borunun ağzını genişletmekte kullanılan bir tür ağaç tıkaç
3. Kayık küreğinin toparlakça yeri
4. Toparlak sepet veya küçük küfe

SIĞAÇ

...

İNTAÇ

Kelime Kökeni : Arapça

1. [isim] Bir işi sonuçlandırma, sona erdirme, bitirme

KISAÇ

...

DOĞAÇ

1. [isim] Şiir veya sözü birdenbire, düşünmeden, içine doğduğu gibi söyleme, irtical

KIRAÇ

1. Verimsiz veya susuz, bitek olmayan (toprak)

KAKAÇ

1. [isim] Tuzlanıp kurutulmuş yiyecek
2. Manda pastırması

ARKAÇ

1. [isim] Ağıl
2. Dağ sırtlarında davarların yatırıldığı düz, rüzgâr almayan kuytu yer

BABAÇ

1. [isim] Erkek kümes hayvanlarının en iri ve yaşlı olanı
   • "Bir yıllanmış ağaca anaç derler, babaç demezler." (Burhan Felek)

REVAÇ

Kelime Kökeni : Arapça

1. [isim] Sürüm
   • "Geniş pencereli, manzaralı salonlar revaçta." (Refik Halit Karay)
   • "Yememek herkesin elinden geldiği için sıskalaşmak revaç buldu." (Refik Halit Karay)
   • "Sakal ve bıyığın revaçta olduğu bir dönemden geçmedik değil!" (Haldun Taner)

ALMAÇ

1. [isim] Bir elektrik akımını alıp başka bir kuvvete çeviren cihaz, alıcı, reseptör

ANDAÇ

1. [isim] Ajanda
2. Anı, yadigâr
   • "Alabalıkları dağ köylüleri ırmaktan tutar getirirlerdi. Yanında andaç diye bir kâse dolusu dağ çileği yahut badem sunarlardı." (Ayla Kutlu)